Syarat ialah sifat penyempurna bagi perkara yang disyariatkan (mashrūt) pada apa yang diperlukan oleh perkara itu, atau pada apa yang diperlukan oleh hukum perkara yang disyaratkan itu. Haul (berlalunya setahun) dalam zakat wang menyempurnakan pemilikan nisab, maka haul ialah syarat bagi pemilikan nisab untuk mewajibkan zakat padanya, dan ia termasuk apa yang diperlukan oleh perkara yang disyariatkan. Demikian juga perkahwinan (ihsān) menyempurnakan sifat bagi penzina dalam hukuman rejam ke atas penzina yang telah berkahwin (muhsan), maka ia ialah syarat bagi penzina untuk mewajibkan hukuman rejam ke atasnya, dan ia termasuk apa yang diperlukan oleh perkara yang disyariatkan. Wuduk menyempurnakan pelaksanaan solat pada apa yang diperlukan oleh hukum padanya, maka ia ialah syarat bagi melaksanakan solat, dan ia termasuk apa yang diperlukan oleh hukum dalam perkara yang disyariatkan itu. Menutup aurat juga ialah syarat bagi melaksanakan solat, dan termasuk apa yang diperlukan oleh hukum padanya, maka ia ialah syarat dan termasuk apa yang diperlukan oleh hukum perkara yang disyariatkan. Begitu juga semua syarat-syarat yang lain. Syarat berbeza daripada perkara yang disyariatkan (mashrūt) kerana ia ialah sifat penyempurna baginya, bukan salah satu daripada bahagiannya. Oleh itu, ia berbeza daripada rukun, kerana rukun ialah sebahagian daripada sesuatu yang tidak terpisah daripadanya. Tidak betul untuk dikatakan: rukun itu berbeza daripada sesuatu atau serupa dengannya kerana ia ialah salah satu bahagiannya, sedangkan syarat mesti berbeza daripada sesuatu itu dan pada masa yang sama menjadi penyempurna baginya. Syarat ditakrifkan sebagai sesuatu yang ketiadaannya mengakibatkan ketiadaan (perkara itu), dan kewujudannya tidak mengakibatkan kewujudan (perkara itu). Ini ialah penjelasan bagi syarat dari segi kesannya.

The shart is an accomplishment quality for its (mashrout) conditioned matter in what that matter requires or in what the rule (hukm) of that conditioned matter requires. The hawl (elapsing of one year) in the money zakaat accomplishes the ownership of the nisaab, so the hawl is a shart in the ownership of the nisaab to oblige the zakaat in it, so it is of what the mashrout requires, and the marriage (ihsaan) accomplishes the quality for the fornicator in stoning the married (muhsan) adulterer, so it is a condition for the adulterer to oblige his stoning, so it is of what the mashrout requires. The wudu’ (ablution) accomplishes the performance of the prayer in what the hukm requires in it, so it is a condition for performing the prayer, and it is of what the hukm requires in that mashrout, and covering the awrah is a condition for performing the prayer, and of what the hukm requires in it, so it is a shart and of what the hukm of the mashrout requires, and like such are all the conditions (shurout). The shart is different to the mashrout (conditioned matter) because it is an accomplishment quality for it, not one of its parts, therefore it is different to the pillar, because the pillar is a part of the thing not separated from it, and it is not right to say: the pillar is different to the thing or similar to it because it is one of its parts, whereas the shart must be different to the thing and an accomplishment for it at the same time. The shart is defined as which’s absence necessitates the absence, and its existence does not necessitate the existence, and this is a clarification for it with regard to its effect.

