Al-Sunnah secara bahasa bermaksud cara atau kaedah. Dalam syariat pula, ia ialah nama bagi sebahagian ibadah sunat yang dipindahkan daripada Nabi ﷺ. Sunnah juga ialah nama bagi apa yang datang daripada Rasulullah ﷺ berupa perkataan, perbuatan dan pengakuan. Apabila kita bercakap tentang dalil-dalil syariat, semua itu ialah sunnah, dan semuanya diterima melalui wahyu. Allah Ta'ala berfirman: {Dan dia tidak bercakap menurut hawa nafsunya. Tidaklah itu melainkan wahyu yang diwahyukan kepadanya} Surah An-Najm, ayat 3-4. Dan Dia Ta'ala berfirman: {Katakanlah: Sesungguhnya aku hanya memberi amaran kepada kamu dengan wahyu...} Surah Al-Anbiya', ayat 45.

Al–Sunnah linguistically is the method, and in the shari'ah it is the name of some of the supererogatory worships transferred from the Prophet (SAW), and the Sunnah is the name of what came from the messenger (SAW) of saying, action and approval, when we talk about the shari'ahi evidences, all that is the sunnah and it is all what is received by the revelation, Allah Ta'ala said: {Nor does he say (aught) of (his own) Desire} {It is no less than inspiration sent down to him} 3 Surat Al-Najm, and He Ta'ala said: to according you warn but do I :Say revelation…} 45 Surat Al-Anbia'.