Heeft de Islam een concept voor “homoseksueel zijn”?

Does Islam have a concept for “being gay”?

In de islamitische traditie bestaat er geen analoge term voor het concept “homoseksueel”, oftewel het idee van een persoon die een stabiele en exclusieve erotische aantrekkingskracht tot hetzelfde geslacht ervaart, zonder dergelijke aantrekkingskracht tot het andere geslacht te voelen. Er is ook geen term voor “heteroseksueel”. Islamitische geleerden hebben termen gebruikt om een persoon te beschrijven die de daad van Qawm Lut heeft begaan. Dit is echter niet wat Westerlingen bedoelen wanneer zij het woord “homoseksueel” gebruiken. In de Westerse context is een “gay” persoon iemand wiens identiteit wordt gedefinieerd door zijn aantrekkingskracht tot hetzelfde geslacht. Volgens moderne Westerse opvattingen is een belangrijk en onveranderlijk kenmerk van een persoon zijn “seksuele geaardheid”. Vergelijkbaar met populaire opvattingen over hoe een persoon geboren kan worden met een bepaalde huidskleur en daardoor tot een bepaald ras behoort, kan een persoon geboren worden met een bepaalde seksuele geaardheid en daardoor tot een seksuele identiteitsgroep behoren, bijvoorbeeld “gay”, “straight”, “bi”, enzovoort.

In the Islamic tradition, there is no analogous term for the concept of “homosexual,” i.e., the notion of a person who experiences stable and exclusive erotic attraction to the same sex while not feeling such attractions towards the opposite sex. There is also no term for “heterosexual.” Islamic scholars have employed terms to describe a person who committed the action of Qawm Lut. However, this is not what Westerners mean when they use the word “homosexual.” In the Western context, a “gay” person is one whose identity is defined by his attraction to the same sex. According to modern Western conceptions, an important and immutable characteristic of a person is his “sexual orientation.” Similar to popular notions of how a person can be born with a certain color of skin and, thus, belong to a certain race, a person can be born with a certain sexual orientation and, thus, belong to a sexual identity group, e.g., “gay,” “straight,” “bi,” etc.

De islamitische traditie heeft daarentegen geen dergelijk concept van een seksuele identiteit. Hoewel het mogelijk is dat iemand wordt geboren met een grotere affiniteit en aantrekkingskracht tot hetzelfde geslacht (of zelfs de wens heeft om anaal gepenetreerd te worden, zoals in het geval van de “ma’bun”, waar de klassieke geleerden uitgebreid over hebben gediscussieerd), maakt dit die persoon, voor zover het de islamitische categorieën betreft, desondanks geen “homoseksueel” of “gay” in termen van iemands essentiële identiteit, “wie men is”. Dit komt doordat wie iemand uiteindelijk is – intern en extern – niet gebaseerd is op wat die persoon verlangt of welke gedachten er bij hem kunnen opkomen. Islamitische seksuele categorieën die te maken hebben met identiteit draaien allemaal om handeling, niet om louter verlangen, bijvoorbeeld zani, enzovoort. Zodra een daad is gepleegd en iemand daarvoor wordt veroordeeld in een juiste islamitische rechtbank, is dat het enige moment waarop het passend is om dergelijke termen te gebruiken bij het verwijzen naar specifieke personen. Maar dit heeft niets te maken met het zijn van een “homoseksueel”, wat op zichzelf slechts een moderne westerse term is die in de 19e eeuw n.Chr. (13e eeuw n.H.) werd gemunt.

The Islamic tradition, in contrast, has no such conception of a sexual identity. While it may be possible that a person be born with more of an affinity and attraction to the same sex (or even have the desire to be anally penetrated, as in the case of the “ma’bun,” which the classical scholars discussed at length), nonetheless, as far as Islamic categories are concerned, this does not make that person a “homosexual” or “gay” in terms of one’s essential identity, “who one is.” This is because who a person ultimately is – internally and externally – is not based on what that person desires or what thoughts might occur to him. Islamic sexual categories having to do with identity all revolve around action, not mere desire, e.g., zani, etc. Once an act has been committed and a person is convicted for that in a proper Islamic court, then that is the only time it is appropriate to use such terms in referring to specific persons. But this has nothing to do with being a “homosexual,” which itself is only a modern Western term coined in the 19th century CE (13th century AH).