Syarat (shart) bagi perkara yang disyaratkan (mashrut) adalah seperti sifat bagi perkara yang disifatkan, maka tidak ada sesuatu yang boleh disifatkan tanpa adanya sifat itu, tetapi sifat boleh wujud tanpa wujudnya perkara yang disifatkan. Begitu juga syarat: solat tidak wujud tanpa wujudnya kesucian, tetapi kesucian boleh wujud tanpa wujudnya solat. Syarat tidak datang khusus untuk hukum taklif sahaja, tetapi ia juga boleh datang untuk hukum yang berkaitan dengan keadaan. Maka terdapat syarat-syarat yang berkaitan dengan alamat taklif, seperti kesucian, menutup aurat, dan kesucian pakaian, dan setiap satu daripadanya merupakan syarat bagi solat. Dan terdapat pula syarat-syarat yang berkaitan dengan alamat keadaan (ihalah), seperti haul (genap setahun) bersama nisab zakat wang, ihsan (perkahwinan) dalam kes zina, dan al-hirz (perlindungan) dalam kes pencurian (iaitu mengambil barang curi dari tempat simpanannya atau yang dikunci rapat lalu berlalu pergi dengannya). Semua ini dianggap sebagai syarat-syarat yang padanya terpakai takrif syarat, dan semuanya merupakan syarat syar'i bagi kedatangannya dalil, kecuali bahawa jenis pertama adalah syarat bagi hukum, dan jenis kedua adalah syarat bagi apa yang ditetapkan sebagai hukum bagi perkara-perkara yang diwajibkannya.

The shart (condition) with the mashrout (conditioned matter) is like the quality with the described matter, so nothing can be described without the existence of the quality, but the quality may exist without the existence of the described one, and so is the shart, the salaat does not exist without the existence of the purity, but the purity may exist without the existence of the salaat. The shart does not come specifically for the assignment verdict, but it may also be for the circumstantial verdict. So there are shurout (conditions) related to the assignment address, like the purity, covering the awrah, and the purity of the dress, every one of them is a shart for praying. And there are shurout related to the circumstantial address like the hawl (elapsing of one year) with the nisaab of the money zakaat, the ihsaan (marriage) in the issue of the adultery, and the protection (al-hirz) in the stealing (taking the stolen thing from its storage or fortified and walking away with it), they are all shurout for the sabab (cause). And they are all considered as sharout upon which applies the definition of the shart, and they are all shari'ahi sharout for their arrival in the evidence, except that the first type are shurout for the hukm and the second type are shurout for what is set for the hukm of matters it necessitates.

Syarat-syarat dalam akad termasuk dalam syarat-syarat syar'iyyah, seperti syarat jual beli, perkongsian, wakaf dan yang seumpamanya, tetapi ia tidak sama dengan syarat-syarat hukum taklifi dan hukum wadh'i dari segi keperluan adanya dalil syar'i yang menunjukkan syarat itu sehingga ia dianggap sebagai syarat. Bagi syarat-syarat ini cukup dengan syarat bahawa ia tidak bercanggah dengan syariat. Maksudnya, syarat-syarat bagi hukum taklifi atau hukum wadh'i memerlukan dalil syar'i untuk dianggap sebagai syarat. Berbeza dengan syarat-syarat akad, ia tidak perlu termasuk dalam dalil syar'i, tetapi dibolehkan bagi kedua-dua pihak akad untuk menetapkan syarat yang mereka kehendaki. Namun, tidak dibolehkan bagi mereka atau mana-mana daripada mereka untuk menetapkan syarat yang bercanggah dengan nas syariat. Maka syarat-syarat akad mestilah tidak bercanggah dengan syariat, dan tidak disyaratkan ia mesti datang melalui dalil syar'i. Ini berdasarkan sabda Rasulullah ﷺ: "… apakah keadaan sebahagian lelaki yang menetapkan syarat-syarat yang tidak ada dalam Kitab Allah? Apa sahaja syarat yang tidak ada dalam Kitab Allah, maka ia batil, walaupun ia seratus syarat. Ketetapan Allah lebih berhak, dan syarat Allah lebih mengikat," hadis riwayat Al-Bukhari. Adapun maksud "tidak ada dalam Kitab Allah" ialah bercanggah dengan apa yang ada dalam Kitab Allah, iaitu ia tidak termasuk dalam hukum-Nya dan tidak selaras dengan ketetapan-Nya. Ini kerana Rasulullah ﷺ telah membenarkan penetapan syarat tanpa batasan, dan menjelaskan bahawa apa sahaja yang bercanggah dengan hukum Allah Ta'ala adalah batil. Maka baginda tidak melarang penetapan syarat, dan oleh kerana baginda menafikan pertimbangan bagi apa yang berasal dari dalam Kitab Allah (tentang syarat), maka maksudnya ialah menafikan pertimbangan bagi apa yang bercanggah dengan Kitab Allah.

