Tugas pembantu ialah melaporkan kepada Khalifah tentang apa yang telah dilaksanakannya dalam urusan pentadbiran, serta apa yang dilaksanakannya dalam hal pemerintahan dan penjagaan, supaya kuasanya tidak menjadi seperti kuasa Khalifah. Oleh itu, tugasnya ialah menyampaikan laporan-laporannya dan melaksanakan apa sahaja yang diperintahkan kepadanya.

The work of the assistant is to report to the Khalifah after whatever he has executed of the actions of management, and whatever he implemented of government and guardianship, in order that his powers do not become like that of the Khalifah. Therefore, his work is to raise his reports and to implement whatever he is ordered to.

Bukti bagi perkara ini juga ialah realiti kedudukan pembantu, kerana dia adalah wakil yang diberi kuasa oleh Khalifah, dan seorang wakil hanya menjalankan tugas sebagai wakil bagi pihak orang yang memberikan kuasa kepadanya. Oleh itu, dia tidak bebas daripada Khalifah, malah dia melaporkan setiap tindakannya, sepenuhnya sebagaimana Umar (ra) biasa lakukan terhadap Abu Bakar (ra) ketika beliau menjadi menterinya. Maka beliau akan memaklumkan pendapatnya kepada Abu Bakar (ra) dan akan melaksanakan mengikut apa yang beliau fikirkan.

The evidence for this is also the reality of the assistant, since he is the authorised representative of the Khalifah, and the representative only carries out the work as a representative of the one who authorised him. Therefore, he is not independent from the Khalifah, rather he reports every action, totally as Umar (ra) used to do with Abu Bakr (ra) when he was his minister. So he used to inform Abu Bakr (ra) about his opinion and would implement according to what he thought.

Maksud melaporkan kepada Khalifah bukanlah meminta izinnya dalam setiap bahagian kecil daripada pelbagai tindakan, kerana hal itu bertentangan dengan realiti kerja pembantu. Sebaliknya, maksud melaporkan kepadanya ialah berunding dengannya dalam sesuatu perkara, seperti keperluan agar sesebuah wilayah mempunyai seorang gabenor yang cekap dan diberi kuasa, atau untuk menghapuskan apa yang diadukan oleh rakyat tentang kekurangan makanan di pasar, atau selain daripada itu daripada segala urusan Negara, atau untuk mengemukakan perkara-perkara ini semata-mata sebagai satu laporan yang boleh diteliti, dan supaya beliau dimaklumkan tentang apa yang berkaitan dengannya. Oleh itu, laporan-laporan ini sudah memadai untuk melaksanakan segala yang disebut di dalamnya dengan segala perinciannya, tanpa perlu dikeluarkan arahan izin untuk bertindak. Namun, jika diarahkan supaya laporan-laporan ini tidak dilaksanakan, maka tidak sah baginya untuk melaksanakannya. Justeru, laporan-laporan ini hanyalah pengemukaan perkara, atau perundingan mengenainya, dan bukan permintaan izin untuk melakukannya, dan pembantu boleh melaksanakan laporan tersebut selagi Khalifah tidak menghalangnya daripada melaksanakannya.

The meaning of reporting to the Khalifah is not to seek his permission in every individual part of the various actions, since this contradicts the reality of the assistant; rather the meaning of reporting to him is to confer with him in the issue, such as the need for a particular governorate to have a capable governor empowered, or to eliminate what the people complain about regarding the lack of food in the markets, or other than that from all of the issues of the State, or to present these issues simply as a report which can be looked over, and be informed about what concerns him. Accordingly, these reports are enough in order to carry out everything that is mentioned in them with all of his details without the need for the issuance of permission to act. However, if the order not to implement these reports is issued, then it is not correct for him to implement them. Therefore, these reports are simply the presentation of the issues, or consultation regarding them, and not seeking permission to undertake them and the assistant may implement the reports as long as the Khalifah does not stop him from implementation.

Berkenaan dengan bahagian terakhir artikel "dan untuk melaksanakan apa sahaja yang diperintahkan kepadanya", ini adalah kerana pembantu (mu'awin) tidak mengambil kuasa memerintah pada dirinya sendiri seperti Khalifah, sebaliknya beliau mengambilnya berdasarkan pelantikannya sebagai menteri daripada Khalifah. Oleh itu, jika Khalifah memerintahkannya melakukan sesuatu, maka wajib ke atasnya untuk melaksanakannya, dan tidak dibenarkan baginya untuk tidak melaksanakannya. Memberikan kemampuan kepada pembantu untuk menguruskan urusan melalui pendapatnya dan ijtihadnya adalah pada perkara-perkara yang Khalifah tidak memerintahkannya, manakala jika beliau diperintahkan untuk melaksanakan sesuatu perkara, maka wajib ke atas pembantu untuk melaksanakannya dengan cara yang Khalifah perintahkan, dan beliau tidak boleh melaksanakannya dengan cara lain.

With respect to the last part of the article “and to implement whatever he was ordered to”, this is because the assistant does not take the powers of ruling in himself like the Khalifah, rather he takes them based upon his ministry from the Khalifah, and upon that if the Khalifah orders him to do something, then it is upon him to implement it, and it is not permitted for him not to implement it. Giving the assistant the capability to manage the affairs through his opinion and Ijtihad is in those issues which the Khalifah did not order him, whereas if he was ordered to implement an issue, it is obligatory upon the assistant to implement it in the manner that the Khalifah ordered, and he may not implement it in another way.