A--- Het bevestigen van het geloof in de goddelijke voorbeschikking is vereist door monotheïsme (Tawhid), en het bevestigen van het geloof in de middelen die het goede voortbrengen en het kwade blokkeren, is vereist door geloof (Iman). Echter, de zaak van religie kan niet gezond of volmaakt zijn, tenzij men gelooft in de goddelijke voorbeschikking en gehoorzaam is aan de Shar' (wetgeving). Zoals de Profeet ﷺ de zaak van de goddelijke voorbeschikking bevestigde, antwoordde hij degene die tegen hem zei: "Boodschapper van Allah! Moeten we dan niet vertrouwen op ons lot en onze daden laten varen?" Daarop zei hij (vrede zij met hem): "De daden van iedereen zullen worden vergemakkelijkt volgens datgene waarvoor hij is geschapen, zodat degene die tot de gezegenden behoort, goede daden voor hem vergemakkelijkt zullen worden, en degene die tot de ongelukkigen behoort, slechte daden voor hem vergemakkelijkt zullen worden." (Sahih Bukhari)

A--- Affirming faith in the Divine Decree is required by Tawhid (Oneness of Allah), and affirming faith in the means bringing forth its good and blocking up its evil is required by Iman (Faith). However, the matter of religion can not be sound or perfect unless one believes in the Divine Decree and be obedient to Shar' (Legislation). As the Prophet (Peace be upon him) affirmed the matter of Divine Decree, then he answered the one who said to him: "Allah's Messenger! Should we not then depend upon our destiny and abandon our deeds? Thereupon, he (Peace be upon him) said: Acts of everyone will be facilitated according to that which each has been created for so that whoever belongs to the company of the blessed will have good works made easier for him and whoever belongs to the unfortunate ones will have evil acts made easier for him.” (Sahih Bukhari)

Zo, wie de goddelijke voorbeschikking ontkent door vals te beweren dat deze in strijd is met de wetgeving, hij ontkent de Kennis en de Almacht van Allah, en verklaart de dienaar onafhankelijk en de schepper van zijn eigen daden. Hiermee stelt hij een andere god aan naast Allah; sterker nog, hij beweert dat alle schepselen scheppers zijn.

Thus, whoever negates the Divine Decree falsely claiming its contradiction with the Legislation, he disables the Knowledge and Ability of Allah, and declares the slave independent and creator of his own deeds. Hence, he appoints another god besides Allah, rather, he claims that all creatures are creators.

Wie dit gebruikt als een argument tegen de Shar’ (wetgeving), waarbij hij het vermogen en het recht op keuze ontkent dat Allah de Almachtige aan de dienaar heeft geschonken en die hem dienovereenkomstig plichten heeft opgelegd, en valselijk beweert dat Allah Zijn dienaren heeft belast met wat zij niet kunnen dragen. Door dit te doen, schrijft hij onrecht toe aan Allah de Almachtige, en volgt hij de voetsporen van de Vervloekte, Satan, die zei: {Omdat U mij heeft doen dwalen, zal ik zeker op Uw rechte pad op hen (mensen) wachten}. (Al-A'raf, 16)

Whoever holds it as an argument against Shar’ (Legislation), negating the ability and the right to choice of the slave granted by Allah the Almighty to him and accordingly is charged with duties, and falsely claiming that Allah charged His slaves with what they can not afford. In doing this, he attributes injustice to Allah the Almighty, tracing the footsteps of the Cursed One, Satan who said: {Because You have sent me astray, surely I will sit in wait against them (human beings) on Your Straight Path}. (Al-A'raf, 16)

Wat de ware gelovigen betreft, zij geloven in de goddelijke voorbeschikking met betrekking tot goed en kwaad, en in het feit dat Allah de Schepper is van dit alles. Zij onderwerpen zichzelf aan de Wetgeving: de geboden en de verboden. Zij passen deze toe op zichzelf, zowel in het verborgene als in het openbare. Zij geloven dat leiding en misleiding in de Hand van Allah zijn. Hij leidt wie Hij wil met Zijn Genade, en Hij laat dwaal in wie Hij wil met Zijn Rechtvaardigheid, en Hij is de Bestuiter van de plaatsen die geschikt zijn om Zijn Genade en Rechtvaardigheid te ontvangen: {Voorwaar, uw Heer weet het beste wie van Zijn Pad afwijkt, en Hij weet het beste wie leiding ontvangt}. (An-Najm, 30)