The agreements shurout are included in the shari'ahi shurout, like the shurout of the sale, the partnership, the entailment (waqf), and the like, but they are not like the assignment verdicts and circumstantial verdicts shurout (conditions) with regard to the need of a shari'ahi evidence that shows the shart to make it considered as a shart, but it is conditional for these shurout that they don’t contradict the shari'ah. Which means that, the shurout of the assignment or circumstantial verdicts need a shari'ahi evidence to be considered as shurout, contrary to the agreements shurout, they don’t need to be included in the shari'ahi daleel, but it is permissible for the two parties of the agreement to set the shurout they want, however it is not permissible for them or any of them to set shurout which contradict the shari'ahi text. So the agreement shurout must not contradict the shari'ah and it is not conditional for them to come through a shari'ahi daleel, that is for the saying of the Messenger of Allah (SAW) : “… what is the matter with some men, they set conditions that are not in the book of Allah, what so ever of a condition that is not in the book of Allah; is invalid (baatel), even if it is a hundred shart, the decree of Allah is greater in the right, and the condition of Allah is more binding”, narrated by Al-Bukhari. And the meaning of “not in the book of Allah” is contrary to what is in the book of Allah, means it is not in His ruling nor is it in accordance with His decree; that is because the Messenger of Allah (SAW) has permitted the setting of the shurout (conditions) without restrictions, and clarified that whatever contradicts the hukm of Allah Ta’ala is baatel (invalid), so He did not forbid the setting of the shurout, and since He (SAW) negated (that the meaning is) the consideration of what is from within the book of Allah (of shurout), then the meaning of it is negating the consideration of what contradicts the book of Allah.

Hadith dalam Sahih Al-Bukhari: "Aisyah radhiyallahu 'anha berkata: Burairah datang kepadaku dan berkata: Aku telah membuat perjanjian dengan keluargaku (tuanku) untuk membebaskan diriku dengan sembilan auqiyah, satu auqiyah setahun. Maka tolonglah aku. Aku berkata: Jika keluargamu suka, aku akan membayarkannya kepada mereka sekaligus, dan wala' (hak kewarisan) itu menjadi milikku. Lalu Burairah pergi kepada keluarganya dengan tawaran itu, tetapi mereka menolaknya. Maka dia kembali sementara Rasulullah ﷺ sedang duduk. Dia berkata: Aku telah menawarkan itu kepada mereka, tetapi mereka menolak, mereka ingin wala' itu untuk diri mereka sendiri. Maka Rasulullah ﷺ mendengar hal itu, lalu Aisyah menceritakannya kepada beliau, dan beliau bersabda: Ambillah dia dan syaratkanlah wala' itu untuk mereka, sesungguhnya wala' itu milik orang yang memerdekakan. Maka Aisyah melakukannya. Kemudian Rasulullah ﷺ berdiri menyampaikan khutbah kepada orang-orang: beliau memuji Allah dan menyanjung-Nya, kemudian bersabda: "Bagaimana keadaan sebagian orang yang..." (hadith selengkapnya). Ini menunjukkan bahawa yang dilarang ialah syarat yang bertentangan dengan Kitab Allah dan Sunnah Rasul-Nya, dan ia tidak menunjukkan bahawa syarat itu mesti terdapat dalam Kitab Allah dan Sunnah. Oleh itu, syarat-syarat dalam perjanjian mesti ditetapkan supaya tidak melanggar syariah, iaitu dengan tidak bertentangan dengan mana-mana nas syariah, atau mana-mana hukum syarak yang mempunyai dalil syarak. Sebagai contoh, syariah telah menetapkan wala' kepada orang yang memerdekakan hamba, maka tidak betul menjual hamba dengan mensyaratkan wala'nya dipegang oleh penjual. Dalam hal ini, syarat tersebut dibatalkan dan jualbeli itu tetap sah.

