Hudā [petunjuk] dari segi bahasa bermaksud kelurusan tingkah laku [rashad] dan penunjukan jalan [dalālah]. Dikatakan, ‘dia memberi petunjuk kepadanya kepada agama’, bermaksud dia membawanya kepada hidayah; ‘aku menunjukkan jalan dan rumah kepadanya’ [bermaksud memberitahunya]. Dhalāl [kesesatan] ialah lawan bagi rashad [kewarasan/kelurusan]. Hidāyah, dari segi maksud syar‘i, ialah dibimbing kepada Islam dan beriman dengannya; dhalāl, dari segi maksud syar‘i, ialah penyimpangan daripada Islam, sebagaimana sabda Nabi ﷺ,

Hudā [guidance] linguistically means integrity of conduct [rashad] and showing the way [dalālah]. It is said, ‘he guided him to the deen’, meaning he led him to guidance; ‘I showed him the way and the home’ [meaning to inform him]. Abberance [Dhalāl] is the opposite of consciousness [rashad]. Hidāyah, in its shar’i meaning, is to be guided to Islam and to have imān in it; dhalāl, in its shar’i meaning, is the deviation from Islam, as in the saying of the Prophet PBUH,