Geen enkele vorm van secularisme is de neutrale ruimte die het beweert te zijn. Zodra we dat accepteren, kunnen we overgaan tot meer productieve gesprekken.

No version of secularism is the neutral space that it claims to be. Once we accept that, we can move on to more productive conversations.

In een opiniestuk uit 2015 schreef de Anglicaanse priester Giles Fraser over de geschiedenis van het secularisme:

In a 2015 op-ed, Anglican priest Giles Fraser wrote on the history of secularism:

“Aan het einde van de 18e eeuw bereikte de oorlog van Frankrijk tegen de Katholieke Kerk zijn bloedige conclusie. Tegen Pasen 1794 had dezelfde revolutie, die ooit de vrijheid van geweten had uitgeroepen, met geweld de overgrote meerderheid van de 40.000 kerken in Frankrijk gesloten. Wat begon met de inbeslagname van kerkelijke eigendommen en het verbrijzelen van kruisen en kelken, eindigde met gedwongen bekeringen en de slachting van priesters en nonnen onder de guillotine.”

“At the end of the 18th century, France’s war against the Catholic church reached its bloody conclusion. By Easter 1794, the same revolution that once proclaimed freedom of conscience had forcedly closed down the vast majority of France’s 40,000 churches. What began with the confiscation of church property and the smashing of crosses and chalices, ended with forced conversions and the slaughter of priests and nuns at the guillotine.”

“Het is in deze periode, de zogenaamde Terreur, dat het moderne Engelse woord terrorisme – afgeleid van het Franse ‘terrorisme’ – zijn oorsprong vindt. ‘Terreur is niets anders dan snelle, zware, onbuigzame rechtvaardigheid; het is daarom een uitstraling van deugd,’ betoogde Robespierre, in wat nu klinkt als een ziekelijk persbericht van ISIS. In de Vendée werden zij die trouw bleven aan hun eeuwenoude geloof uitgemoord in wat historicus Mark Levene ‘een archetype van moderne genocide’ heeft genoemd. De systematische ontchristening van Frankrijk was niet de natuurlijke en onvermijdelijke ineenstorting van een sclerotische religie en de natuurlijke en onvermijdelijke opkomst van de rationaliteit van de Verlichting. Het was moorddadige, door de staat gesponsorde onderdrukking.” Een groot voorbeeld van hoe secularisme net zo dwingend is als theocratie in het opleggen van morele voorschriften aan het publiek op basis van specifieke metafysische overtuigingen, komt uit België.

“It is in this period, the so-called Reign of Terror, that the modern English word terrorism – deriving from the French, ‘terrorisme’ – has its origins. ‘Terror is nothing but prompt, severe, inflexible justice; it is therefore an emanation of virtue,’ argued Robespierre, in what now sounds like a sick press release from ISIS. Over in the Vendée, those who remained loyal to their centuries-old faith were massacred in what historian Mark Levene has called ‘an archetype of modern genocide.’ The systematic de-Christianisation of France was not the natural and inevitable collapse of sclerotic religion and the natural and inevitable rise of Enlightenment rationality. It was murderous, state-sponsored suppression.” A great example of how secularism is just as imposing as theocracy in enforcing its moral prescriptions on the public based on specific metaphysical beliefs comes from Belgium.

In 2017 stemde de Waalse regio van België voor een verbod op koosjer en toegestaan (Halal) vlees door het slachten van niet-verdoofde dieren te verbieden. Vandaag de dag hebben zeven Europese landen het koosjere en toegestane (Halal) slachten verboden: Noorwegen, Zweden, Denemarken, Slovenië, Oostenrijk, IJsland en België.1

In 2017, Belgium’s Wallooon region voted to ban kosher and halal meat by outlawing the slaughter of unstunned animals. As of today, seven European countries have banned kosher and halal slaughter: Norway, Sweden, Denmark, Slovenia, Austria, Iceland, and Belgium.1

De rechtvaardiging voor het verbod is dat dieren die niet zijn verdoofd lijden en dat dit onmenselijk is, waardoor slachten zonder verdoving verboden is. Maar hoe weten we dat allemaal? Geen enkel dier kan getuigen van zijn innerlijke staat. Geen enkel dier kan ons vertellen: "Hé! Dit doet echt pijn, stop alsjeblieft!" We kunnen alleen aannames doen over wat een dier zou kunnen ervaren tijdens het slachtproces. Het is verre van duidelijk hoe een slag met een slagbout in de schedel of een elektrische schok minder pijnlijk is dan een afgesneden keel. Integendeel, het eerste lijkt veel pijnlijker te zijn. Maar er is geen manier om dat vast te stellen.