ټولو ملګرو په اړه باید خپل زړونه او ژبې پاکې او سالمې وساتو. باید د دوی د فضیلتونو او ښو خصلتونو د خپریدو لپاره کار وکړو، او د هغو فتنو په اړه له خبرو څخه ډډه وکړو چې د دوی ترمنځ راپیدا شوې. همدارنګه باید د دوی عزت او شرافت یادونه وکړو، لکه څنګه چې موږ ته الله تعالیٰ ښوونه کړې، هغه چې د خپلو کتابونو تورات، انجیل او ویاړلي قرآن کې یې ذکر کړي دي. سربیره پردې، ډېر احادیث شتون لري چې موږ ته د دوی فضیلتونه او بې سابقې ښېګڼې بیانوي. الله تعالیٰ فرمایي:

A--- We should keep our hearts and tongues clean and sound regarding them all. We should work on spreading their merits and virtues, along with avoiding discussing any of the troubles aroused among them. We should also refer to their dignity and honor as we are taught by Allah the Almighty Who mentioned them in His Books: Torah, Gospel and the Glorious Qur'an. Also, there are so many Hadiths informing us of their merits and unprecedented virtues. Allah the Almighty says:

{محمد ﷺ د الله رسول دی. او هغه څوک چې د هغه سره دي، د کافرانو په وړاندې سخت دي، او په خپل منځ کې مهربانه دي. ته به ګورې چې دوی رکوع کوي او سجده کوي، د الله فضل او د هغه رضا غواړي. د دوی نښه د دوی په مخونو کې ده (یعنې د دوی د ایمان نښه).}

{Muhammad is the Messenger of Allah. And those who are with him are severe against disbelievers, and merciful among themselves. You see them bowing and falling down prostrate (in prayer), seeking Bounty from Allah and (His) Good Pleasure. The mark of them (i.e. of their Faith) is on their faces (foreheads)

له سجدې د اثر څخه (د لمانځه پر مهال). دا د دوی بیان دی په تورات کې. خو د دوی بیان په انجیل کې داسې دی لکه یو (کرل شوی) تخم چې خپل ټوټی راوباسي، بیا یې پیاوړی کوي، ګټی او سخت کیږي او په خپل ډډ ولاړ وي، کرونکي خوشحالوي، ترڅو په دوی سره کافران خپه کړي. الله هغه کسانو ته وعده کړې ده چې په دوی کې ایمان لري (یعنې ټول هغه کسان چې د اسلامي توحید، د پیغمبر محمد ﷺ د دین تابع دي تر قیامت پورې) او نېک عملونه کوي، بښنه او لویه اجر (یعنې جنت).}۔ (الفتح، ۲۹)

from the traces of prostration (during prayers). This is their description in the Taurat (Torah). But their description in the Injeel (Gospel) is like a (sown) seed which sends forth its shoot, then makes it strong, and becomes thick and it stands straight on its stem, delighting the sowers, that He may enrage the disbelievers with them. Allah has promised those among them who believe (i.e. all those who follow Islamic Monotheism, the religion of Prophet Muhammad (Peace be upon him) till the Day of Resurrection) and do righteous good deeds, forgiveness and a mighty reward (i.e. Paradise)}. (Al-Fath, 29)

الله تعالیٰ فرمایي: {او هغه کسان چې ایمان یې راوړی، هجرت یې کړی او د الله په لار کې یې جهاد کړی، او هغه کسان چې دوی ته یې پناه ورکړه او مرسته یې وکړه، دا ټول رښتیني مؤمنان دي. د دوی لپاره بخښنه او رزق کریم (یعنې جنت) دی}. (الانفال، ۷۴)

Allah the Almighty says: {And those who believed, and emigrated and strove hard in the Cause of Allah (Al-Jihad), as well as those who gave them) asylum and aid- these are the believers in truth, for them is forgiveness and Rizqun Karim (a generous provision i.e. Paradise)}. (Al-Anfal, 74)

الله تبارک وتعالی فرمايي: {او په مهاجرينو او انصارو كې هغه اولني كسان چې ايمان يې راوړ، او هغه څوك چې په احسان سره د دوي پيروي وكړه، الله تعالی ترې راضي شو او دوي هم د هغه څخه راضي شول، او د دوي لپاره يې داسې باغونه چمتو كړي دي چې د هغې لاندې سيندونه روان دي، په هغې كې به تل ژوند كوي. دا لوی كاميابي ده}. (التوبہ، ۱۰۰)

