Setiap Muslim wajib beriman kepada wahyu, kerana ia merupakan asas dalam akidah. Walau bagaimanapun, dalil bagi wahyu bukanlah bersifat akliah, sebaliknya ia diterima berdasarkan nas-nas yang sahih. Oleh kerana wahyu tidak mempunyai deria yang nyata atau realiti yang boleh dirasai, akal tidak mampu mengesahkan kesahihannya. Oleh itu, setiap usaha untuk membuktikan wahyu melalui akal adalah tidak tepat, kerana tidak mungkin akal digunakan untuk membuktikan sesuatu yang tidak mempunyai realiti yang nyata.

Each and every Muslim must believe in revelation, as it is a fundamental aspect of belief. However, the evidence for revelation is not rational, rather it is accepted on the basis of authentic texts. Since revelation does not have a tangible sensation or reality, the mind cannot verify its validity. Therefore every attempt to prove revelation by means of the intellect will be incorrect, as it is not possible to use the mind to prove something without a tangible reality.

Oleh itu, seperti yang telah disebutkan sebelum ini, bukti wahyu bukanlah bersifat akliah; sebaliknya ia ditetapkan berdasarkan riwayat-riwayat yang sahih. Nas Al-Qur'an yang qath'i mengesahkan bahawa Rasulullah Muhammad ﷺ menerima wahyu. Allah berfirman,

Hence, as mentioned earlier, the evidence for revelation is not intellectual; rather it is established on the basis of authentic narrations. The Definite text of the Qur’ān verifies that the messenger Muhammad  recieved revelation. Allah  says,

Wahyu yang diturunkan kepada Rasul mempunyai tiga keadaan, dan semua nabi sebelum baginda menerima wahyu melalui ketiga-tiga keadaan ini sahaja dan tidak melalui yang lain. Ketiga-tiga keadaan ini semuanya tergolong di bawah wahyu yang Allah jelaskan dalam al-Quran. Dia berfirman,

The revelation that descended on the messenger  had three states, all prophets before him recieved the revelation through these only and not another. These states are all categorised under the revelation which Allah  explains in the Qur’ān. He  says,

Maksudnya, Allah hanya berkomunikasi dengan manusia melalui ilham, melalui percakapan secara langsung di sebalik tabir, atau dengan mengutus utusan. Wahyu yang turun kepada utusan (ﷺ) mempunyai dua keadaan. Baginda (ﷺ) telah menerangkan hal tersebut ketika baginda pernah ditanya, "Bagaimanakah wahyu datang kepada engkau?" Baginda (ﷺ) menjawab,

That is, Allah  only communicates with man through inspiration, through verbal contact via a veil or by sending messengers. The revelation that descended upon the messenger  had two states. He  informed about them when he was once asked, "How does the revelation come to you?" He  replied,

Dua keadaan ini adalah seperti berikut: Pertama, malaikat mewahyukan kepada nabi melalui isyarat dan tanpa menggunakan kata-kata atau bahasa. Wahyu itu diilhamkan ke dalam fikiran nabi, sebagaimana yang beliau sendiri sabdakan,

These two states are as follows: Firstly- the angel inspires the prophet  by indication and without using words or language. The revelation is inspired into the mind of the prophet , just as he  said,

Rasulullah ﷺ juga menerima penglihatan daripada Allah ketika dalam keadaan sedar dan ketika tidur. Sebahagian daripadanya diilhamkan kepada baginda ketika baginda sedang berjaga, dan baginda mempunyai penglihatan tertentu dalam mimpinya, dan semuanya adalah wahyu. Sebagaimana Ummul Mukminin, Aisyah berkata,

Also the messenger  whilst dreaming had visions that he received from Allah  both in the states of consciousness and sleep. Some of it was inspired to him whilst he was awake and he would have certain visions in his dreams all of which were revelation. As the mother of the believers, Aisha  said,

