Hebben we een goede reden om te denken dat bovennatuurlijke entiteiten bestaan?

Do we have a good reason to think that supernatural entities exist?

Hier is een reden. De overgrote meerderheid van de menselijke wezens door de tijd heen heeft expliciet geloofd in een of andere bovennatuurlijke entiteit of entiteiten. Het feit dat niet iedereen het eens is over wat die bovennatuurlijke entiteiten zijn, vermindert het feit niet dat deze mensen allemaal geloven in een of andere bovennatuurlijke entiteit. Bovendien worden deze overtuigingen vastgehouden door mensen over de hele wereld en door de tijd heen, onafhankelijk van elkaar.

Here is a reason. The vast majority of human beings throughout time have explicitly believed in some supernatural entity or entities. The fact that not everyone has agreed on what those supernatural entities are does not diminish the fact that these people all believe in some supernatural entity or other. Furthermore, these beliefs are held by people across the world and across time independently of each other.

De bewijslast ligt bij de materialistische atheïst om dit fenomeen te verklaren. Als deze overtuigingen niet zijn opgewekt door werkelijke ervaringen, dan moeten ze het resultaat zijn van een staat van waan waar mensen bijna universeel en natuurlijk aan lijden, of een aanleg die mensen hebben om grote fouten te maken over wat er in de wereld wel en niet feitelijk bestaat. De wanen moeten in feite zo sterk zijn dat ze al deze mensen tot grote mate van religieuze toewijding drijven. Met andere woorden, dit zijn niet simpelweg voorbijgaande hallucinaties. Deze waan, oftewel de “God-waan”, moet zo diep en consistent gevoeld worden dat de mensen die eronder lijden niet eens de kleinste vermoedens hebben van hun mentaal verstoorde toestand.

The burden is on the materialist atheist to explain this phenomenon. If these beliefs have not been induced by actual experiences, then they must be the result of a state of delusion humans almost universally and naturally suffer from or a predisposition humans have in making big mistakes about what does and does not in fact exist in the world. The delusions must be so strong, in fact, that they drive all these people to great lengths of religious devotion. In other words, these are not simply passing hallucinations. This delusion, i.e., the “God delusion,” must be deeply and consistently felt to such an extent that the people suffering from it don’t even have the slightest clue about their mentally disturbed condition.

Maar door te beweren dat menselijke wezens vatbaar zijn voor dergelijke diepe en hardnekkige misvattingen en geneigd zijn tot dergelijke significante cognitieve fouten te maken, doet men niets anders dan de menselijke geest zelf en haar vermogen om de wereld accuraat te herkennen en te begrijpen, in twijfel te trekken. Maar dit ondermijnt uiteraard de geesten zelf, en daarmee de conclusies van de materialistische atheïsten, die ultiem vertrouwen stellen in het vermogen van de menselijke geest om haar plaats in het universum te begrijpen en haar grootste geheimen te ontdekken.

But by claiming that human beings are prone to suffer from such deep and abiding delusions and are liable to make such significant cognitive errors, this does nothing other than impeach the human mind itself and its ability to accurately recognize and understand the world. But this, of course, undermines the very minds and hence the conclusions of the materialist atheists themselves, who put ultimate stock in the ability of the human mind to understand its place in the universe and discover its greatest secrets.

Met andere woorden, de erkenning van het bovennatuurlijke is zo universeel en daarmee zo inherent aan wat het betekent om mens te zijn en aan de ervaring van de menselijke geest met de wereld om hem heen, dat het ontkrachten van dat algemene begrip van het bovennatuurlijke gelijkstaat aan het ontkrachten van de menselijke geest zelf en het vermogen van de mensheid om in de wereld te zijn en deze te ervaren zoals zij werkelijk is. Dat is waar het materialistisch atheïsme zich aan heeft gecommitteerd, zonder de zelfvernietigende aard van zijn programma te beseffen.

In other words, the recognition of the supernatural is so universal and hence so inherent to what it means to be human and the human mind’s experience of the world around it that, to discredit that general notion of the supernatural is to discredit the human mind itself and humanity’s capacity to be in and experience the world as it really is. That is what materialistic atheism has committed itself to, not realizing the self-defeating nature of its program.