Sistem pemerintahan ialah sistem kesatuan, bukan sistem federal.

The system of ruling is a unitary system and not a federal system.

Satu-satunya sistem pemerintahan yang benar ialah sistem kesatuan (unitary), dan tiada yang lain yang boleh diterima. Ini kerana dalil Syariah hanya membawa sistem ini dan melarang selainnya; diriwayatkan daripada ‘Abd Allah bin ‘Amr bin Al-‘As bahawa beliau mendengar Rasulullah ﷺ bersabda.

The only correct system for ruling is the unitary system and nothing else is acceptable. This is because the Shari’ah evidence brought it alone and prohibited anything else; it was narrated by ‘Abd Allah b. Amr b. Al-‘As that he heard the Messenger of Allah (pbuh) say.

. وَمَنْ بَايَعَ إِمَامًا فَأَعْطَاهُ صَفْقَةَ يَدِهِ وَثَمَرَةَ قَ لْبِهِ فَ لْ يُطِعْهُ إِنِ اسْتَطَاعَ، فَإِنْ جَاءَ « » آخَرُ ي نَُازِعُهُ فَاضْرِبُوا عُنُقَ الآخَرِ.

. وَمَنْ بَايَعَ إِمَامًا فَأَعْطَاهُ صَفْقَةَ يَدِهِ وَثَمَرَةَ قَ لْبِهِ فَ لْ يُطِعْهُ إِنِ اسْتَطَاعَ، فَإِنْ جَاءَ « » آخَرُ ي نَُازِعُهُ فَاضْرِبُوا عُنُقَ الآخَرِ.

"Barangsiapa yang berbai'ah kepada seorang Khalifah, hendaklah ia memberikan genggaman tangannya dan keikhlasan hatinya (iaitu tunduk kepadanya, baik secara zahir mahupun batin). Hendaklah ia mentaatinya sekadar kemampuannya. Jika ada seorang lelaki lain datang (sebagai pengaku jawatan Khalifah), mempertikaikan kuasanya, maka hendaklah mereka (kaum Muslimin) memenggal leher lelaki itu." (diriwayatkan oleh Muslim). Dan diriwayatkan daripada Abu Sa‘id Al-Khudri bahawa Rasulullah ﷺ bersabda,

“He who swears allegiance to a Caliph should give him the grasp of his hand and the sincerity of his heart (i. e. submit to him both outwardly as well as inwardly). He should obey him to the best of his capacity. If another man comes forward (as a claimant to Caliphate), disputing his authority, they (the Muslims) should behead the latter.” (reported by Muslim). And it is narrated by Abu Sa‘id Al-Khudri that the Messenger of Allah (pbuh) said,.

. » إِذَا بُويِعَ لِخَلِيفَتَ يْنِ، فَاقْ تُ لُوا الآخَرَ مِنْ هُمَا «.

. » إِذَا بُويِعَ لِخَلِيفَتَ يْنِ، فَاقْ تُ لُوا الآخَرَ مِنْ هُمَا «.

“Apabila baiah telah diberikan kepada dua khalifah, bunuhlah yang kedua yang dibaiah kemudian.” (diriwayatkan oleh Muslim). Sudut penarikan kesimpulan daripada dua riwayat ini ialah: riwayat pertama menjelaskan bahawa dalam keadaan Imamah, iaitu Khilafah, diberikan kepada seseorang, lalu ada orang lain yang mempertikaikan kepimpinan Khilafah itu daripadanya, maka wajib memerangi dan membunuhnya jika dia tidak meninggalkan pertikaian itu. Maka riwayat ini menjelaskan bahawa sesiapa yang mempertikaikan kepimpinan Khalifah dalam Khilafah mesti diperangi. Ini merupakan isyarat yang menunjukkan larangan terhadap pembahagian negara, galakan supaya tidak membenarkan pembahagiannya, dan larangan terhadap sebarang perpecahan daripadanya walaupun dengan menggunakan kekerasan bagi mengekalkan perpaduannya. Adapun riwayat kedua, ia berkenaan keadaan apabila negara tidak mempunyai ketua, iaitu Khalifah, dan kepimpinan negara, iaitu Khilafah, diberikan kepada dua orang, maka orang yang kedua antara mereka hendaklah dibunuh, dan dengan alasan yang lebih kuat jika ia diberikan kepada lebih daripada dua orang. Ini juga merupakan isyarat yang menunjukkan larangan terhadap pembahagian negara. Maksudnya ialah larangan menjadikan negara itu beberapa negara, dan wajib negara itu satu. Oleh itu, sistem pemerintahan dalam Islam ialah sistem kesatuan dan bukan sistem persekutuan, dan apa-apa selain sistem kesatuan adalah diharamkan secara pasti, dan atas sebab inilah perkara itu digubal dalam bentuk perkara tersebut.

“When oath of allegiance has been taken for two caliphs, kill the one for whom the oath was taken later.” (reported by Muslim). The angle of deduction from these two narrations is that the first narration explains that in the scenario that the Imamate, in other words, the Khilafah, is given to htto dispute with him over this Khilafah it would be obligatory to fight him and to kill him if he did not give up his contention. So the narration clarifies that whoever contends the leadership of the Khalifah in the Khilafah must be fought. And this is an allusion to indicate the prohibition of the division of the state, encouragement not to permit its division and prohibiting any separation from it even through the use of force to maintain its unity. As for the second narration, it is regarding the scenario when the state does not have a head, in other words, a Khalifah, and the leadership of the state, in other words, the Khilafah, was given to two people and so the second of them should be killed, and by greater reasoning if it was given to more than two. And this is an allusion to indicate the prohibition of the division of the state. This means the prohibition of making the state into multiple states and it being obligatory that the state is one. Consequently the system of ruling in Islam is a unitary system and not a federal system and anything other than the unitary system is conclusively prohibited, and for this reason the article was drafted.