الف ـ د الهي تقدیر باندې ایمان لرل د توحید (د الله تعالی د یووالي) څخه لازم دي، او د هغو وسیلو باندې ایمان لرل چې د هغه ښېګڼې راوړي او بدي مخنیوی کوي، د ایمان څخه لازم دي. په هرحال، د دین خبره نه صحیحه کیږي او نه کامله، تر دې چې انسان د الهي تقدیر باندې ایمان ونه لري او د شرع (شریعت) تابع نه وي. لکه څنګه چې نبي ﷺ د الهي تقدیر خبره تایید کړه، نو هغه ﷺ هغه څوک ته ځواب ورکړ چې ورته یې وویل: "د الله رسوله! آیا موږ د خپل تقدیر پر بنسټ تکیه ونه کړو او خپل عملونه پرېږدو؟" نو هغه ﷺ وفرمایل: "د هر چا عملونه هغه څه ته اسانه کېږي چې هغه ته پیدا شوی وي؛ نو څوک چې د نېکانو له ډلې وي، د هغه لپاره نېک عملونه اسان کېږي، او څوک چې د بدبختانو له ډلې وي، د هغه لپاره بد عملونه اسان کېږي." (صحیح البخاری)

A--- Affirming faith in the Divine Decree is required by Tawhid (Oneness of Allah), and affirming faith in the means bringing forth its good and blocking up its evil is required by Iman (Faith). However, the matter of religion can not be sound or perfect unless one believes in the Divine Decree and be obedient to Shar' (Legislation). As the Prophet (Peace be upon him) affirmed the matter of Divine Decree, then he answered the one who said to him: "Allah's Messenger! Should we not then depend upon our destiny and abandon our deeds? Thereupon, he (Peace be upon him) said: Acts of everyone will be facilitated according to that which each has been created for so that whoever belongs to the company of the blessed will have good works made easier for him and whoever belongs to the unfortunate ones will have evil acts made easier for him.” (Sahih Bukhari)