As for the true believers, they believe in the Divine Decree about good and evil, and in that Allah is the Creator of all this. They submit themselves to the Legislation: orders and forbidding. They adjudicate themselves to it in secret and public. They believed that guidance and misleading are at Allah's Hand. He guides whom He wills with His Grace, and misleads whom He wills with His Justice and He is the Best Knower of the places proper for receiving His Grace and Justice: {Verily, your Lord it is He Who knows best him who goes astray from His Path, and He knows best him who receives guidance}. (An-Najm, 30)

Zij geloven ook dat Hij Volmaakte Wijsheid en Doordringende Argumentatie bezit, en dat beloning en straf afhankelijk zijn van de Wetgeving en niet van de Goddelijke Bepaling. Zij troosten zichzelf slechts met de Goddelijke Bepaling op tijden van rampen, maar wanneer aan hen een goede deugd wordt geschonken, schrijven zij dit toe aan de rechtmatige eigenaar, zeggende: {Alle lof en dank zijn aan Allah, Die ons hiertoe heeft geleid, en wij hadden nooit geleid kunnen worden, ware het niet dat Allah ons had geleid!}. (Al-A'raf, 43)

They also believe in that He has Perfect Wisdom and Penetrative Argument, and that reward and punishment are dependent on Legislation and not on Divine Decree. They only console themselves with Divine Decree on time of calamities, but when they are given a good virtue, they attribute it to its owner, saying: {All the praises and thanks be to Allah, Who has guided us to this, and never could we have found guidance, were it not that Allah had guided us!}. (Al-A'raf,43)

Zij zeggen niet zoals de onkuise heeft gezegd: {Dit is mij slechts gegeven vanwege de kennis die ik bezit}. (Al-Qasas, 78)

They do not say as said by the dissolute {This has been given to me only because of the knowledge I possess}. (Al-Qasas, 78)

Wanneer zij een zonde begaan, zeggen zij: {Onze Heer! Wij hebben onszelf onrecht aangedaan. Als U ons niet vergeeft en ons niet Uw Barmhartigheid schenkt, zullen wij zeker tot de verliezers behoren}. (Al-A'raf, 23)

When they commit a sin, they say: {Our Lord! We have wronged ourselves. If You forgive us not, and bestow not upon us Your Mercy, we shall certainly be of the losers}. (Al-A' raf, 23)

Zij zeggen niet zoals de duivel zei: {O mijn Heer! Omdat U mij hebt misleid!}. (Al-Hijr, 39)

They do not say as said by the Devil: {O my Lord! Because you misled me!}. (Al-Hijr, 39)

Wanneer zij worden getroffen door een beproeving, zeggen zij: {Voorwaar! Aan Allah behoren wij toe en voorwaar tot Hem zullen wij terugkeren}. (Al-Baqarah, 156)

When they are afflicted with a calamity, they say: {Truly! To Allah we belong and truly to Him we shall return}. (Al-Baqarah, 156)

Zij zeggen niet zoals degenen die ongelovig zijn zeiden: {Die tegen hun broeders zeggen wanneer zij door de aarde reizen of uitgaan om te strijden: "Als zij bij ons waren gebleven, zouden zij niet gestorven of gedood zijn," opdat Allah het een reden tot berouw in hun harten mag maken. Het is Allah die leven geeft en de dood veroorzaakt. En Allah is Alziend van wat jullie doen}. (Al' Imran, 156)

They do not say as said by those who disbelieved: {Who say to their brethren when they travel through the earth or go out to fight: "If they had stayed with us, they would not have died or been killed," so that Allah may make it a cause of regret in their hearts. It is Allah that gives life and causes death. And Allah is All-Seer of what you do}. (Al' Imran, 156)