Allah the Almighty says: {And the foremost to embrace Islam of the Muhajirun (those who migrated from Mecca to AI-Madinah) and the Ansar (the citizens of AI-Madinah who helped and gave aid to the Muhajirun) and also those who followed them exactly (in Faith). Allah is well pleased with them as they are well pleased with Him. He has prepared for them Gardens under which rivers flow (Paradise), to dwell therein forever. That is the supreme success}. (At -Taubah, 100)

الله تعالیٰ فرمایي: {یقیناً اللہ نبي ﷺ ته، او هغه مهاجرینو ته چې هغوی د خپلو کورونو او وطن پرېښودو او مدینې ته راغلل، او انصارو ته چې مدینې کې د دوی سره یو ځای شول، هغه سختۍ کې چې دوی ته پېښه شوه ([یعنې] د تبوک غزا کې) توبه وبخښله، وروسته له هغه چې د دوو ډلو زړونه یو څه د حق له لارې اړول کېدل، بیا یې هم د دوی توبه قبوله کړه۔ بې شکه هغه د دوی سره ډېر مهربان، ډېر رحم کوونکی دی}۔ (التوبہ: ١١٧)

Allah the Almighty says: {Allah has forgiven the Prophet ((Peace be upon him)), the Muhajirun (Muslim emigrants who left their homes and came to AI-Madinah) and the Ansar (Muslims of AlMadinah) who followed him (Muhammad (Peace be upon him)) in the time of distress (Tabuk expedition), after the hearts of a party of them had nearly deviated (from the Right Path), but He accepted their repentance. Certainly, He is unto them full of Kindness, Most Merciful}. (At- Taubah, 117)

الله تعالیٰ فرمائی: {(او دې غنیمت کې هم د دوی لپاره یوه برخه ده)

Allah the Almighty says: {(And there is also a share in this booty)

د هغو غریبو مهاجرینو لپاره، چې له خپلو کورونو او مالونو څخه وشړل شول، د الله له فضل او رضا غوښتنې په لټه کې، او د الله (یعنې د هغه د دین) او د هغه د رسول (محمد ﷺ) مرستې کوي. دغه خلک په حقیقت کې ریښتیني دي (په هغو خبرو کې چې کوي). {او هغو کسانو لپاره هم، چې د دوی له راتګ دمخه په مدینه کې کورونه درلودل او ایمان یې راوړی و، هغو کسانو سره مینه کوي چې دوی ته هجرت کوي، او په زړونو کې د هغه څه په اړه کومه حسد نه لري چې دوی ته ورکړل شوي دي (د بنو نضیر له غنیمت څخه)، او دوی (مهاجرین) خپل ځانونو باندې مخته کوي، که څه هم پخپله ورته اړتیا لرله. او څوک چې د خپل نفس له حرص څخه وساتل شي، همدغه کسان بریالي دي}. (الحشر، ۸، ۹)

for the poor emigrants, who were expelled from their homes and their property, seeking Bounties from Allah and to please Him, and helping Allah (i.e. helping His religion) and His Messenger (Muhammad (Peace be upon him)). Such are indeed the truthful (to what they say).And (it is also for) those who, before them, had homes (in Al-Madinah) and had adopted the Faith, love those who emigrate to them, and have no jealousy in their breasts for that which they have been given (from the booty of Banu AnNadir), and give them (emigrants) preference over themselves even though they were in need of that. And whosoever is saved from his own covetousness, such are they who will be the successful}. (Al-Hashr, 8, 9)

مزید برآں، ہمیں یہ جاننا اور ماننا چاہیے کہ اللہ تعالیٰ نے بدر کے مجاہدین کی طرف دیکھ کر فرمایا: "جو چاہو کرو، کیونکہ میں نے تمہیں بخش دیا ہے۔" (بخاری و مسلم) ان کی تعداد تین سو تیرہ (313) تھی۔ نیز، ہم یہ بھی مانتے ہیں کہ "درخت کے نیچے بیعت کرنے والوں میں سے کوئی بھی جہنم کی آگ میں داخل نہیں ہوگا۔" (صحیح مسلم) لیکن اللہ ان سے راضی ہوا اور وہ اللہ سے راضی ہوئے۔ مزید یہ کہ حدیبیہ کے دن وہ ایک ہزار چار سو (یا پانچ سو) تھے۔

In addition, we should know and believe that Allah has already looked at the Badr warriors and said: "Do whatever you like, for I have forgiven you." (Bukhari and Muslim) Their number was 313 (three hundred and thirteen). Also, we believe that "None from among those who paid the pledge under the tree would enter Hell-fire.” (Sahih Muslim) But, Allah was pleased with them and they with Him. Moreover, they were one thousand and four hundred (or, five hundred) on the Day of Hudaibiya.

