Mahkamah Tindakan Kezaliman (Madhalim) mempunyai kuasa untuk menyiasat mana-mana kes kezaliman (Madhlamah), sama ada ia berkaitan dengan pegawai-pegawai Negara, penyimpangan Ketua Negara daripada hukum-hukum Shari'ah, tafsiran teks-teks perundangan dalam perlembagaan, undang-undang (Qanun) dan hukum-hukum Shari'ah lain dalam kerangka yang diterima pakai oleh Ketua Negara, atau pengenaan cukai, atau apa sahaja perkara lain.

The Court of Injustice Acts (Madhalim) has the authority to investigate any case of injustice (Madhlamah), irrespective of whether it is related to officials of the State, the Head of State’s deviation from the Shari’ah rules, interpretation of the legislative texts in the constitution, law (Qanun) and other Shari’ah rules within the framework adopted by the Head of State, or the imposition of a tax, or anything else.

Dalilnya ialah bahawa Rasulullah ﷺ menganggap penetapan harga oleh pemerintah sebagai satu kezaliman (Madhlamah), dan baginda melihat bahawa pengaturan Negara dalam menetapkan giliran orang ramai untuk mengairi tanah mereka daripada air awam adalah satu perkara yang boleh membawa kepada kezaliman (Madhlamah). Ini menunjukkan bahawa tindakan pemerintah yang bertentangan dengan Kebenaran atau hukum-hukum Shari'ah adalah satu kezaliman (Madhlamah) jika ia berkaitan dengan Khalifah (Ketua Negara), kerana Rasulullah ﷺ ialah Ketua Negara. Dan jika ia berkaitan dengan pegawai-pegawai Negara, ia juga menjadi satu kezaliman (Madhlamah), kerana mereka adalah wakil-wakil Ketua Negara, maka ia juga berkaitan dengan Khalifah kerana ia berkaitan dengan tindakan yang mereka diwakilkan untuknya dan bukan dengan diri mereka sebagai individu. Oleh itu, riwayat berkenaan penetapan harga adalah dalil bahawa pelanggaran oleh Ketua Negara ialah satu kezaliman (Madhlamah), dan Mahkamah Kezaliman (Madhalim) ialah badan yang mempunyai kuasa untuk meneliti kezaliman-kezaliman (Madhalim), dan inilah dalil bagi bahagian pertama artikel ini.

Its evidence is that the Messenger (pbuh) considered that pricefixing by the ruler was an injustice (Madhlamah), and saw that the arrangements of the State in setting the order of people to irrigate their land from the public water was an issue that could lead to an injustice (Madhlamah). This indicates that the action of the ruler which contradicts the Truth or the Shari’ah rules is an injustice (Madhlamah) if it was connected to the Khalifah (Head of State), because the Messenger (pbuh) was the Head of State. And if it was connected to officials of the state it would also be an injustice (Madhlamah), because they are the delegates of the Head of State, and so it would also be connected to the Khalifah because it is connected to the action which they were delegated to and not to themselves as individuals. Accordingly, the narration regarding price fixing is evidence that the violation of the Head of State is an injustice (Madhlamah), and the Court of Injustices (Madhalim) is the entity which has the power to look into the injustices (Madhalim), which is the evidence for the first part of the article.

Adapun bahagian kedua, iaitu penelitian terhadap teks untuk perlembagaan atau kanun, ia kerana perlembagaan ialah undang-undang asas, dan undang-undang ialah perintah pihak berkuasa, maka meneliti perlembagaan bererti meneliti perintah pihak berkuasa. Oleh itu, ia termasuk dalam riwayat mengenai penetapan harga, kerana ia merupakan penelitian terhadap tindakan Khalifah. Lebih dari itu, Allah (SWT) berfirman,

As for the second part, which is the investigation into a text for the constitution or canons, it is because the constitution is the basic law, and the law is the order of the authority, and so investigating it is investigating the order of the authority. Therefore, it comes under the narration regarding price fixing since it is an investigation of the actions of the Khalifah. Above and beyond that, Allah (swt) said,.

“Dan jika kamu berselisih tentang sesuatu, maka kembalikanlah ia kepada Allah dan Rasul.” (TMQ 4:59), iaitu jika kamu dan mereka yang berkuasa berselisih tentang sesuatu. Perselisihan mengenai satu perkara dalam perlembagaan atau undang-undang ialah perselisihan antara rakyat dan pihak berkuasa mengenai satu hukum Syariah, maka ia dikembalikan kepada Allah (swt) dan Rasul-Nya ﷺ. Mengembalikan kepada Allah (swt) dan Rasul-Nya ﷺ bermakna mengembalikannya kepada Mahkamah Mazalim, iaitu kepada hukum Allah (swt) dan Rasul-Nya ﷺ.

