Muhtasib mempunyai kuasa untuk menjatuhkan hukuman ke atas pelanggaran sebaik sahaja dia mengetahuinya, tanpa mengira lokasi dan tanpa perlu mengadakan sesi mahkamah. Sejumlah anggota polis diletakkan di bawah arahannya untuk melaksanakan perintahnya dan menguatkuasakan keputusannya dengan segera.

The Muhtasib has the authority to judge upon violations as soon as he learns of them, irrespective of the location and without the need to hold a court session. A number of policemen are put at his disposal to carry out his orders and to execute his verdicts immediately.

Artikel ini menjelaskan bahawa Muhtasib tidak memerlukan mahkamah kehakiman untuk meneliti kes yang sedang dibincangkan; sebaliknya, beliau menjatuhkan hukuman ke atas kesalahan sebaik sahaja beliau pasti bahawa ia telah berlaku, dan beliau berhak untuk menghukum di mana-mana tempat dan pada bila-bila masa, sama ada di pasar, di dalam rumah, ketika menunggang haiwan atau di dalam kereta, atau pada waktu siang mahupun malam. Ini kerana dalil yang mengesahkan keperluan adanya mahkamah kehakiman bagi memutuskan sesuatu kes tidak terpakai ke atas Muhtasib, kerana riwayat yang mengesahkan syarat tersebut menyatakan.

This article clarifies that a judicial court would not be required for the Muhtasib to look into the case at hand, rather he passes the judgement upon the offence the moment he is sure that it took place, and he has the power to judge at any place and at anytime, whether in the market, in the house, while riding on the back of an animal or in the car, or during the day or night. This is because the evidence that confirms the need to have a judicial court in order to rule upon a case does not apply to the Muhtasib, because the narration which confirmed this condition states.