Islam (menjadi seorang Muslim) bukanlah syarat bagi tanggungjawab hukum [taklīf] berkenaan hukum-hukum syarak, kecuali bagi suatu hukum yang nasnya menyatakan bahawa ia ditujukan kepada orang Islam, sama ada secara jelas [sarahatan], seperti,

Islam (being Muslim) is not a condition for legal responsibility [taklīf] with respect to the legal rulings, except for a ruling about which a text specifies that it is for Muslims, either explicitly [sarahatan], like,

Oleh itu Islam adalah salah satu syarat taklif dalam perkara yang ia datang sebagai syarat. Namun begitu, terdapat syarat-syarat taklif yang lebih umum, yang mana tidak ada perbezaan antara Muslim atau kafir. Syarat-syarat ini ialah baligh secara fizikal [bulūgh], waras atau akal yang sempurna [‘aql], dan keupayaan [qudrah]. Maka, untuk seseorang itu dipertanggungjawabkan secara syarak, dia mesti telah baligh secara fizikal, waras, dan mampu melaksanakan apa yang telah dipertanggungjawabkan ke atasnya. Daripada Ali (semoga Allah memuliakan wajahnya) bahawa Rasulullah ﷺ bersabda, “Pena diangkat daripada tiga golongan: orang yang tidur sehingga dia terjaga, orang gila sehingga dia pulih akalnya, dan kanak-kanak sehingga dia baligh”, diriwayatkan oleh Imam Zayd dalam Musnadnya. Dan Allah Yang Maha Tinggi berfirman,

Therefore Islam is one of the conditions of legal responsibility in that which it comes as a condition. However there more general conditions of legal responsibility, in which there is no distinction between Muslim or kāfir. These conditions are physical maturity [bulūgh], sanity or a sane intellect [‘aql], and ability [qudrah]. Thus for a person to be legally responsible he must be physically mature, sane, and able to perform what he has been made responsible with. From Ali (may Allah ennoble his face) that the Messenger of Allah (saw) said, “The pen is lifted from three: the sleeping one until he wakes up, the insane until he regains his sanity, and the child until he matures”, narrated by Imam Zayd in his Musnad. And Allah, the Exalted, says,

Maksud "diangkatnya pena" ialah diangkatnya tanggungjawab, sehingga seseorang itu tidak dipertanggungjawabkan secara hukum dan tidak tertakluk kepada hukum-hukum syarak. Makna firman "Allah tidak membebankan..." walaupun berbentuk penafian, mengandungi makna larangan, dan ini disokong oleh sabda Nabi ﷺ, "dan apabila aku memerintahkan kamu dengan sesuatu perkara, lakukanlah ia sekadar kemampuan kamu", yang diriwayatkan oleh al-Bukhari dan Muslim. Di sini tidak boleh dikatakan bahawa Allah telah mewajibkan zakat, nafkah dan tanggungan ganti rugi (damanat) ke atas kanak-kanak dan orang gila, dan oleh itu mereka adalah mukallaf kerana mereka telah dipertanggungjawabkan bagi sebahagian hukum-hukum. Ini tidak tepat kerana kewajipan-kewajipan ini tidak berkaitan dengan perbuatan kanak-kanak atau orang gila, sebaliknya ia berkaitan dengan harta dan tanggungan (dhimmah) mereka. Harta dan tanggungan mereka itulah yang menjadi objek tanggungjawab, bukan kanak-kanak atau orang gila itu sendiri. Perkara ini jelas daripada fakta bahawa pengangkatan pena dihadkan dengan had yang jelas, iaitu "sehingga dia baligh", dan "sehingga dia berakal", dan ini memberi faedah dalam mengeluarkan sebab berkesan, iaitu belum baligh secara fizikal dan kegilaan, dan kedua-duanya tidak ada kaitan dengan wang dan hutang, maka ia bukanlah pengecualian kepada kaedah tersebut. Tidak boleh juga dikatakan bahawa Allah yang Maha Tinggi telah mempertanggungjawabkan orang yang tidak mampu melaksanakan sesuatu perkara dengan melaksanakan perkara itu, sebagaimana Dia memerintahkan Abu Lahab supaya beriman kepada apa yang diwahyukan, sedangkan Dia (swt) memberitahu bahawa dia tidak akan beriman. Maka Dia menghimpunkan dua perkara yang bercanggah, lalu menetapkan tanggungjawab terhadap perkara yang mustahil, iaitu Dia mempertanggungjawabkan seseorang dengan sesuatu yang dia tidak mampu lakukan. Ini tidak tepat kerana Allah terlebih dahulu mempertanggungjawabkan Abu Lahab untuk beriman kepada apa yang Dia (swt)

The meaning of ‘lifting of the pen’ is ‘lifting of the responsibility’ such that one is not legally responsible nor addressed by the legal rulings, and the meaning of “Allah burdens not…”, although a negation, contains the meaning of prohibition, and this is supported by the his (saw) saying, “and if I command you with a matter fulfill it as much as you are able”, narrated by al-Bukhāri and Muslim. It should not be said here that Allah has obliged the zakāt, provision [nafaqah], and liabilities [damanāt] upon the child and the insane and so therefore they are legally responsible [mukallaf] because they have been made responsible for some of the legal rulings. This is not correct because these obligations are not connected to the act of the child or the insane, rather they are connected to their wealth and liability [dhimmah]. Their wealth and liability are the subject of responsibility, not the child or insane themselves. This is clear by the fact that the lifting of the pen is specified by a clear limit, “until he becomes mature”, and “until he becomes sane”, and this benefits the derivation of an effective cause, which is the physical immaturity, and the insanity, and these have no relevance to money and debt, hence they are not an exception to the rule. Nor should it be said that Allah, the Exalted, has made him who has no ability to fulfill a matter responsible with the fulfillment of that matter, as He commanded Abu Lahab to believe in what was revealed, whilst He (swt) informed that he will not believe, so He brought together two contradictory matters, thereby assigning responsibility of the impossible, that is, He made a person responsible for that which he cannot do. This is incorrect because Allah first made Abu Lahab responsible to believe in what He (swt)