The hadeeth in Al- Bukhari is : “ A’ishah may Allah be pleased with her said: Burayrah came to me and said: I have made an agreement with my people (my master to free me) over nine ounces, one ounce a year, so help me please, I said: if your people like it I count it to them and your loyalty will be to me, then I will do. Then Burayrah went the her people with the offer, and they refused it, so she came back while the Messenger of Allah (SAW) was sitting, she said I offered them that, but they refused, they want the loyalty for themselves, so the Messenger of Allah heard that, then A’ishah told Him, and He said: take her and set the loyalty as a shart, as the loyalty belongs to whoever sets the slave free, so A’ishah did. Then the Messenger of Allah (SAW) stood up addressing the people: He thanked Allah and praised Him, then he said “what is the matter with some men...”, the hadeeth. This shows that what is prohibited is the condition that contradicts the book of Allah and the Sunnah of His Messenger, and does not show that the shart must be in the book of Allah and in the Sunnah. Accordingly the shurout in the agreement must be set so they do not violate the shari'ah, that is by not contradicting any of the shari'ah texts, or any shari'ahi verdicts which has a shari'ahi evidence. For example, the shari'ah has made the loyalty to whoever sets the slave free from his master, so it is not right to sell the slave and setting the shart of keeping his loyalty, so the shart is cancelled and the sale is valid.

Tidak betul untuk berkata: Saya jual ini kepada kamu dengan harga seribu secara tunai (naqdan) atau dengan harga dua ribu secara kredit (nasi’ah). Maka ini adalah satu jualan yang mengandungi dua syarat, dan tujuannya berbeza mengikut perbezaan keduanya; maka ini adalah syarat yang tidak sah, yang menyebabkan jualan itu menjadi batal kerana sabda baginda ﷺ: "Tidak dibenarkan jual beli kredit dengan jualan, dan tidak dibenarkan membuat dua syarat dalam satu jualan", diriwayatkan oleh Abu Dawud. Dan sebagai contoh, jika seorang lelaki menjual barang kepada orang lain dan menetapkan syarat kepadanya bahawa dia tidak akan menjualnya kepada sesiapa; syarat itu dibatalkan dan jualan itu sah (sahih), kerana syarat ini bertentangan dengan tuntutan (muqtada) akad, iaitu pemilikan barang yang dijual dan hak untuk melupuskannya, maka ia bertentangan dengan hukum syarak. Dengan itu, syarat-syarat yang bertentangan dengan syariat tidak dipertimbangkan sama sekali, sama ada ia melanggar nas syarak atau hukum yang telah ditetapkan oleh syariat. Adakah ia termasuk hukum penugasan syarak atau salah satu daripada hukum keadaan (sifat hal)?

Another example, it is not right to say: I sold this to you for one thousand in cash (naqdan) or for two thousands as credit (nasi’ah). So this is one sale consists of two conditions, the aim of it differs in accordance with their differences; so this is an invalid shart, for which the sale becomes invalid because of His (SAW) saying“ :credit and sale is not permissible, nor is it permissible to make two sharts in one sale”, narrated by Abu-Dawood. And as an example, if a man sells a good to another one and sets a condition for him that he does not sell it to anyone; the shart is cancelled and the sale is valid (sahih), because this shart contradicts the requirement (muqtada) of the agreement, which is the ownership of the sold good and having the right of its disposal, so that contradicts the shari'ahi verdict. And thus the conditions that contradict the shari'ah are not considered at all, whether they violate a shari'ahi text or a verdict which the shari'ah brought it. Has it been a shari'ahi assignment verdict or one of the circumstantial verdicts.

Dan apa yang menegaskan bahawa syariat telah membenarkan orang Islam menetapkan syarat-syarat yang dikehendakinya dalam perjanjian, selain syarat yang bercanggah dengan Kitab Allah atau hukum syariat, ialah apa yang datang dalam hadis 'Aisyah tentang Barirah dalam satu riwayat Al-Bukhari, bahawa baginda (SAW) bersabda kepada 'Aisyah radhiyallahu 'anha: "Belilah dia, kemudian bebaskanlah dia, dan biarkan mereka menetapkan syarat yang mereka kehendaki", maka jelaslah bahawa sabda Rasulullah ﷺ (SAW):

And what affirms that the shari'ah has permitted the Muslim to set the shurout he wants in the agreement except what violates the book of Allah or the shari'ahi verdict; is what came in the hadeeth of A’ishah about Burayrah in one narration of Al-Bukhari, that He (SAW) said to A’ishah may Allah be pleased with her“ : bye her then free her and let them set the shart they want”, so this is clear that the saying of the Messenger (SAW):

“... Biarkan mereka menetapkan syarat yang mereka kehendaki”, adakah itu (ibahah) keharusan bagi manusia untuk menetapkan syarat yang mereka kehendaki, dan itu disokong oleh sabda Nabi ﷺ: “Orang-orang Islam terikat dengan syarat-syarat mereka”?

“... Let them set the condition they want”, is the (ibahah) permissibility for the human to set the conditions they want, and that is supported by the saying of the prophet (SAW)“ :the Muslims are at their conditions”:

Diriwayatkan oleh Al-Haakem, bermaksud mereka adalah orang-orang yang menepati syarat yang mereka tetapkan, maka Dia menisbahkan syarat-syarat itu kepada mereka. Juga Nabi ﷺ mengakui penetapan syarat-syarat yang tidak disebut dalam Kitab Allah, dalam perjanjian. Muslim meriwayatkan daripada Jabir bahawa beliau sedang menunggang untanya yang lemah, lalu beliau ingin meninggalkannya. Beliau berkata: Nabi ﷺ mengikuti saya, berdoa untuk saya dan menepuknya, lalu unta itu berjalan dengan pantas dengan cara yang tidak pernah ia berjalan sebelum ini. Beliau berkata: "Jualkan ia kepada saya dengan harga satu auqiyah." Saya berkata: "Tidak." Baginda berkata: "Jualkan ia kepada saya." Lalu saya menjualnya kepada baginda dengan harga satu auqiyah, dan saya mengecualikan muatannya untuk keluarga saya. Diriwayatkan oleh Muslim. Mengecualikan muatannya ialah syarat yang baginda tetapkan dalam jual beli. Daripada Sufaynah Abi Abd-Arrahman, beliau berkata: "Ummu Salamah memerdekakan saya dan menetapkan syarat ke atas saya bahawa saya berkhidmat kepada Nabi ﷺ." Diriwayatkan oleh Ahmad. Dalam satu riwayat: Saya adalah hamba kepada Ummu Salamah, beliau berkata: "Saya memerdekakan kamu dengan syarat kamu berkhidmat kepada Rasulullah ﷺ selama kamu hidup." Saya berkata: "Walaupun tanpa syarat itu, saya tidak akan meninggalkan Rasulullah ﷺ selama saya hidup." Lalu beliau memerdekakan saya. Diriwayatkan oleh Abu Dawud. Demikianlah banyak peristiwa yang di dalamnya ditetapkan syarat-syarat, bukan diambil daripada syariah, tetapi ditetapkan oleh setiap manusia mengikut kehendaknya. Dan semua yang datang dalam perkara ini menunjukkan bahawa syarat itu terhad dengan tidak melanggar Kitab Allah atau sebarang hukum syariah. Namun dengan syarat bahawa syarat yang ditetapkan itu tidak menghalalkan yang haram atau mengharamkan yang halal, kerana sabda Rasulullah ﷺ: "

narrated by Al-Haakem, means they are adherents to the conditions they set, so He referred the conditions to them. Also the prophet (SAW) acknowledged the setting of conditions that are not mentioned in the book of Allah, in the agreements, Muslim narrated on the authority of Jaber “that he was riding his weak camel, so he wanted to leave it, he said: the prophet (SAW) followed me and made supplication for me and patted on it then it walked actively in a way it never walked like it before, He said: sell it to me for one ounce, I said no, He said: sell it to me, then I sold it to him for one ounce, and I excluded its load for my family”, narrated by Muslim. Excluding its load is a shart he set in the sale. On the authority of Sufaynah Abi Abd- Arrahman said “ Ummu- Salamah set me free and set a condition on me that I serve the prophet (SAW)”, narrated by Ahmad, and in a narration : I was a slave for Ummu- Salamah, she said: I free you under the condition that you serve the Messenger of Allah as long as you live, I said: even if you don’t set this condition on me I will not leave the Messenger of Allah as long as I live, then she set me free”, narrated Abu Dawood. And thus many incidents in which conditions are set, not taken from the shari'ah, but set by every human as he wants. And all what came in this matter is that the shart is restricted by not violating the book of Allah or any verdict of the shari'ah. But it is conditional that the set condition does not permit a haram or forbid a halal; because of the saying of the Messenger of Allah (SAW) ." :

"Kaum Muslimin terikat dengan syarat-syarat mereka, kecuali syarat yang mengharamkan yang halal atau menghalalkan yang haram," diriwayatkan oleh At-Tirmidzi.

“The Muslims are at their shurout except a shart that forbids a halal or allows a haram”, narrated by Al-Tirmithi.