Voer een Google-zoekopdracht uit naar “scientific miracles in the Quran” en u zult miljoenen resultaten krijgen, inclusief webpagina's, video's en afbeeldingen. Het is niet verrassend dat wij, als moslims, er graag naar streven om ons heilige boek te laten valideren door het dominante epistemische kanaal van deze tijd, namelijk de wetenschap. Voor de overgrote meerderheid van de wereldbevolking, ongeacht ras, etniciteit of geloof, is wetenschap synoniem met de waarheid, en als een religieus boek werkelijk van God is, dan zou het compatibel moeten zijn met de wetenschap.

Do a Google search on “scientific miracles in the Quran” and you will get millions of results, including web pages, videos, and images. It is not surprising that, as Muslims, we would be keen to have our holy book validated by the dominant epistemic channel of the day, i.e., science. For the vast majority of the world’s population, regardless of race, ethnicity, or creed, science is synonymous with truth, and, if a religious book is truly from God, then it ought to be compatible with science.

Door deze redenering, welk duidelijker bewijs zou er kunnen zijn voor de goddelijke oorsprong van de Quran dan het feit dat deze op wonderbaarlijke wijze voorkennis bevat van wetenschappelijke zaken die 1400 jaar geleden niet bekend hadden kunnen zijn? Hoewel dit aantrekkelijk en logisch klinkt, zouden we een stap terug moeten doen en enkele verwarringen moeten ophelderen.

By this reasoning, what clearer evidence could there be of the divine origin of the Quran than the fact that it miraculously contains foreknowledge of scientific matters that could not have been known 1400 years ago? While this sounds appealing and sensible, we should step back and clear up some confusions.

Sommige moslims beweren dat de Koran voor 100% "wetenschappelijk accuraat" is. Het is opnieuw gemakkelijk te begrijpen waarom moslims dit zouden zeggen. Wetenschap wordt gezien als een perfecte weergave van de werkelijkheid, en de Koran is de spraak van Degene die die werkelijkheid heeft geschapen. Daarom zou er logischerwijs een perfecte overeenstemming tussen de twee moeten zijn.

Some Muslims claim that the Quran is 100% “scientifically accurate.” Again, it is easy to understand why Muslims would say this. Science is seen as a perfect representation of reality and the Quran is the speech of the One who created that reality. Therefore, logically, there should be perfect accord between the two.

Het probleem hiermee is echter dat de wetenschap geen perfecte weergave van de werkelijkheid is. Men hoeft geen Kuhniaanse postmodernist te zijn om dit te accepteren. Zelfs de wetenschappelijke gemeenschap erkent dat een groot deel van de wetenschap van voorlopige aard is, wat betekent dat de wetenschap voortdurend wordt bijgewerkt en evolueert naarmate er nieuwe feiten worden ontdekt.

The problem with this, however, is that science is not a perfect representation of reality. You do not have to be a Kuhnian postmodernist to accept this. Even the scientific community acknowledges that much of science is provisional in nature, meaning that science is always updating and evolving as new facts are discovered.

Bijvoorbeeld, de meest wetenschappelijk robuuste theorie die we vandaag de dag hebben, is Quantum Field Theory (QFT). Toch geloven natuurkundigen dat QFT ofwel volkomen onjuist is, of hooguit een imperfecte benadering van een completere, nauwkeurigere theorie (één die rekening kan houden met de kracht van de zwaartekracht).

For example, the most scientifically robust theory we have today is Quantum Field Theory (QFT). Yet, physicists believe that QFT is either completely false or, at best, an imperfect approximation of a more complete, more accurate theory (one that can take into account the force of gravity).

Weinig wetenschappers tegenwoordig zouden beweren dat zij de absolute waarheid in hun onderzoeksveld kennen. (Wetenschappers met een Popperiaanse inslag zouden zelfs kunnen zeggen dat de wetenschap de waarheid nooit voor 100% kan kennen, maar slechts concurrerende hypothesen kan weerleggen.) Kortom, de wetenschap is onvolledig, en vaak is zij onjuist. Wat wetenschappers de ene dag als feit beschouwen, wordt de volgende dag vaak weerlegd.

Few, if any, scientists today would claim that they know the absolute truth in their field of research. (Scientists with a Popperian bent might even say science can never know the truth 100% but only disconfirm competing hypotheses.) In short, science is incomplete, and often it is wrong. What scientists hold as fact one day is often overturned the next.

Dit is natuurlijk waar. De Koran is zeker geen wetenschappelijk tekstboek. Maar wanneer sommige moslims deze bewering maken, bedoelen ze impliciet iets anders.

This is true, of course. The Quran is certainly not a science textbook. But, when some Muslims make this claim, they implicitly mean something else.

Zoals we hebben gezien, zijn er moslims die de compatibiliteit van wetenschap en de Koran overmatig benadrukken, waarbij zij beweren dat wetenschap en de Koran nooit met elkaar in conflict komen. Aan de andere kant zijn er onder de moslims die verklaren dat “de Koran geen wetenschappelijk tekstboek is,” sommigen die bedoelen te zeggen dat de Koran (en religie in het algemeen) niets te zeggen heeft over de wereld in het algemeen. Om de term te lenen die door de bioloog Stephen Jay Gould wordt gebruikt: deze moslims geloven dat wetenschap en religie “niet-overlappende magisteria” bezetten, oftewel, afzonderlijke en gescheiden domeinen van autoriteit en toepasbaarheid. Met andere woorden: de autoriteit van de wetenschap ligt in het beantwoorden van vragen over de wereld om ons heen, terwijl de autoriteit van religie ligt in het beantwoorden van vragen over moraliteit, spiritualiteit en de “betekenis van dit alles,” en geen van beiden zou zich moeten bemoeien met de zaken van de ander.

As we have seen, there are Muslims who overemphasize the compatibility of science and the Quran, claiming that science and the Quran never conflict. On the other hand, of the Muslims who declare that “the Quran is not a science textbook,” some of them mean to say that the Quran (and religion, in general) have nothing to say about the world at large. To borrow the term used by biologist Stephen Jay Gould, these Muslims believe science and religion to occupy “non-overlapping magisteria,” i.e., distinct and separate domains of authority and applicability. In other words, science’s authority lies in answering questions about the world around us while religion’s authority lies in answering questions about morality, spirituality, and the “meaning of it all,” and neither should meddle in the business of the other.

Dit is echter een verkeerde karakterisering wat de Koran betreft, om de eenvoudige reden dat de Koran uitgebreid spreekt over de wereld om ons heen. Het is waar dat de Koran geen moderne wetenschappelijke taal gebruikt. Desondanks is het onmiskenbaar dat de Koran doordrenkt is van uitspraken over de wereld en de geschiedenis. Enkele uitstekende voorbeelden:

This, however, is a mischaracterization as far as the Quran is concerned for the simple reason that the Quran speaks about the world around us at length. It is true that the Quran does not use modern scientific language. Nonetheless, it is undeniable that the Quran is replete with statements about the world and history. Some choice examples: