A--- دا ډول خبره نه په اثبات کې روا ده او نه په نفي کې، ځکه چې "د قرآن تلفظ" کلمه دوه معنو ته مشترکه ده: یوه د انسان فعل، یعنې تلفظ کول، او بله هغه شی چې تلفظ کېږي، یعنې قرآن. نو که څوک ووایي "زما د قرآن تلفظ مخلوق دی"، دا د دویمې معنی سره تړلې ده او په دې توګه د جهمیانو نظر سره سمون خوري. او که ووایي "زما د قرآن تلفظ مخلوق نه دی"، دا د لومړۍ معنی، یعنې د انسان فعل ته اشاره کوي، او په دې توګه د اتحادیه نظر سره سمون خوري. له همدې امله زموږ مخکېنیو پرهېزګارو عالمانو ویلي دي: "څوک چې ووایي زما د قرآن تلفظ مخلوق دی، هغه جهمي دی. څوک چې ووایي مخلوق نه دی، هغه بدعت اچونکی دی."

A--- It is not lawful to say such a statement either in the affirmative, or in the negative form. This is due to the fact that, "pronunciation" is a common sense between "pronouncing" which is the acting of man, and between the "pronounced" which is the Qur'an. So, if it is said "My pronunciation of the Qur'an is created", this reflects the second sense and thus agrees with the viewpoint of the lahmis. If it is said "My pronunciation of the Qur'an is not created", this implies the first sense which is the acting of man, and thus agrees with the viewpoint of the Ittihadyyiah. That is why our earlier pious scholars said: "Whosoever says "My pronunciation of the Qur'an is created, he is a Jahmi. Whosoever says it is not created, he is heresiarch."