الله تعالیٰ فرماتے ہیں: {بیشکہ اللہ مؤمنوں سے راضی ہو گیا جب وہ درخت کے نیچے تم سے بیعت کر رہے تھے، پس اللہ نے جو کچھ ان کے دلوں میں تھا وہ جان لیا، پھر ان پر سکینت نازل فرمائی اور انہیں ایک قریبی فتح کا انعام دیا}۔ (الفتح، 18) Note: the Pashto script was requested, so the correct output is below. الله تعالیٰ فرمائی: {بیشکه الله مؤمنانو څخه راضي شو کله چې دوی د ونې لاندې تا سره بیعت کاوه، نو الله هغه څه معلوم کړل چې د دوی په زړونو کې وو، بیا یې دوی باندې سکینت (ارامۍ او سکون) نازل کړ، او دوی ته یې یوه نږدې فتح په انعام کې ورکړه}۔ (الفتح، 18)

Allah the Almighty says: {Indeed, Allah was pleased with the believers when they gave the Bai'ah (pledge) to you (O Muhammad (Peace be upon him)) under the tree: He knew what was in their hearts, and He sent down As-Sakinah (calmness and tranquillity) upon them, and He rewarded them with a near victory}. (Al-Fath, 18)

دلته شهادت ورکوو چې دوی د دې امت (ټولنې) د ټولو نسلونو بهترین وو، چې دا امت د ټولو ملتونو او ټولنو بهترین دی. سربیره پردې، که د دوی وروسته راتلونکو نسلونو کې څوک د احد غره په اندازه سره زر ولګوي، نو د دوی د یو مد یا د نیمایي مد ثواب ته به هم نه رسیږي. همدارنګه موږ باور لرو چې دوی معصوم نه وو؛ ممکن دوی ځینې غلطۍ کړې وي، خو دوی د حق او رښتیا د قایمولو لپاره خپل ټول هڅه وکړه.

We testify that they Were the best of all generations of this Ummah (Community) which is the best of all nations and communities. Besides, if one amongst the generations to come after them were to spend as much gold as Uhud, it would not amount to as much as one Mudd of one of them or half of it. We also believe in that they were not infallible; they might do some mistakes, but they did their best to establish what is right and true.

همین بات د پیغمبر محمد ﷺ د محترمو ازواجو او د هغه د پاکو اهل بیتو په اړه هم ویلی شو، چې الله تعالیٰ غوښتل یوازې له هغوی څخه ناپاکي (ګناهونه او بدې کړنې) لرې کړي او هغوی په بشپړه پاکۍ پاک کړي.

The same can be said about the honorable wives of Prophet Muhammad (Peace be upon him) and his dignified household whom Allah wished only to remove Ar-Rijs (evil deeds and sins) from them and to purify them with a thorough purification.

مه وروسته له دې، موږ له هغو ټولو څخه بیزاري اعلانوو چې په زړونو یا ژبو کې یې د پیغمبر ﷺ د صحابه وو او د هغه د محترم اهل بیت په اړه کوم بد شی وي. موږ الله تعالی د دې څخه شاهد نیسو چې موږ د دوی سره مینه لرو، د دوی پیروي کوو او د دوی دفاع کوو، د پیغمبر ﷺ د دې ارشاد په تطبیق کې: «زما د صحابه وو ته کې ناسم ونه وایي.» بلکې هغه ﷺ فرمایي: «زه په تاسو کې دوه وزنې شیان پریږدم: لومړی د الله کتاب دی، پس د هغه پيروي وکړئ او په کلکه یې ونیسئ.» بیا هغه ﷺ فرمایي: «او زما اهل بیت، زه تاسو ته د الله په نوم د زما د اهل بیت په اړه یادونه کوم.» دا حدیث په دواړو صحیحو کې روایت شوی، یعنې البخاری او مسلم کې.

Moreover, we acquit ourselves from all in whose hearts or on whose tongues there were something bad pertaining to the companions of the Prophet (Peace be upon him) and his honorable household. We call Allah the Almighty to witness our love for them, following them, and defense for them in application to the will of Prophet Muhammad (Peace be upon him): "None should revile my companions.” Rather, he (Peace be upon him) says: "I leave amongst you two weighs: the first is Allah's Book, so follow stick to it firmly.” Then, he (Peace be upon him) says: "And my household, I remind you with Allah for the sake of my household.” This Hadith is transmitted in the two Sahihs: Bukhari and Muslim.