Khalifah mesti memenuhi tujuh syarat untuk layak memegang Khilafah dan untuk bai'ah dikontrakkan kepadanya bagi Khilafah. Tujuh syarat ini mengesahkan kontrak tersebut; jika salah satunya tidak dipenuhi, Khilafah tidak boleh dilantik. Syarat-syaratnya ialah:

The Khalifah must fulfill seven conditions to be eligible for the Khilafah and to have the bay’ah contracted to him for the Khilafah. These seven conditions validate the contract, if one was missing, the Khilafah cannot not be convened. The conditions are:

1. Dia mestilah seorang Muslim. Khilafah tidak boleh diserahkan kepada seorang kafir (tidak beriman) dalam apa jua keadaan, dan ketaatan kepadanya tidak diwajibkan, kerana Allah (SWT) berfirman:

1. He must be a Muslim. The Khilafah cannot be contracted to a kafir (disbeliever) whatsoever, nor is his obedience obliged because Allah (swt) says:

Pemerintahan ialah jalan (sabeel) yang paling kuat bagi penguasa ke atas rakyat yang diperintahnya. Ungkapan "Lan" (tidak akan pernah) yang menunjukkan kekekalan merupakan qareenah bagi larangan yang tegas terhadap orang kafir memegang sebarang bentuk pemerintahan, sama ada Khilafah atau apa sahaja yang lebih rendah daripadanya.

Ruling is the strongest way (sabeel) of the ruler over the ruled people. The expression of ‘Lan’ (never) which is an indication of permanence is a connotation (qareenah) for the decisive prohibition for the disbeliever taking charge of any ruling whatsoever, whether it was the Khilafah or anything less significant than that.

2. Dia mestilah lelaki. Khalifah tidak dibenarkan menjadi wanita, iaitu dia mestilah seorang lelaki dan tidak sah khalifah itu seorang wanita, berdasarkan apa yang diriwayatkan daripada Abu Bakrah, yang berkata: Allah memberi manfaat kepadaku dengan satu kata yang aku dengar daripada Nabi ﷺ pada hari al-Jamal (unta), ketika aku hampir menyertai kaum al-Jamal dan berperang bersama mereka. Beliau berkata: Ketika sampai berita bahawa rakyat Parsi telah melantik puteri Kisra sebagai ratu ke atas mereka, Nabi ﷺ bersabda:

2. He must be male. The Khalifah is not permitted to be a female i.e. he must be a man and it is invalid for the Khalifah to be a woman due to what was narrated from Abu Bakrah who said: Allah benefited me with a word I heard from the Prophet (saw) in the days of al-Jamal (camel) when I was about to join the people of al-Jamal and fight with them. He said: When the news arrived that the people of Persia appointed the daughter of Kisra as a queen over them, the Prophet (saw) said:

Maka maklumat daripada Nabi (saw) tentang nafinya kejayaan bagi mereka yang melantik seorang wanita untuk menguruskan urusan mereka ialah larangan untuk melantiknya, kerana ini termasuk dalam bentuk tuntutan. Dan oleh kerana maklumat ini mengandungi celaan bagi mereka yang melantik wanita dengan menafikan kejayaan daripada mereka, ia menunjukkan makna larangan yang tegas. Maka larangan melantik wanita di sini datang bersama petunjuk yang menunjukkan bahawa tuntutan untuk menahan diri itu ialah tuntutan yang tegas; oleh itu, melantik wanita adalah haram. Makna mengambil alih urusan pemerintahan di sini ialah mengambil alih jawatan Khilafah atau mana-mana jawatan pemerintahan lain yang lebih rendah daripadanya, kerana subjek hadis ialah pelantikan puteri Kisra sebagai ratu. Maka ia bersifat umum dalam subjek pemerintahan yang diungkapkan oleh hadis tersebut. Ia tidak khusus kepada peristiwa pelantikan puteri Kisra semata-mata, dan ia juga tidak bersifat umum dalam setiap fungsi, maka ia tidak merangkumi mana-mana fungsi selain pemerintahan dalam apa jua bentuk sekalipun.

