Khalifah melantik seorang Ketua Hakim bagi badan kehakiman daripada kalangan lelaki, dewasa, merdeka, beragama Islam, waras, adil, yang mengetahui fiqh. Jika dia diberi kuasa untuk melantik dan memecat hakim Mazalim, serta mempunyai kuasa penghakiman dalam Mazalim, maka dia mestilah seorang Mujtahid. Dia mempunyai kuasa untuk melantik hakim, mendisiplinkan mereka, dan memecat mereka sebagai sebahagian daripada sistem pentadbiran. Adapun selebihnya kakitangan awam mahkamah, mereka berhubung dengan Pengurus Jabatan yang bertanggungjawab ke atas urusan mahkamah.

The Khalifah appoints a supreme judge to the judiciary from the male, adult, free, Muslim, sane, just people who know jurisprudence, and if he was given the power to appoint and remove the Madhalim judge, and had the power of judgement in the Madhalim, then he would have to be a Mujtahid. He would have the power to appoint judges, discipline them, and remove them as part of the administrative systems. As for the remainder of the civil servants of the courts, they are connected to the Department Manager who is responsible for the courts’ affairs.

Asalnya, Khalifah boleh melantik gabenor untuk satu jawatan khusus dalam salah satu urusan di seluruh bahagian Negara, sebagaimana beliau boleh melantik seorang gabenor untuk satu jawatan khusus dalam salah satu urusan di satu lokasi tertentu, sama seperti beliau boleh melantik seorang gabenor untuk satu jawatan am di satu lokasi tertentu. Oleh itu, sebagaimana Khalifah boleh memberi kuasa kepada seorang ketua untuk Jihad, dan seorang untuk Haji, dan seorang untuk cukai tanah, beliau juga boleh memberi kuasa kepada seorang ketua untuk kehakiman. Beliau boleh memberi ketua itu hak untuk melantik hakim, memecat mereka dan mendisiplinkan mereka, sama seperti beliau memberi ketua Jihad hak untuk melantik Major dan Koperal ke atas tentera, dan mendisiplinkan serta memecat mereka. Berdasarkan hal ini, dibolehkan bagi Khalifah untuk melantik Hakim Agung, iaitu dengan kata lain, seorang ketua ke atas badan kehakiman. Hakim Agung, atau ketua badan kehakiman, itu adalah seorang pemerintah dan bukan penjawat awam, kerana beliau ialah seorang gabenor yang telah memikul satu jawatan gabenor - dengan kata lain, memerintah - sama seperti mana-mana ketua atau gabenor ke atas mana-mana urusan. Namun, beliau tidak dianggap sebagai pembantu Khalifah dalam kehakiman kerana beliau diberi satu pelantikan khusus, iaitu dalam semua urusan kehakiman, dan oleh itu pelantikannya ialah dalam kehakiman dan tidak melangkaui perkara itu. Adapun pembantu, beliau diberi pelantikan am dalam semua urusan, maka Khalifah boleh meminta bantuannya dalam semua urusan, tidak seperti Hakim Agung yang hanya boleh membantu dalam kehakiman sahaja.

The origin is that the Khalifah can appoint governors to a specific governorship upon one of the issues in all the parts of the State, just as he can appoint a governor to a specific governorship upon one of the issues in a specific location, similar to how he can appoint a governor to a general governorship in a specific location. So, just as the Khalifah can empower a leader for Jihad, and one for Hajj, and one over the land taxes, he can also empower a leader for the judiciary. He can give that leader the right to appoint judges, remove them and discipline them, in the same way that he can give the leader of Jihad the right to appoint Majors and Corporals over the soldiers, and discipline them and remove them. Due to this it is permitted for the Khalifah to appoint a Supreme Judge, or in other words, a leader over the judiciary. This Supreme Judge, or leader of the judiciary, would be a ruler and not a civil servant, since he is a governor who has undertaken a governorship - in other words, ruling - just like any leader or governor over any of the issues. However, he is not considered to be an assistant for the Khalifah in the judiciary because he was given a specific appointment, in other words, in all the issues of judiciary, and so his appointment is in the judiciary and does not go beyond that. As for the assistant, he is given a general appointment in all the issues, so the Khalifah can seek his help in all issues, unlike the Supreme Judge who can assist in the judiciary alone.