Rasulullah ﷺ juga akan merasakan bahawa sesuatu bentuk wahyu hampir datang, tetapi ia tidak datang. Aisyah meriwayatkan bahawa Harith bin Hisyam bertanya kepada Rasulullah ﷺ, "Wahai Rasulullah, bagaimanakah wahyu datang kepada kamu?" Rasulullah ﷺ bersabda,

The messenger  would also feel that some form of revelation was about to come, but it didn't come. Aisha  narrated that Harith ibn Hashim  asked the messenger , "O messenger, how does the revelation come to you?" The messenger  said,

Semua variasi ini, iaitu ilham, mimpi, wahyu tanpa perbualan dan segala yang serupa, membentuk satu keadaan dan termasuk dalam firman Allah,

All these variations i.e. inspiration, dream, revelation without talk and everything similar constitute one state and fall within the saying of Allah ,

Kerana dari segi linguistik, apabila kata kerja "to reveal to someone" (mewahyukan kepada seseorang) digunakan, ia bermaksud memberi isyarat atau menggelengkan kepala. Oleh itu, Allah mewahyukan kepadanya dan mengilhamkannya. Allah berfirman,

Because linguistically when the verb "to reveal to someone" is used it means to indicate or shake ones head. Thus Allah  reveals to him and inspires him. Allah  says,

Demikianlah ilham kepada lebah itu ialah: ilham dan pengetahuan naluri yang ada di dalam hati lebah.

Thus the inspiration to the bee is: the inspiration and the innate knowledge within the bee’s heart.

Keadaan kedua ialah wahyu yang diilhamkan melalui komunikasi lisan daripada malaikat. Wahyu itu disampaikan secara lisan kepada Nabi ﷺ setelah baginda mengetahui melalui dalil yang nyata bahawa ia adalah wahyu dan bahawa pembawa pesan itu ialah malaikat, iaitu Jibril. Allah berfirman,

The second state is the revelation inspired by means of oral communication from the angel. It is transmitted orally to the prophet  after he learns through decisive evidence that this is revelation and the message bearer is the angel, i.e. Jibril. Allah  says,

Dengan kata lain, Allah mengutus Jibril yang berbicara kepada rasul, yang pada masa yang sama mendengar dan memelihara kata-katanya. 'Aisyah radhiyallahu 'anha meriwayatkan bahawa Nabi ﷺ bersabda,

In other words, Allah  sends Jibril who speaks with the messenger who simultaneously both hears and preserves his words. Aisha  narrated that the prophet  said,

Terdapat sejumlah peristiwa yang disebutkan dalam Hadis di mana Jibril turun dan berbicara kepada Nabi ﷺ, dan baginda mendengarkannya. Ini merupakan satu bentuk wahyu kepada Rasulullah ﷺ, kerana malaikat itu akan menyampaikan makna-makna kepada baginda dalam bentuk perbualan. Wahyu melalui lafaz dan makna hanya terhad kepada Al-Quran yang Mulia. Adapun wahyu melalui makna sahaja, Rasulullah ﷺ akan menyatakannya dengan menggunakan kata-katanya sendiri, melalui penerapan iaitu perbuatannya, atau dengan diam, dan inilah Sunnah.

There are a number of incidents mentioned in Ahadith in which Jibril  descended and talked to the prophet  and he would listen. This was a form of revelation for the messenger, as the angel would tell the messenger the meanings in the form of a conversation. The revelation by words and meaning is restricted to the Noble Qur’ān. As for revelation by meaning, the messenger  would express this by using his own words, through application i.e. his actions, or by silence and this is the Sunnah.

Hadis Qudsi dianggap sebagai Sunnah kerana walaupun maknanya diwahyukan daripada Allah, lafaznya adalah daripada Nabi ﷺ. Lafaz Hadis Qudsi bukanlah daripada Allah kerana lafaz yang daripada Allah itu khusus bagi al-Qur'an, dan ini dibuktikan oleh kemukjizatannya. Walaupun Sunnah datang dalam bentuk ilham, mimpi, dan yang dicampakkan terus ke dalam hati, ia juga datang ketika jaga dan sebagai dialog antara Jibril dan Rasulullah ﷺ.