So the information from the Prophet (saw) about the negation of success of those who appoint a woman to look after their affairs is a prohibition to appoint her, as this is from the forms of request. And since this information included information of a rebuke for those who appoint a woman by negating success from them, it is a connotation for a decisive prohibition. So the prohibition here of appointing a woman came with a connotation which indicates that the request to refrain is a decisive request; thus the appointment of a woman is haram. The meaning of her taking charge of the rule here is taking charge of the Khilafah or any other ruling post lower than it, because the subject of the hadith is the appointment of the daughter of Kisra as a queen. So it is general in the subject of ruling which the hadith expressed about. It is not specific to the incident of appointing the daughter of Kisra alone, and it is not also general in every function, so it does not include any function other than the ruling in any way whatsoever.

3. Dia mestilah seorang yang baligh. Khalifah tidak dibenarkan terdiri daripada kanak-kanak, berdasarkan riwayat daripada ‘Ali bin Abu Talib (ra) bahawa Nabi ﷺ bersabda:

3. He must be mature. The Khalifah is not allowed to be a child due to what was narrated from ‘Ali bin Abu Talib (ra) that the Prophet (saw) said:

Oleh itu, sesiapa yang pen telah diangkat daripadanya tidak berada dalam kedudukan untuk menguruskan urusannya sendiri, dan oleh itu dari sudut undang-undang dia tidak bertanggungjawab; maka tidak sah baginya menjadi Khalifah atau memegang mana-mana jawatan pemerintahan di bawahnya, kerana dia tidak mempunyai hak untuk membuat pelupusan. Satu lagi dalil bagi tidak sahnya kanak-kanak menjadi Khalifah ialah Nabi ﷺ menolak untuk menerima bai‘ah daripada seorang kanak-kanak. Baginda menolak bai‘ah ‘Abdullah bin Hisham, dan menjelaskan bahawa ia kerana usianya yang masih muda, dengan sabdanya: "Dia seorang kanak-kanak." Maka jika bai‘ah tidak diterima daripada kanak-kanak dan dia tidak dibenarkan memberi bai‘ah kepada orang lain sebagai Khalifah, maka lebih utama lagi bahawa dia tidak dibenarkan menjadi Khalifah.

So whosoever has the pen lifted from him is not in a position to conduct his affairs and therefore legally he is not liable; so it is not correct for him to be a Khalifah or in any ruling position subordinate to that, because he does not have the right of disposal. Another evidence for the illegality of the Khalifah being a child is that the Prophet (saw) refused a child to give him the bay’ah. He refused the bay’ah of ‘Abdullah bin Hisham, and explained that it was due to his young age, saying “he is a child.” So if the bay’ah is not accepted from the child and he is not allowed to give a bay’ah to another person as a Khalifah, then it is of greater reason that he is not allowed to be a Khalifah.

4. Dia mesti berakal sihat. Adalah tidak betul jika dia gila, berdasarkan sabda Rasulullah ﷺ:

4. He must be sane. It is incorrect for him to be insane due to the Messenger of Allah's (saw) statement:

Dan dia berkata di antara mereka (adalah)

And he said among them (is)

Orang yang pena diangkat daripadanya tidak dipertanggungjawabkan, kerana pertanggungjawaban bergantung kepada akal dan merupakan syarat bagi sahnya tindakan hukum. Khalifah melaksanakan urusan pemerintahan dan menunaikan tanggungjawab-tanggungjawab Syari'ah, maka tidak sah baginya untuk berada dalam keadaan gila.

The one who has the pen lifted from him is not accountable; this is because the accountability depends on the mind and a condition for the legality of disposition. The Khalifah carries out the acts of the rule and implements the Shari’ah responsibilities, so it is invalid for him to be insane.

