Hebben we een probleem met landen die het verbieden om KKK-kleding, Nazi-uniformen of Confederatie-vlaggen in het openbaar te dragen? Hopelijk niet. Maar wat als de mensen van een land — zoals Frankrijk — over de hijab voelen zoals wij over KKK-, Nazi- en Confederatie-kleding voelen?

Do we have a problem with countries that ban people from wearing KKK garb or Nazi uniforms or Confederate flags in public? Hopefully not. But what if the people of a country — like France — feel about the hijab how we feel about KKK, Nazi, and Confederate dress?

Dit is geen speculatie. Dit is min of meer wat secularisten in Frankrijk, Duitsland en elders beargumenteren, namelijk dat de hijab voor hen de ergste vorm van onderdrukking vertegenwoordigt, en dat het er niet toe doet wat moslims zeggen dat de hijab betekent, net zoals het er niet toe doet wat neo-nazi's zeggen dat de swastika betekent. Het enige wat telt is wat de hijab voor hen symboliseert, en voor hun samenleving in het algemeen.

This is not speculation. This is more or less what secularists in France, Germany, and elsewhere argue, namely that the hijab represents to them the worst kind of oppression and it doesn’t matter what Muslims say the hijab means any more than what neo-Nazis say the swastika means. All that matters is what the hijab symbolizes to them, and to their society at large.

Moslims zouden die karakterisering moeten aanvechten. Maar dat zou iets inhoudelijkers moeten inhouden dan “ik zou de vrijheid moeten hebben om te dragen wat ik wil.” Dat argument zal zeker niemand overtuigen, laat staan de secularisten van hun negatieve houding tegenover de hijab kunnen vergewissen.

Muslims should contest that characterization. But that would have to involve something more substantive than “I should have the freedom to wear whatever I want.” That argument is certainly not going to move anyone, much less disabuse the secularists of their negative attitudes toward the hijab.

Het volhouden dat de "hijab een keuze is" is eveneens ineffectief, aangezien de secularisten er in feite niet mee oneens zijn: zij geloven dat de hijab deel uitmaakt van een groter systeem van patriarchale onderdrukking en dat moslima's zo diep in dat systeem geworteld zijn dat zij niet eens beseffen dat zij door middel van de sluier worden onderworpen, ondanks hun bewuste keuze om deze te dragen.

Insisting that the “hijab is a choice” is equally ineffective since the secularists don’t really disagree: they believe the hijab is part of a larger system of patriarchal oppression and that Muslim women are so steeped in that system that they don’t even realize that they are being subjugated by means of veil despite their conscious choice to wear it.

Hoe zouden moslims anders een productieve dialoog met niet-moslims over de hijab kunnen voeren? Het gebruik van het voorbeeld van de Maagd Maria bij het spreken met christenen is een voor de hand liggende keuze.

So how else could Muslims engage in a productive dialogue with non-Muslims about the hijab? Using the example of the Virgin Mary when speaking to Christians is an obvious choice.

We zouden putten uit andere historische voorbeelden. Moderne, onthullende kleding is immers een recente afwijking. We zouden de effecten van naaktheid en de seksualisering van de publieke ruimte op het gedrag en de psychologie van mensen (dat wil zeggen, hun harten en geesten) moeten bespreken.

We should draw on other historical examples. Modern bare-all dress, after all, is a recent aberration. We should discuss the effects of nudity and the sexualization of public spaces on people’s behavior and their psychologies (i.e., their hearts and minds).

Wat betreft de betekenis van het bedekken en sieren van jezelf met stof als iets dat uniek menselijk is? Moslims putten uiteraard uit onze kennis over Adam en Eve, maar zelfs secularisten moeten toegeven dat dieren zich niet op dezelfde manier bedekken. Dieren gebruiken geen stof om het lichaam te verbergen en de contouren ervan te maskeren. Secularisten vieren zeker het menselijk verstand, wat een ander onderscheidend kenmerk is dat de mensheid onderscheidt van het dierenrijk. Het bedekken van het lichaam zou op een vergelijkbare manier begrepen moeten worden, als een teken van menselijkheid.

What about the significance of covering up and adorning oneself with fabric being uniquely human? Muslims of course draw on our knowledge of Adam and Eve, but even secularists have to admit that animals don’t cover in the same way. Animals don’t use fabric to hide the body and obfuscate its contours. Secularists certainly celebrate human reason, which is another distinguishing factor that sets humanity apart from the animal kingdom. Covering the body ought to be understood similarly, as a mark of humanity.