The Hadith Qudsi is regarded as Sunnah because although its meaning is revealed from Allah  its words are from the prophet . The words of the Hadith Qudsi are not from Allah  because the words that are from Allah  are specifically for the Qur’ān and this is proven by its inimitability. Although the Sunnah comes in the forms of inspiration, dream and is cast directly in the heart, it also comes both in wakefulness and as a dialogue between Jibril and the messenger .

Al-Qur’an hanya diturunkan melalui utusan kerana kata-katanya datang daripada Allah. Terdapat banyak ayat yang menerangkan tentang penurunan Al-Qur’an. Allah berfirman,

The Qur’ān is only revealed through the messenger  because its words are from Allah . There are numerous ayats detailing the revelation of the Qur’ān. Allah  says,

Kitab yang dimaksudkan ialah al-Qur’ān, dan “min” di sini menunjukkan perwakilan.

The book referred to is the Qur’ān and “min” here is to indicate representation.

Ia adalah al-Qur'ān. Terdapat juga ayat-ayat lain yang menyebut wahyu secara umum, termasuk Sunnah. Sebagai contoh, Allah berfirman,

It is the Qur’ān. There are other ayats as well, which mention the revelation in general including the Sunnah. For example, Allah  says,

Dan Dia berfirman,

And He  says,

Dan Dia berfirman,

And He  says,

Kedua keadaan yang disebutkan ini telah dibahas dalam teks-teks, Keadaan yang ketiga disebutkan dalam firman-Nya,

These two mentioned states have been discussed in the texts, The third state is mentioned in His  saying,

Inilah yang berlaku kepada Musa. Ayat ini merujuk kepada peristiwa ketika Allah berbicara kepada Musa dari sebalik hijab. Iaitu, sebagaimana orang yang berhijab bercakap dengan sebahagian pembesar dan orang-orang yang berkedudukan tinggi. Dia bercakap dari sebalik hijab, dan walaupun seseorang mendengar suara orang itu, dia tidak melihatnya. Begitulah cara Allah berbicara dengan Musa.

This is what happened with Musa . This Ayat is indicating to the incident in which Allah  spoke to Musa  from behind a veil. That is, just as the veiled person speaks with some dignitaries and with people of distinction. He speaks from behind a veil and although one hears the other person’s voice, he does not see him. This is the manner in which Allah  spoke with Musa .

Kejadian seperti ini hanya berlaku sekali kepada Nabi ﷺ ketika peristiwa al-Isra wal-Mi'raj, yang bukan sahaja disebut dalam sebuah Hadis sahih, tetapi juga diisyaratkan oleh Surah al-Najm. Allah ﷻ berfirman,

Such an incident only occurred once with the prophet  during the al-Isra wal-Miraj, which has not only been mentioned in an authentic Hadith, but has also been indicated by Sura al-Najm. Allah  says,

Dengan pengecualian peristiwa ini, iaitu al-Isra wal-Mikraj, wahyu turun kepada Nabi ﷺ dalam bentuk ilham dan melalui seorang utusan.

With the exception of this event i.e. al-Isra wal-Miraj, the revelation descended upon the prophet  in the form of an inspiration and through a messenger.

Semua jenis wahyu ialah bentuk dalil. Komunikasi antara malaikat dan rasul, sama ada melalui percakapan, isyarat atau perbualan, ialah wahyu yang jelas. Ilham dan mimpi yang benar ialah wahyu yang jelas, dan Allah berfirman kepada para nabi juga merupakan satu bentuk wahyu. Wahyu ini ialah dalil yang qath'i kerana ia telah diriwayatkan dalam nas-nas yang paling sahih dan qath'i dari segi maknanya.

All the types of revelation are forms of evidence. The communication between the angel and the messenger by talk or indication or conversation is a clear revelation. The inspiration and visions are clear revelations and Allah  speaking to the prophets is also a form of revelation. This revelation is a categorical proof as it has been reported in the most authentic and definite texts of definite meaning.