5. Dia mesti adil. Juga tidak sah bagi dia menjadi seorang yang fasiq (pelaku kejahatan). Keadilan ialah syarat wajib bagi akad pelantikan Khilafah dan kesinambungannya, kerana Allah (swt) menjadikan keadilan sebagai syarat bagi saksi. Allah (swt) berfirman:

5. He must be just. Also it is invalid for him to be an evildoer (fasiq). Justice is an essential condition for the appointment contract of the Khilafah and its continuation, because Allah (swt) made it a condition for the witness to be just. Allah (swt) said:

Jadi jika syarat keadilan berlaku bagi seorang saksi, maka ia jelas berlaku lebih lagi sebagai syarat untuk melantik seorang Khalifah, kerana Khalifah berada dalam kedudukan yang jauh lebih tinggi daripada saksi.

So if the condition of justice applies to a witness, it obviously applies even more as a condition for appointing of a Khalifah since the Khalifah is in an even greater position than the witness.

6. Dia mesti merdeka. Hamba dimiliki oleh tuannya, maka dia tidak mempunyai kuasa untuk menguruskan dirinya sendiri. Maka, lebih-lebih lagi, dia tidak boleh menguruskan urusan orang lain dan oleh itu tidak boleh memegang tampuk pemerintahan ke atas rakyat.

6. He must be free. The slave is possessed by his master, so he does not have the authority to dispose of his own self. So, by greater reason, he cannot conduct the affairs of others and so cannot take charge of ruling over the people.

7. Dia mesti mampu memikul tanggungjawab Khilafah: Ini kerana ia termasuk antara syarat bay'ah, dan oleh itu bay'ah kepada seseorang yang tidak mampu memikul tanggungjawab Khilafah adalah tidak sah. Inilah syarat-syarat untuk melantik Khalifah bagi Khilafah. Apa-apa selain tujuh syarat ini tidak sesuai dijadikan syarat akad, walaupun ia mungkin termasuk syarat keutamaan jika ia diambil daripada nas-nas yang sahih, atau jika ia termasuk di bawah hukum yang dibuktikan oleh nas yang sahih. Ini kerana agar sesuatu syarat menjadi syarat akad, dalilnya mesti mengandungi tuntutan yang tegas yang menunjukkan kewajipannya. Maka jika dalil itu tidak mengandungi tuntutan yang tegas, syarat tersebut ialah syarat keutamaan dan bukan syarat akad. Tiada dalil yang mengandungi tuntutan tegas dilaporkan selain tujuh syarat ini, maka hanya merekalah syarat akad. Syarat-syarat lain yang terdapat dalam dalil-dalil sahih hanyalah syarat keutamaan. Oleh itu, bukanlah syarat akad Khilafah bahawa Khalifah mesti seorang mujtahid, kerana tiada nas yang sahih mengenainya, dan juga kerana tugas Khalifah ialah memerintah, dan dia tidak semestinya perlu berijtihad kerana dia boleh bertanya tentang hukum, mengikut seorang mujtahid dan menerima pakai undang-undang menurut pendapat mujtahid itu. Maka tidak wajib dia menjadi seorang mujtahid, walaupun itu adalah lebih utama; tetapi jika dia bukan seorang mujtahid, Khilafah tetap sah dilantik kepadanya. Begitu juga, bukanlah syarat akad Khilafah bahawa Khalifah mesti berani, atau mempunyai pandangan yang tajam dalam menguruskan urusan masyarakat dan menjaga kepentingannya. Ini kerana tiada hadis sahih yang dilaporkan mengenai isu ini dan ia tidak termasuk di bawah hukum syarak yang menjadikannya syarat akad; walaupun adalah lebih utama bagi Khalifah itu berani dan mempunyai kefahaman serta pandangan yang mendalam.

7. He must be capable to undertake the responsibilities of the Khilafah: This is because this is from the requirements of the bay’ah and therefore the bay’ah to one incapable to undertake the responsibilities of the Khilafah is invalid. These are the conditions of contracting the Khalifah to the Khilafah. Anything other than these seven conditions are not suitable to be a contracting condition though they may be from the conditions of preference if they are produced from sound texts, or if they came under a hukm proven by a sound text. This is so because in order for condition to be a condition of contract, its daleel should include a decisive demand that becomes a connotation for its obligation. So if the evidence does not include a decisive demand, then the condition is one of preference and not of contracting. No evidence including a decisive demand was reported other than these seven conditions, so they are alone the conditions of contract. Other conditions included in sound evidences are conditions of preference only. Therefore, it is not a condition of contract to the Khilafah that the Khalifah must be a mujtahid because there is no sound text on the matter, and also because the duty of the Khalifah is to rule and he does not necessarily need to make ijtihad since he can inquire about the hukm, follow a mujtahid and adopt laws according to the opinion of that mutjahid. It is therefore not necessary for him to be a mujtahid, although it is preferable; but if he were not a mutjahid, the Khilafah would still be contracted to him. Also it is not a contracting condition to the Khilafah that the Khalifah must be brave, or of the people of good vision to manage the affairs of the community and to conduct its interests. This is so because no sound hadith was reported on this issue and it does not come under a hukm shari’ which makes it a contracting condition; although it is preferable that the Khalifah be brave and carry deep insight and vision.

Dan diriwayatkan daripada Ibn ‘Umar bahawa beliau berkata: Nabi ﷺ bersabda:

And it was narrated from ibn ‘Umar that he said: The Prophet (saw) said:

Hadis-hadis ini dan yang lainnya, yang disandarkan secara sahih kepada Nabi (ﷺ) tentang pembatasan Khilafah kepada Quraisy, datang dalam bentuk khabar (informatif), dan tidak satu pun daripadanya datang dalam bentuk perintah (seegat al amr). Bentuk khabar, walaupun menunjukkan permintaan, tidak dianggap sebagai tuntutan yang tegas kecuali disertai dengan qarinah (petunjuk) yang menunjukkan penegasan; dan bentuk-bentuk khabar ini tidak disertai dengan qarinah apa pun yang menunjukkan penekanan (ta'keed) dalam riwayat yang sahih mana pun. Maka hadis-hadis ini menunjukkan bahawa ia adalah anjuran dan bukan kewajipan, oleh itu ia merupakan syarat keutamaan, bukan syarat sah akad. Adapun sabdanya dalam hadis

These ahadith and others which were soundly ascribed to the Prophet (saw) about limiting the Khilafah to Quraish came in an informative form, and not even a single one of them came in the instructive form (seegat al amr). The informative form (seegat al akhbar), although it indicates a request, is not considered a decisive request unless it was associated with a connotation which indicates the confirmation; and these informative forms were not associated with any connotation which indicates emphasis (ta'keed) in any sound narration. So these ahadith indicate that it is a recommendation and not an obligation, thus it is a condition of preference not a contracting condition. As for his saying in the hadith

Ini adalah makna lain dalam larangan permusuhan mereka, dan bukan penegasan terhadap sabdanya:

This is another meaning in prohibiting their enemity and not a confirmation to his saying:

Hadis tersebut menyatakan bahawa urusan (kepimpinan) itu berada pada Quraisy, dan bahawa memusuhi mereka adalah dilarang. Lebih-lebih lagi, perkataan "Quraisy" ialah satu nama dan bukan kata sifat, dan dalam istilah usul (prinsip-prinsip fiqh) ia dinamakan laqab (gelaran). Makna nama itu, iaitu makna gelaran tersebut, tidak diamalkan sama sekali, kerana nama atau gelaran itu tidak membawa sebarang mafhum (la mafhum lahu). Oleh itu, pernyataan mengenai Quraisy tidak bermaksud bahawa Khilafah tidak boleh dipegang oleh selain daripada Quraisy. Maka sabda Nabi ﷺ

