Perkara 63 - Draf Perlembagaan Negara Khilafah | Quran Course

Perkara 63 - Draf Perlembagaan Negara Khilafah | Quran Course

Semua dalil-dalil ini menunjukkan keharusan seorang kafir untuk menjadi sebahagian daripada Tentera Islam dan memberinya wang disebabkan kehadirannya di sana. Selain itu, definisi pekerjaan ialah satu kontrak ke atas satu khidmat untuk balasan, yang menunjukkan bahawa pekerjaan dibenarkan ke atas setiap khidmat yang dapat digunakan oleh majikan daripada seorang pekerja, dan oleh itu ia merangkumi menggaji seseorang untuk berada dalam Tentera dan turut serta dalam peperangan, kerana ia adalah satu khidmat. Justeru, keumuman dalil bagi pekerjaan ke atas mana-mana khidmat adalah dalil bagi keharusan menggaji seorang kafir untuk berada dalam Tentera dan turut serta dalam peperangan. Walau bagaimanapun, ia mestilah di bawah panji orang Islam dan bukan panji kekufuran sebagaimana dijelaskan dalam realiti dalil-dalil yang disebutkan, kerana orang kafir yang berperang bersama orang Islam melakukannya di bawah panji orang Islam dan bukan di bawah panji kekufuran; dengan kata lain, mereka berperang sebagai tentera dalam Tentera orang Islam. Berdasarkan perkara ini, dibenarkan bagi rakyat yang berada dalam jagaan (ahlu dzimmah) untuk berperang dalam Tentera orang Islam dengan upah, yang boleh berlaku apabila Khalifah berpendapat bahawa peperangan mereka sebagai tentera dalam Tentera orang Islam membawa manfaat kepada orang Islam dan tidak ada mudarat akibatnya, dalam keadaan itu, dibenarkan untuk menerima mereka dalam Tentera orang Islam dan membayar mereka. Dengan kata lain, perkara ini dibenarkan bagi mereka. Namun, jika terdapat mudarat daripada kemasukan mereka ke dalam Tentera Islam, maka perkara yang harus daripada antara perkara-perkara yang harus itu menjadi haram disebabkan mudarat tersebut, selaras dengan kaedah berkenaan mudarat sebagaimana disebutkan dalam bahagiannya dalam Usul.

All of these evidences indicate the permissibility for a disbeliever to be part of the Islamic Army and to give him money due to his presence there. Additionally, the definition of employment is a contract upon a service for recompense, which indicates that employment is permitted upon every service that the employer could use from an employee, and so it includes employing someone to be in the Army, and for partaking in fighting, since it is a service. Accordingly, the generality of the evidence for employment upon any service is an evidence for the permissibility of employing a disbeliever to be in the Army and partake in fighting. However, it must be under the flag of the Muslims and not a flag of disbelief as is clarified in the reality of the evidences mentioned, since the disbelievers who fought with the Muslims did so under the flag of the Muslims and not under the flag of disbelief; in other words, they fought as soldiers as part of the Muslims’ Army. Built upon this, it is permitted for the people of Dhimmah to fight in the Army of the Muslims for a wage, which can occur if the Khalifah considers that their fighting as soldiers in the Army of the Muslims bring a benefit to the Muslims and there is no harm as a result, in which case, it is permitted to accept them in the Army of the Muslims and to pay them. In other words, this is made permitted for them. However, if there was harm from their entering the Islamic Army, then this permitted issue from amongst the permitted issues would be forbidden due to the harm, in accordance with the rule regarding harm as is mentioned in its section in Usul.

"Seorang pejuang (Al-Ghazi) mendapat ganjarannya, dan orang yang membekalkan (Al-Ja'il) mendapat ganjarannya serta ganjaran pejuang itu." Al-Ghazi ialah orang yang keluar sendiri untuk berperang, manakala Al-Ja'il ialah orang yang berperang bagi pihak orang lain dengan upah. Dalam kamus Al-Muhit tertulis: "Al-Ji'ala... ialah jumlah yang diberikan kepada seseorang yang melakukan sesuatu perbuatan... dan apa yang ditetapkan bagi seorang Ghazi jika dia berperang bagi pihak kamu dengan upah." Ajr digunakan untuk membawa maksud upah dan ganjaran sekali gus. Adapun apa yang terkenal di kalangan orang ramai, bahawa Ajr sentiasa bermaksud ganjaran yang datang daripada Allah (SWT) kepada hamba-Nya kerana melakukan kebaikan, dan bahawa Ijarah ialah balasan bagi sesuatu perbuatan daripada seseorang kepada seorang yang lain yang merangkumi pekerjaan, sebenarnya tidak ada sokongan bagi pembezaan ini. Sebaliknya, apa yang dinyatakan oleh bahasa ialah Ajr itu ganjaran bagi sesuatu perbuatan. Disebutkan dalam kamus Al-Muhit bahawa Ajr ialah ganjaran bagi perbuatan, sama seperti Ijara. Maksud hadis tersebut ialah Ghazi mendapat ganjarannya manakala Ja'il mendapat upahnya, kerana perkataan itu boleh membawa banyak makna, dan petunjuk dalam hadis itu menentukan makna yang dimaksudkan. Dalam hal ini, perkataan Ghazi menunjukkan bahawa yang dimaksudkan dengan Ajr ialah ganjaran daripada Allah (SWT), dan perkataan Al-Ja'il menunjukkan bahawa Ajr bermaksud upah, kerana setiap satu daripadanya menjadi petunjuk yang menentukan makna yang dimaksudkan. Al-Bayhaqi meriwayatkan daripada Jubayr b. Nufayr, yang berkata:

“The warrior (Al-Ghazi) has his reward and one who equips him (Al-Ja’il) has his reward and that of the warrior”. Al-Ghazi is the one who personally goes out to battle, while the Ja’il is the one who fights on someone else’s behalf for a wage. It is written the Al-Muhit dictionary “Al-Ji’ala…is the amount given to someone doing an action…and what is assigned to a Ghazi if he fights on your behalf for a wage.” Ajr is used to mean both wage and reward. As for what is well known among people that Ajr always means the reward which comes from Allah (swt) to His servant for doing a good deed and that Ijarah is the reward for an action from one person to another which includes employment – in actual fact, there is no support for this differentiation. Rather what the language stated is that the Ajr is the reward for an action. It is mentioned in the Al-Muhit dictionary that Ajr is the reward for the action, like the Ijara. The meaning of the narration is that Ghazi has his reward while the Ja’il has his wage, since the word can have many meanings, and the indication in the narration would specify the intended one. In this case, the word Ghazi indicates that what is meant by Ajr is reward from Allah (swt), and the word Al-Ja’il indicates that Ajr means wage, because each of them is an indication that specified the intended meaning. Al- Bayhaqi narrated on the authority of Jubayr b. Nufayr who said: