We horen vaak dat de islamitische wetgeving mee moet gaan met de tijd. We horen vaak het argument dat onze wereld duidelijk verschilt van de wereld van het zevende-eeuwse Arabië bij het aanbreken van de islam. Dus, als de tijden zijn veranderd, dan moeten wet en ethiek veranderen.

We often hear that Islamic law needs to get with the times. We often hear the argument that clearly our world differs from the world of seventh-century Arabia at the advent of Islam. So, if times have changed, then law and ethics must change.

Allereerst zijn de zaken niet zozeer veranderd als mensen graag denken. Mensen blijven mensen. Onze fundamentele natuur is niet drastisch getransformeerd op een manier die de soort hervormingen zou vereisen waar sommige moslimprogressieven en hervormers om hebben geroepen.

First of all, things have not changed as much as people like to think they have. Human beings are still human beings. Our fundamental nature has not drastically transformed such as would require the kind of reforms some Muslim progressives and reformers have been calling for.

Ten tweede getuigt deze hele houding van een fundamentele verwarring over de logische aard en richting van wet en moraal. Moraal weerspiegelt niet hoe de wereld is, maar hoe de wereld zou moeten zijn. Het willen aanpassen van onze morele verbintenissen op basis van zaken die in de wereld gebeuren, is logisch onjuist. Zeker, we kunnen nieuwe dingen leren die invloed kunnen hebben op hoe we onze morele standaarden toepassen. Maar dergelijke nieuwe zaken zullen het feitelijke morele principe in kwestie niet wijzigen.

Second of all, this entire attitude belies a fundamental confusion about the logical nature and direction of law and morality. Morality does not reflect how the world is but how the world ought to be. To want to edit our moral commitments on the basis of things that happen in the world is logically unsound. Sure, we can learn new things that may affect how we apply our moral standards. But such new things are not going to modify the actual moral principle at hand.

Voorbeeld: Als moslims weten we hoe immoreel woeker (Riba) is. In de moderne wereld is woeker (Riba) overal. Sommigen zouden kunnen zeggen dat moslims, gezien deze "nieuwe realiteit", moeten heroverwegen hoe strikt ze zijn met betrekking tot woeker (Riba). Zij zullen aanvoeren dat de Islam een "economische hervorming", zo te zeggen, nodig heeft. In werkelijkheid is er geen baanbrekende nieuwe realiteit die een dergelijke hervorming zou vereisen. De basis van kopen, verkopen en het nastreven van winst is voor de gehele menselijke beschaving fundamenteel hetzelfde gebleven. Hoewel het waar is dat er in elke context details zijn die rekening moeten worden gehouden, en dat de traditionele islamitische geleerdheid historisch gezien zeer dynamisch is geweest in hoe zij reageerde op de wispelturigheden van elke tijd. Maar de basis morele principes zijn consistent. Als de wereld nu verdrinkt in woeker (Riba), zouden moslims des te waakzamer tegenover die nieuwe norm moeten staan. Dat is de richting van normativiteit: op basis van onze ethische verbintenissen wensen wij de wereld te veranderen naar het betere, en niet onze ethische verbintenissen veranderen om tegemoet te komen aan de eisen van de wereld om ons heen.

Example: As Muslims, we know the immorality of riba. In the modern world, riba is everywhere. Some might say that given this “new reality,” Muslims should reconsider how strict they are about usury. They will argue that Islam needs an “economic reformation” so to speak. In actuality, there is no groundbreaking new reality that would require such a reformation. The basics of buying, selling, and the pursuit of profit has remained fundamentally the same for all of human civilization. Granted that there are details in every context that need to be accounted for, and historically traditional Islamic scholarship has been very dynamic in how it has spoken to the vagaries of every age. But, the basic moral principles are consistent. If the world is now drowning in usury, Muslims should be all the more vigilantly opposed to that new normal. That is the direction of normativity: On the basis of our ethical commitments, we desire to change the world for the better, not change our ethical commitments to accommodate the demands of the world around us.

Natuurlijk, soms lijkt de wereld onveranderlijk. Soms worden we overweldigd door hoe drastisch de wereld afwijkt van wat wij als waarheid en rechtvaardigheid kennen. Maar we mogen nooit de hoop verliezen of wegzinken in een nihilistische afkeer van onze broeders en zusters in de mensheid.

Of course, sometimes the world seems unchangeable. Sometimes we are overwhelmed by how drastically the world diverges from what we know to be truth and justice. But we should never lose hope or descend into a nihilistic loathing for our brothers and sisters in humanity.

De meest hoopgevende overlevering (Hadith) in dit opzicht is: “Als de Uur [de Dag van de Opstanding] aanstaande is en een van jullie houdt een palmkiem vast, laat hem dan zelfs één seconde voordat het Uur wordt gevestigd benut om deze te planten.”38

The most hopeful hadith in this regard is: “If the Hour [the day of Resurrection] is about to be established and one of you was holding a palm shoot, let him take advantage of even one second before the Hour is established to plant it.”38

Hoe nijpend en hopeloos de omstandigheden ook mogen lijken, het is onze morele verantwoordelijkheid om te doen wat we kunnen.

No matter how dire and hopeless the circumstances may seem, it is our moral responsibility to do what we can.