The hadith states that the matter is in the Quraish, and that their enemity is prohibited. Moreover, the word “Quraish” is a name and not an adjective and in the terminology of usul (principles of fiqh) it is called a title (laqb). The meaning of the name i.e. the meaning of the title is not acted on at all, because the name i.e. the title carries no understanding (la mafhum lahu). Therefore the statement about Quraish does not mean that the Khilafah cannot in from other than the Quraish. So the saying of the Prophet (saw)

Dan

And

Tidak bermakna bahawa adalah haram bagi Khalifah berasal selain daripada Quraisy, dan (sabda) bahawa kepimpinan akan kekal pada Quraisy tidak bermakna bahawa ia tidak sah jika berada pada selain mereka. Sebaliknya, kepimpinan itu ada pada mereka dan adalah sah jika ia berada pada selain mereka. Maka pernyataan mengenai mereka itu tidak menghalang Khalifah daripada berasal selain mereka. Oleh itu, ini adalah syarat keutamaan dan bukan syarat akad.

Does not mean that it is illegal for the Khalifah to be from other than Quraish nor (does the saying) that the leadership will remain in Quraish mean that it invalid for it to be in other than them. Rather it is in them and it is valid to be in other than them. Thus the statement about them does not prevent the Khalifah to be from other than them. Accordingly, this is a condition of preference and not a condition of contract.

Selain itu, Rasulullah ﷺ telah melantik ‘Abdullah bin Ruwaha (ra), Zaid bin Haritha (ra), dan Usama bin Zaid (ra) sebagai pemimpin, dan kesemua mereka bukan dari kalangan Quraish. Dengan itu, Rasulullah ﷺ memberikan kepimpinan kepada orang selain Quraish. Perkataan "perkara ini" bermaksud kuasa, iaitu pemerintahan, dan ia tidak terhad kepada Khilafah sahaja. Oleh itu, kita dapat menyimpulkan bahawa oleh kerana Rasulullah ﷺ melantik orang selain Quraish dalam pemerintahan, maka ini menjadi bukti bahawa pemerintahan tidak terhad kepada mereka dan tidak dihalang daripada orang selain mereka. Maka hadith-hadith ini menyatakan sebahagian daripada orang yang layak untuk Khilafah sebagai petunjuk pilihan, bukan untuk menghadkan Khilafah kepada mereka sahaja dan menghalang ia daripada dikontrakkan kepada orang selain mereka. Juga, Al-Bukhari meriwayatkan bahawa Rasulullah ﷺ bersabda:

Additionally, the Messenger of Allah (saw) did appoint as leaders ‘Abdullah bin Ruwaha (ra), Zaid bin Haritha (ra), and Usama bin Zaid (ra), and all of them were not from Quraish. Thus the Messenger (saw) gave leadership to people other than the Quraish. The word “this matter” means the authority i.e. the rule and it is not restricted in the Khilafah alone. We can conclude therefore that since the Messenger (saw) appointed other than Quraish in the ruling then this is evidence that ruling is not restricted to them and not prevented from people other than them. So these ahadith state some of the people who are eligible for the Khilafah to indicate their preference, not to restrict the Khilafah within them and to prevent its contracting to people other than them. Also, Al-Bukhari narrated that the Messenger of Allah (saw) said:

Dan Muslim meriwayatkan daripada Abu Dharr (ra) yang berkata:

And Muslim narrated from Abu Dharr (ra) who said:

Dan dalam riwayat yang lain:

And in another narration:

Hadis-hadis ini adalah nas yang jelas yang membenarkan seorang hamba kulit hitam memegang kepimpinan kaum Muslimin. Ini menunjukkan dengan jelas bahawa Khilafah atau kepimpinan (wilayah al-amr) boleh dipegang oleh orang yang bukan dari kalangan Quraisy, malah bukan dari kalangan Arab. Maka hadis-hadis tersebut menyatakan keutamaan sebahagian mereka yang berasal dari kalangan Quraisy, bukan pembatasan Khilafah kepada mereka, dan bukan juga bahawa tidak boleh memegangnya selain daripada mereka.

