Materialisten, naturalisten en atheïsten hebben een lange geschiedenis van het ontkennen van het bestaan van zaken die niet passen binnen hun zeer nauwe, beperkte conceptie van het bestaan. God staat altijd op nummer één op hun lijst van doelwitten voor ontkenning.

Materialists, naturalists, and atheists have a long history of denying the existence of things that do not fit into their very narrow, limited conception of existence. God is always number one on their list of targets for denial.

Maar wat het publiek niet beseft en wat atheïsten niet bekendmaken, is dat hun naturalistische, materialistische filosofie de ontkenning vereist van veel meer dan alleen God. Zij willen niet dat het grote publiek zich hiervan bewust wordt, want dan zullen de mensen ontwaken en zien welk belachelijk beeld van de wereld deze filosofieën hen opleggen.

But what the public does not realize and atheists do not publicize is that their naturalistic, materialistic philosophy requires the denial of much more than God. They do not want the public at large to be aware of this because then, the people will wake up and see what a silly picture of the world these philosophies commit one to.

Bijvoorbeeld, het strikte wetenschappelijk empirisme dat door nieuwe atheïsten wordt vereist — het idee dat de enige dingen die bestaan diegene zijn die waarneembaar/detecteerbaar zijn door de wetenschap — vereist ook het ontkennen van het bestaan van de geest en zeker de geesten van anderen. De wetenschap heeft de geest niet gedetecteerd. Alleen elektrische signalen in de hersenen kunnen worden gedetecteerd, maar dat is niet hetzelfde als de geest.

For example, the strict scientific empiricism required by new atheists — the idea that the only things that exist are those observable/detectable by science — also requires denying the existence of the mind and certainly the minds of others. Science has not detected the mind. Only electrical signals in the brain can be detected, but that is not the same thing as the mind.

Heb je ooit de geest van iemand anders gezien? Heb je hun innerlijke gedachten ervaren? Heb je hun emoties gevoeld? Nee. Alles wat we kunnen zien is extern gedrag. De innerlijke geest van anderen is ontoegankelijk voor onze waarnemingsvermogens. Betekent dit dan dat we er niet in geloven dat anderen een bewustzijn bezitten zoals het onze? Als we consequent de standaarden van wetenschappelijk empirisme toepassen die door atheïsten worden gebruikt, dan zou dat de onvermijdelijke conclusie zijn.

Have you ever seen someone else’s mind? Have you experienced their inner thoughts? Have you felt their emotions? No. All we can see is external behavior. The internal mind of others is inaccessible to our perceptual faculties. So does that mean that we disbelieve that others possess consciousness like our own? If we consistently apply the standards of scientific empiricism used by atheists, that would be the inescapable conclusion.

Dit is absurd. Daarom verwerpen wij het wetenschappelijk empirisme en het simpelzinnige atheïsme dat daarop steunt.

Doing so is preposterous. Which is why we reject scientific empiricism and the simple-minded atheism that relies on it.