Ik heb onlangs een documentaire gezien genaamd “Happy” over wat mensen geluk en vreugde brengt. De documentaire interviewde vele psychologen, neurologen en andere “geluksexperts”, en onderzocht daarnaast vele verschillende culturen over de hele wereld (maar sloot opvallend genoeg geen enkele moslimnatie of -cultuur in). De anderhalf uur durende documentaire besteedde slechts 10 seconden aan het feit dat religie “sommige” mensen geluk brengt, en bevatte 30 seconden over hoe religie in werkelijkheid een bron van veel pijn en lijden in de wereld is.

I recently watched a documentary called “Happy” about what brings people happiness and joy. The documentary interviewed many psychologists, neurologists, and other “happiness experts” as well as surveyed many different cultures around the world (but notably did not include a single Muslim nation or culture). The 1.5 hour long documentary had just 10 seconds on the fact that religion brings “some” people happiness and it included 30 seconds on how religion actually is a source of much pain and suffering in the world.

Uiteindelijk concludeert de documentaire dat geluk draait om het doen van goede daden, het dienen van anderen, dankbaarheid tonen, tevredenheid hebben, het zoeken naar betekenis, het verbinden met familie en buren, het niet overwaarderen van geld en materiële bezittingen, mediteren en tijd besteden aan stille reflectie, en tijd doorbrengen in de natuur.

Ultimately, the documentary concludes that happiness is about being charitable, serving others, being grateful, being content, pursuing meaning, connecting with family and neighbors, not overvaluing money and material possessions, meditating and spending time on quiet reflection, and spending time in nature.

Ik dacht bij mezelf: al deze zaken hebben analogen in de Islam en in georganiseerde religie in het algemeen. Maken mensen die verbinding niet? Als geluk het doel is en dit de factoren zijn die bijdragen aan geluk, dan is georganiseerde religie en in het bijzonder de Islam, die deze factoren harmoniseert en ze naar hun perfecte expressie brengt in de profetische traditie (Sunnah), het duidelijke antwoord op de vraag hoe mensen hun leven zouden moeten leiden.

I thought to myself, all these things have analogs in Islam and organized religion generally. Do people not make that connection? If happiness is the goal and these are the factors that are conducive to happiness, then organized religion and especially Islam, which harmonizes these factors and brings them to their perfect expression in the Sunnah, is the clear answer for how people should lead their lives.

De enige prijs voor die gelukzaligheid is het geloven in Allah, en daarom zal zelfs de hedonistische moderniteit geluk opofferen om zich niet te hoeven onderwerpen aan een hogere autoriteit, waarbij men er de voorkeur aan geeft geluk te definiëren in termen van een verzameling holle waarheden die wellicht de vorm vatten, maar de essentie en de bron van ware gelukzaligheid missen.

The only cost for that happiness is believing in Allah, and so even hedonistic modernity will sacrifice happiness to avoid submitting to a higher authority, preferring instead to define happiness in terms of an assortment of hollow truisms that may capture the form but miss the essence and source of true happiness.