Maar zelfs als secularisten het naturalisme willen aanroepen en beweren dat “naaktheid natuurlijker is”, zoals aangetoond door het dierenrijk, zouden we moeten overwegen dat zelfs dat niet precies het geval is. Kijk naar paringsrituelen en hoe mannetjes en vrouwtjes zichzelf zullen versieren en zullen deelnemen aan ingewikkelde dansen en bewegingen om de ander aan te trekken. Zelfs voor dieren is paring niet zomaar een brute aangelegenheid van twee naakte lichamen die met elkaar in contact komen en copuleren. Nee, zelfs dieren nemen elkaars “kleding” zeer serieus: kleur, de dikte van de vacht, de complexiteit van het pigmentatiepatroon, enzovoort. Zelfs dieren maken zich op een bewuste en zelfs verfijnde manier zorgen over uiterlijkheden en vorm. En er zijn meer dan een paar soorten waarbij met name het vrouwtje zich voor de mannetjes zal verbergen en zichzelf schaars zal maken, zodat de mannetjes extra hard moeten werken om zichzelf te “bewijzen” om hun betere helft te winnen. Maar blijkbaar denken sommige mensen dat het afwerpen van hun kleding tot op de huid of het ontbloten van hun lichamen op andere manieren, het maken van foto's van die lichamen, en het “matchen” op een datingapp op een smartphone alles is wat nodig en wenselijk is voordat zij zichzelf blootstellen aan intimiteit en al haar kwetsbaarheden.

But even if secularists want to invoke naturalism and claim that “nudity is more natural” as demonstrated by the animals kingdom, we should consider how even that is not exactly the case. Look at mating rituals and how males and females will adorn themselves and will participate in intricate dances and movements to attract the other. Even for animals, mating is not some brute affair of two naked bodies coming in contact and copulating. No, even animals take each other’s “clothes” very seriously: coloration, thickness of fur, intricacy of pigmentation pattern, etc. Even animals are concerned with externalities and form in a deliberate and even sophisticated way. And there are more than a few species where the female in particular will hide herself from males and make herself scarce so that the males have to work extra hard to “prove themselves” in order to win over their better half. But apparently, some humans think that stripping down to their skin or baring their bodies in other ways, taking pictures of said bodies, and “matching” on a smart phone dating app is all that is necessary and desirable before exposing themselves to intimacy and all its vulnerabilities.

En hoe zit het met het futurisme? Als u kijkt naar de voorhoede van de experimentele mode, zult u veel zien dat doet denken aan de hijab. Zeker het bedekken van het gezicht en het haar door vrouwen is een onderdeel van sommige van deze modes. Als de westerse cultuur en samenleving zich continu blijven ontwikkelen, zullen de stijlen van vandaag ongetwijfeld morgen verouderd zijn. Dat is de eindeloze mars van "vooruitgang", wordt ons verteld. Als vrouwen vandaag de dag de neiging hebben tot minder bedekkende outfits en hun haar te tonen, is het logisch dat voorkeuren zullen verschuiven en de trend zal keren. In dat geval is de moslimkleding in die bredere context nauwelijks uit de toon.

And what about futurism? If you look at the cusp of experimental fashion, you will see much that is reminiscent of the hijab. Certainly women covering the face and hair is a part of some of these fashions. If Western culture and society is continuously advancing, undoubtedly the styles of today will be obsolete tomorrow. Such is the endless march of “progress,” we are told. If women today are inclined to skimpier outfits and brandishing their hair, it serves to reason that preferences will shift and the trend will reverse. In which case, Muslim dress is hardly out of place in that wider context.

Dit zijn slechts korte voorbeelden, maar elk voorbeeld heeft het potentieel om te leiden tot discussies die aanzetten tot nadenken over de betekenis en de waarde van kleding, en zoals ik blijf zeggen, dat is het niveau van discussie dat moet plaatsvinden: op het niveau van betekenis en waarden. Het aanroepen van lege begrippen zoals "vrijheid van keuze" belemmert die discussie, saboteert deze en brengt moslims in een verliezende positie. Het is tijd om onze strategie te veranderen.

These are just brief examples, but each one has the potential to lead to thought-provoking discussions about the significance and meaning of dress, and as I keep saying, that’s the level of discussion that needs to happen: on the level of meaning and values. Invoking empty notions like “freedom of choice” forestalls that discussion, sabotages it, and puts Muslims in a losing position. Time to change our strategy.