“And if you disagree over anything, refer it to Allah and the Messenger.” (TMQ 4:59), or in other words, if you and those in authority differed over something. Differing over an article of the constitution or law is a difference between the subjects and the people of authority regarding a Shari’ah rule, and so it is referred to Allah (swt) and His Messenger – referring to Allah (swt) and His Messenger is referring it to the Court of Injustices (Madhalim), in other words, to the judgement of Allah (swt) and His Messenger .

Berkenaan dengan bahagian ketiga artikel itu, Rasulullah ﷺ bersabda,

With regards to the third part of the article, the Messenger (pbuh) said,

. » مَنْ أَخَذْتُ لَهُ مَالاً فَ هَذَا مَالِي فَ لْيَأْخُذْ مِنْه « .

. » مَنْ أَخَذْتُ لَهُ مَالاً فَ هَذَا مَالِي فَ لْيَأْخُذْ مِنْه « .

"Sesiapa yang pernah aku ambil hartanya, maka hendaklah dia mengambil daripada hartaku," diriwayatkan oleh Abu Ya'la daripada Al-Fadl bin Abbas, dan beliau berkata,

“Whoever I took property from, let him take from my property” reported by Abu Ya’la from Al-Fadl Bin Abbas, and he said,

. وَإِنِّي لأَرْجُو أَنْ أَلْقَى اللَّهَ وَلا يَطْ لُ بُنِي أَحَدٌ بِمَ ظْلِمَةٍ ظَلَمْ تُ هَا إِيَّاهُ فِي دَمٍ وَلا « » مَالٍ .

. وَإِنِّي لأَرْجُو أَنْ أَلْقَى اللَّهَ وَلا يَطْ لُ بُنِي أَحَدٌ بِمَ ظْلِمَةٍ ظَلَمْ تُ هَا إِيَّاهُ فِي دَمٍ وَلا « » مَالٍ .

"Dan saya berharap akan bertemu Allah sedangkan tiada seorang pun dari kalian yang menuntut (balasan) daripada saya kerana kezaliman (yang saya lakukan) yang melibatkan darah atau harta," (diriwayatkan oleh Ahmad daripada Anas). Maka, pengambilan harta rakyat oleh Khalifah tanpa hak dianggap sebagai kezaliman (Madhlamah), dan mengambil harta yang tidak diwajibkan oleh Shari'ah ke atas rakyat juga merupakan kezaliman (Madhlamah). Oleh sebab itu, Mahkamah Kezaliman (Madhalim) berhak menyiasat cukai kerana ia merupakan harta yang diambil daripada rakyat. Penyiasatannya terhadap cukai hanyalah untuk melihat sama ada cukai tersebut diwajibkan secara sah oleh Shari'ah ke atas orang Islam, seperti wang yang dikutip untuk memberi makan kepada golongan miskin, yang bukan merupakan kezaliman (Madhlamah); atau sama ada cukai tersebut tidak diwajibkan oleh Shari'ah, seperti wang yang dikutip untuk membina empangan yang tidak dianggap perlu, yang oleh itu merupakan kezaliman (Madhlamah) yang mesti dihapuskan. Inilah sebabnya Mahkamah Kezaliman (Madhalim) mempunyai kuasa untuk meneliti cukai.

“And I am hopeful that I will meet Allah and none of your are seeking (recompense from) me for injustice (I inflicted) involving blood or wealth,” (reported by Ahmad from Anas), and so the taking of wealth from the subjects by the Khalifah without right is considered an injustice (Madhlamah), and to take the wealth which the Shari’ah did not obligate upon the subjects is an injustice (Madhlamah), and due to this the Court of Injustices (Madhalim) can investigate the taxes since they are wealth taken from the subjects. Its investigation into the taxes is only to see whether that tax is lawfully obliged by Shari’ah upon the Muslims, such as the money taken to feed the needy, which would not be an injustice (Madhlamah), or whether that tax is not obliged by the Shari’ah, such as money taken to build a dam that is not considered essential, which would ,therefore, be an injustice (Madhlamah) that has to be removed. This is why the Court of Injustices (Madhalim) has the power to examine taxes.