Negara dibenarkan untuk melindungi sebahagian tanah mati dan mana-mana bahagian harta awam demi sebarang kepentingan awam.

The State is allowed to protect some of the dead land and any part of public property for any public interest.

Dalilnya ialah riwayat bahawa Nabi ﷺ bersabda:

The evidence is the report that the Prophet said:

.» لا حَِِى إِلاَّ للهِ وَلِرَسُولِهِ « .

.» لا حَِِى إِلاَّ للهِ وَلِرَسُولِهِ « .

“Tiada Hima (untuk meragut haiwan zakat) melainkan bagi Allah (swt) dan Rasul-Nya (saw),” diriwayatkan oleh Al-Bukhari daripada Al-Sa’ab bin Jathama. Maksud perlindungan (al-himaya) ialah melindungi sesuatu yang menjadi milik seluruh kaum Muslimin, lalu menghalang orang ramai daripadanya, dan mengambilnya untuk diri sendiri. Oleh itu Rasulullah ﷺ melarang perbuatan tersebut, atau dengan kata lain, Baginda mengharamkannya. Maka tidak dibenarkan bagi sesiapa pun untuk melakukannya, termasuk Khalifah untuk dirinya sendiri, kerana dia tidak boleh membenarkan apa yang Allah (swt) telah haramkan. Daripada kefahaman ini, haram bagi Negara memberikan pemilikan kepada seseorang ke atas apa sahaja yang merupakan sebahagian daripada harta awam, kerana ia akan membawa kepada penghalangan orang lain daripada mendapat manfaat daripadanya. Adapun Negara itu sendiri, iaitu Khalifah, dibenarkan baginya untuk mengambil sesuatu daripada tanah mati dan harta awam demi kepentingan kaum Muslimin, bukan kepentingan dirinya sendiri, dan dalilnya ialah apa yang diriwayatkan daripada Ibn Umar yang berkata: