In tegenstelling tot wat het secularisme beweert, kunnen botsende morele visies niet worden verzoend binnen één rechtssysteem. Bijvoorbeeld: abortus.

Contrary to what secularism claims, competing moral visions cannot be reconciled within one legal system. Example: Abortion.

Ik heb met veel moslims gesproken die zichzelf beschouwen als orthodoxe en "traditionele" gelovigen die de consensuspositie in de islamitische jurisprudentie (Fiqh) accepteren dat het beëindigen van een zwangerschap 120 dagen na de conceptie, behoudens een bedreiging voor het leven van de moeder, gelijkstaat aan moord. Maar diezelfde moslims zullen het absolute "recht om te kiezen" van een vrouw ondersteunen. Hoe is dat te verzoenen?

I have talked to many Muslims who consider themselves orthodox and “traditional” believers who accept the consensus fiqh position that 120 days after conception, barring threat to the mother’s life, termination of pregnancy is tantamount to murder. But those same Muslims will support a woman’s absolute “right to choose.” How is that reconcilable?

De islamitische jurisprudentie (Fiqh) is gebaseerd op een ontologisch feit, namelijk het moment waarop de ziel in een foetus wordt geblazen, zijnde 120 dagen na de conceptie (of 40 dagen volgens andere meningen). Dat feit varieert niet op basis van de vraag of de moeder moslim of een ongelovige (Kafir) is. Of zij nu moslim is of niet, 120 dagen na de conceptie zal er een ziel in het lichaam van de foetus worden geblazen. Dit betekent dat zelfs als de moeder geen moslim is, abortus na 120 dagen nog steeds het onrechtvaardige wegnemen van een ziel is, oftewel moord. Hoe kunnen moslims die dit ontologische feit accepteren dan desondanks het onvoorwaardelijke "recht om te kiezen" van een vrouw ondersteunen?

The fiqh is based on an ontological fact, namely the point at which the soul is breathed into a fetus, i.e., 120 days after conception (or 40 days according to other opinions). That fact does not vary based on whether the mother is Muslim or kafir. Whether Muslim or not, 120 days after conception, there will be a soul breathed into the fetus’ body. This means that even if the mother is non-Muslim, abortion after 120 days is still the unjust taking of a soul, i.e., murder. So how could Muslims who accept the ontological fact nonetheless support a woman’s unconditional “right to choose”?

Deze moslims steunen moord en daar is geen twijfel over mogelijk. Moord is ook geen "persoonlijke keuze" die geldig kan plaatsvinden "achter gesloten deuren." Bovendien heeft geen enkele islamitische geleerde (Shar’i) ooit beweerd dat, in een multi-religieuze politieke entiteit onder moslimbestuur, het islamitische (Shar’i) verbod op moord alleen van toepassing was op moslims en niet kon worden afgedwongen bij een niet-moslim "minderheid." Met andere woorden, alle gebruikelijke strategieën die modernistische moslims vandaag de dag gebruiken om het steunen van liberale, on-islamitische politieke standpunten te rechtvaardigen, falen spectaculair in het geval van abortus. De enige manier waarop het onvoorwaardelijke recht van een vrouw om een zwangerschap af te breken door moslims kan worden ondersteund, is als zij de wetenschappelijke consensus en de duidelijke aanwijzingen in de openbaring die die consensus ondersteunen, verwerpen. Overduidelijk hebben sommige afvalligen daar geen enkel probleem mee. Wat de politiek betreft, hebben moslimleiders er ook voor gekozen een "neutrale" houding aan te nemen, ondanks het feit dat de islamitische moraal van de situatie duidelijk is. Elk jaar worden er in de VS alleen al bijna 1 miljoen abortussen gedocumenteerd. Om het label "religieus fundamentalisme" te vermijden en niet op één hoop te worden gegooid met de religieuze rechterflank, geven deze moslims de voorkeur aan zwijgen in het aangezicht van wijdverbreide moord. Vaak zijn dit dezelfde mensen die vanaf de minbar poëtisch zullen spreken over hoe de Islam de pre-islamitische praktijk van het begraven van dochters afschafte. Maar vanwege kortzichtige, slecht geïnformeerde politieke berekeningen zwijgen zij over het begraven van dochters EN zonen dat vandaag de dag overal om ons heen plaatsvindt. MashaAllah, hoe "profetisch." Hoe toegewijd aan "sociale rechtvaardigheid."

These Muslims are supporting murder and there are no two ways about it. Murder is also not a “personal choice” that can validly occur “behind closed doors.” Furthermore no Islamic scholar ever held that, in a multi-faith polity under Muslim rule, the Shar`i prohibition of murder only applied to Muslims and could not be enforced upon a non-Muslim “minority.” In other words, all the usual strategies modernist Muslims today use to justify supporting liberal, un-Islamic political positions spectacularly fail in the case of abortion. The only way a woman’s unconditional right to terminate pregnancy can be supported by Muslims is if they reject scholarly consensus and the clear indicants in revelation that support that consensus. Obviously some deviants have no problem with that. As far as the politics go, Muslim leaders have also opted to take a “neutral” stance despite the fact that the Islamic morality of the situation is clear. Every year, nearly 1 million abortions are documented in the US alone. In order to avoid the label of “religious fundamentalism” and being lumped in with the religious right, these Muslim prefer to stay silent in the face of rampant murder. Often, these are the same people who will wax poetic from the minbar about how Islam abolished the pre Islamic practice of burying daughters. But because of myopic, ill-informed political calculations, they stay silent about the burying of daughters AND sons happening today all around us. MashaAllah, how “prophetic.” How dedicated to “social justice.”