A ---Ja, hun oproep kwam overeen met elkaar, en hun oproep was één en dezelfde van de eerste onder hen tot de laatste. Zij nodigden allen de mensen uit tot het principe en de essentie van aanbidding, namelijk monotheïsme (Tawhid) (of de Eenheid van Allah de Almachtige, wat betekent: "niemand heeft het recht om aanbeden te worden behalve Allah de Almachtige"). Wat betreft de religieuze rituelen of plichten, zoals gebeden en vasten, deze konden aan sommigen van hen zijn voorgeschreven, terwijl dit voor anderen niet het geval was. Bovendien kon iets voor sommigen verboden zijn terwijl het voor anderen toegestaan was, als een vorm van beproeving en test van Allah de Almachtige: {Opdat Hij jullie beproeft, wie van jullie het beste is in daden}. (Hud, 7)

A ---Yes, their call corresponded to each other, and their call was one and the same from the first among them till the last. They all invited men to the principle and essense of worship that is Tawhid (Monotheism or the Oneness of Allah the Almighty, which means, "none has the right to be worshipped except Allah the Almighty)." As for the religious rituals or duties, Prayers and Fasting for example might be ordained on some of them, while not on the others. Moreover, something might be made illegal for some of them while it is legal for the others by way of test and trial from Allah the Almighty: {That He might try you, which of you is the best in deeds}. (Hud, 7)