Is de Islam relevant? Hoe is de Islam relevant voor mijn leven?

Is Islam relevant? How is Islam relevant to my life?

Dit zijn vragen die mij onlangs werden gesteld. Ik ben overgegaan tot het geven van een antwoord in termen van hoe de Islam een levensdoel biedt, terwijl een atheïstisch, materialistisch begrip van de wereld dat niet doet, en hoe de negatieve impact van het ontbreken van een doel te zien is in de percentages depressie en zelfmoord die de seculiere, post-religieuze wereld van vandaag treffen.

These are questions I was asked recently. I proceeded to give an answer in terms of how Islam gives life purpose where an atheistic, materialistic understanding of the world does not and how the negative impact of lacking purpose can be seen in the rates of depression and suicide affecting the secular, post-religious world of today.

Maar dit antwoord was niet echt adequaat of overtuigend voor de vragensteller. Nadat ik er een moment over had nagedacht, besefte ik het probleem. (Je ziet, soms word je als het ware gedwongen om een fout antwoord te geven als je een verkeerde vraag wordt gesteld.)

But this answer wasn’t really adequate for or convincing to the questioner. After thinking about it for a moment, I realized the problem. (You see, sometimes if you are asked a wrong question, you are all but forced to give a wrong answer.)

Dus, de Islam hoeft niet relevant voor u te zijn. De Waarheid heeft geen validatie nodig door haar nut voor uw persoonlijke, individuele leven. De Waarheid is door haar aard relevant — in feite is het het enige dat relevant is.

So, Islam doesn’t have to be relevant to you. The Truth does not need to be validated by its utility to your personal, individual life. The Truth by its very nature is relevant — in fact, it is the only thing that is relevant.

Eerlijk gezegd, aan welke standaard van relevantie houden we ons? Zijn professionele sporten relevant? Zijn populaire cultuur, muziek en films relevant? Zijn politieke debatten en wereldgebeurtenissen relevant? Waarom? Als dat onze standaard van relevantie is, dan zal de Islam natuurlijk niet relevant lijken, want in tegenstelling tot die andere zaken, betekent de Islam daadwerkelijk iets, gaat het over iets en heeft het een ware, blijvende betekenis.

Honestly, what is the standard of relevance we’re operating under? Are professional sports relevant? Are popular culture, music, and movies relevant? Are political debates and world events relevant? Why? If that’s our standard of relevance, then of course Islam will not seem relevant because, unlike those other things, Islam actually means something and is about something and has true, lasting significance.

Zo is het probleem voor ons tweeledig. Aan de ene kant hebben we een verkeerd afgestelde standaard van relevantie. Aan de andere kant beoordelen we belangrijkheid in de eerste plaats op basis van persoonlijk nut. We ordenen de wereld volgens een subjectief kader dat waarde toekent op basis van: “Wat ziet er goed uit, voelt goed aan, klinkt goed voor mij?” Met andere woorden, we hebben ons ego in het middelpunt geplaatst. Dat is de enige context waarin de vraag “Is het relevant?” enige zin heeft.

Thus, the problem for us is two-fold. We have a mis-calibrated standard of relevance on the one hand. On the other, we judge importance on the basis of personal utility in the first place. We order the world according to a subjective framework that assigns value according to: “What looks good, feels good, sounds good to me?” In other words, we have put our egos at the center. That’s the only context in which the question “Is it relevant?” makes any sense.

Niemand vraagt of biologie relevant is, of kernfysica, of economie, of iets anders dat gerelateerd is aan de wetenschappen of academisch onderzoek. In die domeinen heeft de vraag naar relevantie geen zin. Uiteraard zijn dat onderwerpen waarvan we aannemen dat ze zich bezighouden met de waarheid en die, als zodanig, niet verbonden zijn aan de persoonlijke gevoelens van een individu.

No one asks if biology is relevant, or nuclear physics, or economics, or anything else related to the sciences or academic investigation. In those domains, the question of relevance has no sense. Of course, those are subjects we assume to be concerned with truth and, as such, are not attached to any individual’s personal feelings.

Nou, uw Schepper is al-Haqq: de Hoogste Waarheid. Overgave aan Hem, oftewel Islam, zou het middelpunt van ons paradigma moeten zijn. Met betrekking tot die kern kunnen we de (on)relevantie van alles wat overige is, beoordelen.

Well, your Maker is al-Haqq: the Highest Truth. Submission to Him, i.e., Islam, should be at the center of our paradigm. With respect to that core, we can judge the (ir)relevance of everything else.