These ahadith are explicit texts in allowing a black slave to take charge of leadership of the Muslims. This indicates explicitly that the Khilafah or leadership (wilayah al-amr) is permitted to be taken charge of by people who are not from Quraish, rather not even Arabs. So the ahadith stated upon the preference of some of those who are from the people of the Quraish and not the restriction of the Khilafah within them nor the impossibility of contracting it to other than them.

Oleh itu, tidak menjadi syarat bahawa Khalifah mestilah daripada keturunan Bani Hashim atau Alawi (dari keluarga ‘Ali), kerana telah sabit bahawa Nabi ﷺ pernah memberikan jawatan pemerintahan kepada orang selain daripada Bani Hashim dan Bani ‘Ali. Ketika baginda berangkat ke Tabuk, baginda melantik Muhammad bin Maslamah (ra) sebagai pemerintah di Madinah, dan beliau bukan daripada keturunan Hashim atau Alawi. Baginda juga melantik Mu‘adh bin Jabal (ra) dan ‘Amr bin al-‘Aas (ra) sebagai pemerintah di Yaman, dan kedua-duanya bukan daripada keturunan Hashim mahupun Alawi. Telah dibuktikan juga dengan dalil yang tegas bahawa kaum Muslimin memberikan bai‘ah Khilafah kepada Abu Bakar, ‘Umar dan ‘Uthman, dan ‘Ali (ra) turut memberikan bai‘ah kepada setiap seorang daripada mereka, walaupun mereka bukan daripada Bani Hashim. Seluruh para Sahabat juga bersepakat atas bai‘ah tersebut, dan tidak diriwayatkan bahawa seorang pun menolak bai‘ah mereka, walaupun mereka bukan daripada keturunan Hashim atau Alawi. Maka ini adalah ijma‘ daripada para Sahabat, termasuk ‘Ali dan Ibnu ‘Abbas serta selebihnya daripada Bani Hashim, bahawa dibolehkan Khalifah itu bukan daripada keturunan Hashim atau Alawi. Adapun hadis-hadis yang menyebut tentang kelebihan sayidina ‘Ali (ra) dan ahli bait Nabi ﷺ, ia menunjukkan keutamaan mereka, dan bukan bermaksud menjadi syarat bagi akad Khilafah bahawa Khalifah mesti daripada kalangan mereka.

Accordingly, it is not a condition that the Khalifah must be Hashemite or Alawite (from the family of ‘Ali) because it was confirmed that the Prophet (saw) had given the ruling to people other than Banu Hashim, and Banu ‘Ali. When he left for Tabuk he appointed Muhammad bin Maslamah (ra) as ruler over Madinah, and he was not a Hashemite or Alawite. He also appointed Mu‘adh bin Jabal (ra) and ‘Amr bin al-‘Aas (ra) as rulers for Yemen, and they were neither Hashemites nor Alawites. It was also proven by decisive evidence that the Muslims made the bay’ah of Khilafah to Abu Bakr, ‘Umar and ‘Uthman, and that ‘Ali (ra) made bay’ah to each one of them although they were not of Banu Hashim. And all the Sahabah agreed on their bay’ah, and it was not narrated that anyone denied their bay’ah although they were neither Hashemites nor Alawites. So this was an Ijma’a from the Sahabah, including ‘Ali and ibn ‘Abbas and the rest of the Hashemites, that it is allowed for the Khalifah to be non-Hashemite or non-Alawite. As for the ahadith talking about the superiority of our master ‘Ali (ra) and the household of the Prophet (saw), they indicate their preference, not that it is a condition for the Khilafah contract that the Khalifah must be from them.