Tidak dapat dipastikan bahawa Rasulullah ﷺ melantik seorang Hakim Agung, sama seperti tidak dapat dipastikan bahawa mana-mana Khulafa' Ar-Rasyidin melantik seorang Hakim Agung. Tiada apa-apa yang menunjukkan bahawa badan kehakiman di wilayah-wilayah pernah mempunyai timbalan yang menjalankan kehakiman di bandar-bandar dan kampung-kampung, sama ada pada zaman Khulafa' Ar-Rasyidin, mahupun sehingga zaman Bani Umayyah. Pelantikan pertama seorang Hakim Agung oleh Khalifah berlaku pada zaman Harun Al-Rasyid, dan hakim pertama yang diberi gelaran ini ialah Hakim Abu Yusuf, mujtahid yang terkenal, yang merupakan sahabat Abu Hanifah. Oleh itu, Khalifah dibenarkan melantik seorang hakim yang diberi kuasa untuk melantik dan memecat hakim-hakim; maka ia termasuk dalam perkara yang harus.

It is not confirmed that the Messenger (pbuh) appointed a Supreme Judge, in the same way that it is not confirmed that any of the righteous guided Khulafaa’ appointed a Supreme Judge. There is nothing that indicates that the judiciary in the territories used to have deputies who would carry out the judiciary in the towns and villages, neither in the time of the righteous guided Khulafaa’, and not even by the time of the Ummayads. The first appointment of a supreme judge by the Khalifah was at the time of Harun Al-Rashid, and the first judge to be given this description was the judge Abu Yusuf, the famous Mujtahid, who was a companion of Abu Hanifah. Accordingly, it is permitted for the Khalifah to appoint a judge who is given the power to appoint and remove judges; so it is from the permitted actions.

Berdasarkan ini, adalah dibenarkan bagi Khalifah untuk melantik seorang "Ketua Hakim Agung". Walau bagaimanapun, syarat-syaratnya adalah sama dengan syarat bagi hakim dan pemerintah, kerana dia adalah seorang hakim dan pemerintah, memandangkan dia telah diberi kuasa untuk melantik hakim-hakim dan mengadili kes-kes mahkamah. Dengan kata lain, adalah menjadi syarat bagi Ketua Hakim Agung untuk menjadi lelaki, dewasa, merdeka, beragama Islam, waras, adil, dan daripada kalangan orang yang mengetahui fiqh, kerana syarat kelayakan dalam hal ini bermaksud dia mestilah mengetahui fiqh, memandangkan tugasnya ialah bertanggungjawab ke atas badan kehakiman di samping kuasa menghakiminya. Rasulullah ﷺ telah mencela sesiapa yang menghukum dengan kejahilan dan memberitahu kita bahawa mereka termasuk dalam kalangan penghuni neraka; baginda bersabda:

Based upon this it is permitted for the Khalifah to appoint a “Supreme Judge”. However, his pre-conditions are the same of those of the judge and the ruler, since he is a judge and a ruler since he has been given the power to appoint judges and to adjudicate in court cases. In other words, it is a condition for the Supreme Judge to be male, adult, free, Muslim, sane, just, and from the people who know the jurisprudence, since the condition of capability in this case means that he should know jurisprudence since his work is responsibility over the judiciary in addition to his powers of judging. The Messenger (pbuh) has blamed whoever judges with ignorance and informed us that they would be from the people of the hellfire; he said.

. » وَرَجُلٌ قَضَى لِلنَّاسِ عَلَى جَهْلٍ فَ هُوَ فِي النَّارِ « .

. » وَرَجُلٌ قَضَى لِلنَّاسِ عَلَى جَهْلٍ فَ هُوَ فِي النَّارِ « .

“Dan seorang lelaki yang menjatuhkan hukuman ke atas manusia dalam kejahilan akan berada di dalam neraka” (diriwayatkan oleh penulis-penulis Sunan dan Al-Hakim, yang mengesahkannya daripada Buraydah). Daripada dalil ini, telah dijadikan syarat bahawa hakim hendaklah daripada kalangan orang yang mengetahui fiqh. Ketua Hakim hendaklah seorang Mujtahid jika dia diberi kuasa untuk melantik dan memecat hakim Madhalim, serta kuasa untuk mengadili dalam Madhalim, kerana penghakiman sedemikian memerlukan Ijtihad sebagaimana dijelaskan dalam perkara 78.

“And a man who passess judgement on the people in ignorance will be in hellfire” (reported by the authors of the Sunan and Al-Hakim who authenticated it from Buraydah). From this evidence it is has been made a condition that the judge should be from the people who know the jurisprudence. The Supreme Judge should be a Mujtahid if he was given the power to appoint and remove the Madhalim judge, and the powers to judge in the Madhalim, since such a judgement requires Ijtihad as is explained in article 78.

Mengenai apa yang disebutkan dalam artikel tentang pelantikan kakitangan awam untuk mahkamah, mereka ini adalah pekerja, dan dalil bagi keharusan pelantikan mereka ialah dalil bagi pengambilan pekerja.

As for what is mentioned in the article about the appointment of civil servants for the courts, these people are employees and the evidence for the permission of their appointment is the evidence for the hiring of an employee.