Larangan (mani') boleh jadi larangan terhadap hukum (hukm) atau larangan terhadap sebab (sabab). Adapun larangan terhadap hukum ialah suatu sifat tertentu yang zahir, yang kewujudannya menuntut lawan daripada apa yang dituntut oleh hukum tersebut, seperti pembunuhan yang disengajakan dengan niat yang jahat; ia menjadi mani' bagi anak yang membunuh daripada mewarisi harta bapanya.

The prohibitive can be a prohibitive (mani’) of the rule (hukm) or a prohibitive of the cause (sabab). As for the prohibitive of the rule, it is an apparent specified quality whose existence necessitates the opposite of what the rule necessitates, like the deliberately offensive killing; it is a mani’ for the son who killed from the inheritance of his father.

Adapun mani' bagi sebab (mani' as-sabab), ia ialah sifat yang zahir dan tertentu, yang kewujudannya memerlukan kebalikan daripada apa yang dikehendaki oleh sebab tersebut, seperti kewujudan hutang. Ia merupakan mani' bagi kewajipan zakat ke atas sesiapa yang memiliki nisab dan telah berlalu haul ke atas harta itu, kerana hutang itu menghalang baki nisab yang merupakan sebab yang sempurna. Maka nisab (yang menjadi sebab bagi zakat) memerlukan kewajipan zakat dengan berlalunya haul (tahun), dan hutang yang menjadi mani' bagi sebab itu ialah hutang yang besar yang apabila wujud, nisab itu berkurang.

As for the mani’ of the sabab, it is a apparent specified quality which’s existence necessitates the opposite of what the sabab necessitates like the existence of the debt, it is a mani’ of the obligatory of the zakaat for whoever has the nisaab and the hawl elapsed on it, because the debt is a mani’ from the remaining of the nisaab which is the complete sabab. So the nisaab (the sabab of he zakaat) necessitates the obligatory of the zakaat by the elapsing of the hawl (year), and the debt which is the mani’ of the sabab is the big debt that when it exists; the nisaab decreases.

Larangan-larangan (al-mawaani') itu ada dua jenis: satu daripadanya melarang tuntutan dan pelaksanaan, dan yang kedua melarang tuntutan tetapi tidak melarang pelaksanaan. Adapun jenis pertama, yang melarang tuntutan dan pelaksanaan, ia seperti ketiadaan akal disebabkan tidur atau kegilaan. Ia melarang tuntutan salat, puasa, jual beli dan hukum-hukum lain, dan ia juga melarang pelaksanaannya. Maka ia melarang tuntutan asal, kerana kewujudan akal ialah syarat untuk menghubungkan seruan (khitab) dengan perbuatan mukallaf; akal ialah asas (manaat) yang bergantung kepadanya taklif. Begitu juga haid (al-haydh) dan nifas, kedua-duanya melarang salat, puasa dan memasuki masjid, serta melarang pelaksanaan semua itu. Maka keduanya adalah penghalang kepada tuntutan asal, kerana kesucian daripada haid dan nifas ialah syarat dalam salat, puasa dan memasuki masjid. Oleh itu, ketiadaan akal dan kewujudan haid serta nifas, setiap satunya adalah mani' (penghalang) kepada tuntutan dan kepada pelaksanaan.

The prohibitives are two types: one of them prohibits the request and the performance. The other prohibits the request but does not prohibit the performance. As for the first type which prohibits the request and the performance, it is like the absence of the mind by the sleep or insanity, it prohibits the request of the salaat, the sawm, the selling and other rules and it prohibits their performance. So it prohibits the original requests; because the existence of the mind is a condition to link the address with the actions of the mukallaf; as the mind is the (manaat) depending basis of the responsibility, and like the menses (al-haydh) and confinement (nifaas), they prohibit the salaat, the sawm and the entry to the masjid, and they prohibit their performances, so they are prohibitives of the initial request, because the purity from the haydh and the nifaas is a condition in the salaat, the sawm and the entry to the masjid, so the absence of the mind and the existence of the haydh and nifaas, every one of them is a mani’ of the request and of the performance.

Adapun apa yang menghalang tuntutan dan tidak menghalang pelaksanaan, ia seperti sifat kewanitaan berkenaan solat Jumu'ah, dan sifat belum baligh berkenaan puasa. Sifat kewanitaan ialah penghalang tuntutan solat Jumu'ah, dan belum baligh ialah penghalang tuntutan puasa, kerana solat Jumu'ah tidak wajib ke atas wanita, dan solat serta puasa tidak wajib ke atas kanak-kanak lelaki. Namun jika wanita melaksanakan solat Jumu'ah, dan kanak-kanak lelaki melaksanakan solat dan puasa, maka ibadat mereka sah, kerana larangan ini ialah penghalang tuntutan, bukan penghalang pelaksanaan. Begitu juga dengan musafir, ia menghalang tuntutan berpuasa dan tuntutan menyempurnakan solat, tetapi jika musafir itu berpuasa, dan menyempurnakan solatnya dan tidak meringkaskannya, maka ibadatnya sah, kerana larangan ini ialah penghalang tuntutan, bukan penghalang pelaksanaan. Demikian juga semua sebab-sebab rukhsah, ia adalah larangan terhadap tuntutan, bukan larangan terhadap pelaksanaan.

As for what prohibits the request and does not prohibit the performance, this is like the femininity with regard to the Jumu’ah prayer, and the maturity with regard to the fasting. The femininity is a prohibitive of the request of the Jumu’ah prayer, and the immaturity is a prohibitive of the request of fasting, because the Jumu’ah prayer is not obligatory upon women, and the prayer and the fasting are not obligatory upon the boy, but if the women performed the Jumu’ah prayer, and the boy performed the prayer and the fasting, they are valid, because this prohibitive is a mani’ of the request not a mani’ form the performance. And like this is the traveling, it is a mani’ of the fasting request and of the request of completing the salaat, but if the traveler fasts, and completes and does not shorten the salaat it is valid, because this prohibitive is a request mani’ not a performance mani’, and thus are all the causes of the concessions, they are prohibitives of the request not of the performance.