Toen de recente foto's van Pluto van NASA New Horizons werden gepubliceerd, reageerden veel mensen online met uitroepen als: "IK HOUD VAN WETENSCHAP!" en over hoe geweldig, ontzagwekkend en prijzenswaardig de wetenschap is. Er is niets inherent mis met het waarderen van wetenschap, of het zelfs liefhebben. Maar beseffen mensen dat de wetenschap Pluto niet heeft gecreëerd? Dat de wetenschap niets te maken heeft met het bestaan van Pluto?

When the NASA New Horizons pictures of Pluto were recently published, many people online reacted with declarations of: “I LOVE SCIENCE!” and of how amazing, awe-inspiring, and praiseworthy science is. There is nothing inherently wrong about appreciating science, loving it even. But, do people realize that science did not create Pluto? That science has nothing to do with the existence of Pluto?

Je zou kunnen denken dat dit fenomeen van mensen die hun liefde voor de wetenschap verklaren niets te maken heeft met afgoderij (Shirk) en volkomen onschadelijk is. En in veel gevallen zou ik het daarmee eens zijn. Maar in onze culturele omstandigheid, waarin mensen steeds vaker het geloof verlaten, agnostisch en atheïstisch worden, en over het algemeen de relevantie en de macht van God ontkennen, zijn deze uitspraken niet zonder een diepere betekenis.

You might think that this phenomenon of people declaring their love of science has nothing to do with shirk and is absolutely harmless. And in many cases, I would agree. But in our cultural circumstance, where people are increasingly leaving religion, becoming agnostic and atheist, and generally denying the relevance and power of God, these statements are not without a deeper significance.

De universele menselijke reactie bij het zien van de sublieme wonderen van de natuur is ontzag, verbijsterd zijn door de pracht die de natuurlijke wereld is. Ook is het universeel menselijk om te voelen dat iemand, een actor, verantwoordelijk is voor deze pracht — dat het niet zomaar uit het niets is gekomen, dat het zichzelf niet zomaar heeft geschapen — om vervolgens die actor te prijzen en te waarderen. Voor degenen die niet in God geloven, moeten deze onvrijwillige gevoelens ergens naartoe worden gericht. Dus richten mensen hun verklaringen van aanbidding op de wetenschap of op "Moeder Natuur", enzovoort. Overduidelijk geloven deze mensen niet dat er een werkelijke entiteit of godheid van Moeder Natuur bestaat. En zij geloven niet, en zouden niet kunnen geloven, dat de wetenschap verantwoordelijk is voor de schepping of het behoud van natuurlijke verschijnselen (wetenschap heeft immers geen handelingsbekwaamheid of wil). In welke zin zou het zien van Pluto dus een dergelijke vreugde, blijdschap, aanbidding, opwinding en liefde moeten oproepen voor een door mensen gemaakte academische discipline? Of anders gezegd: als mensen zoveel liefde en waardering tonen voor de wetenschap vanwege haar vermogen om beelden te produceren van of details te ontdekken over de natuurlijke wereld, wat geldt er dan voor de Schepper van die details en de objecten van die beelden?

The universal human response upon seeing the sublime wonders of nature is to be in awe, to be dumbfounded with the splendor that is the natural world. Also, universally it is human to feel that someone, some agent, is responsible for this splendor — that it did not just come from nothing, that it didn’t just create itself — and then to praise and appreciate that agent. For those who do not believe in God, these involuntary sentiments have to be directed somewhere. So people divert their declarations of adoration to science or “Mother Nature,” etc. Obviously, these people do not believe that there is an actual entity or deity of Mother Nature. And they do not and could not believe that science is responsible for the creation or preservation of natural phenomena (science does not have agency or will, after all). So in what sense should the sight of Pluto elicit that kind of glee, joy, adoration, excitement, and love toward a man-made academic discipline? Or put another way, if people show this much love and appreciation toward science for its ability to produce images of or to discover details about the natural world, then what about the Creator of those details and the objects of those images?

Hoe volkomen dom en zinloos is het voor mensen om de wetenschap te prijzen om wat zij in de natuurlijke wereld zien, wat in essentie het prijzen van hun eigen geest is, zonder tenminste de mogelijkheid van een Schepper te erkennen, indien zij daar niet zeker van zijn? Men zou zich een persoon kunnen voorstellen die geen enkele waardering voor de natuur toont. Je laat hem deze foto's van Pluto zien, neemt hem mee om de mooiste zonsondergang te zien, enzovoort, en hij zegt: “Wat dan nog? Wat is daar zo bijzonder aan? Dit is niet indrukwekkend.” Dat zou een intellectueel consistenter houding zijn. Ook zou het intellectueel consistenter zijn om Pluto zelf te prijzen en lief te hebben. En dat is wat natuurverering door de geschiedenis heen is geweest. Het is geen toeval dat alle planeten in ons zonnestelsel de namen hebben van Griekse en Romeinse goden. Maar aangezien het volgens het modern materialisme weinig zin zou hebben om een levenloze, bewusteloze rots in de ruimte te prijzen, lief te hebben of aan te hangen, is die optie ook uitgesloten. Dus prijzen mensen in plaats daarvan de wetenschap, alsof dat enigszins zinvol is.

How utterly stupid and senseless is it for humans to praise science for what they see in the natural world, in essence praising their own minds, without at least acknowledging, if not being certain about, the possibility of a Creator? You could imagine a person who does not show any appreciation for nature. You show him these pictures of Pluto, take him to see the most beautiful sunset, etc., and he says, “So what? What’s the big deal? These are not impressive.” That would be a more intellectually consistent attitude. Also, more intellectually consistent would be to praise and love Pluto itself. And that is what nature worship throughout history has been. It is no coincidence that all the planets in our solar system have the names of Greek and Roman gods. But since, according to modern materialism, it would make little sense to praise, love, or show devotion to a lifeless, unconscious rock in outer space, that option is also closed. So people praise science instead, as if that makes any sense.

En de rest van ons blijft zich afvragen: hoe idioot om een Schepper te ontkennen maar tegelijkertijd de wetenschap te prijzen. In het beste geval is wetenschap een lens. Als u een foodblog of een architectuurontwerpblog zou lezen en bijzonder onder de indruk zou zijn van wat u daar zag, dan zou u niet over de fotograaf juichen en de chef of de architect negeren, toch? Dat zou volkomen onlogisch zijn. En als u gelooft dat er geen chef of architect is, dat de keuken of het architectonische wonder zichzelf heeft gebouwd, waarom zou u dan nog iets prijzen? De fotograaf of fotografie in het algemeen heeft niets te maken met het object van de foto. Als fotografie datgene is wat deze aanbidding aanwakkert, lees dan een boek over fotografie. Als wetenschap datgene is wat werkelijk prijzenswaardig is, ga dan Newton’s Principia lezen. Blader niet door foto's van de ruimte en spuit erover uit hoe verbazingwekkend geweldig de wetenschap is.

And the rest of us are left wondering, how idiotic to deny a Creator but also praise science. At most, science is a lens. If you were to read a food photo blog or architectural design blog and were particularly impressed with what you saw therein, you wouldn’t gush over the photographer and ignore the chef or the architect, would you? That would be completely illogical. And if you believe that there is no chef or architect, that the cuisine or the architectural marvel built itself, then, still, why praise anything? The photographer or photography in general has nothing to do with the object of the photograph. If photography is what is spurring this adoration, read a book on photography. If science is what is really praiseworthy, go read Newton’s Principia. Don’t browse space photos and spurt on about how mindblowingly amazing science is.