Khalifah tidak menetapkan mana-mana hukum Syarak yang tertentu dalam perkara berkaitan ibadat (‘Ibadaat) kecuali dalam Zakat dan Jihad, serta apa sahaja yang perlu bagi melindungi perpaduan kaum Muslimin, dan beliau juga tidak mengambil mana-mana pemikiran daripada kalangan pemikiran yang berkaitan dengan ‘Aqidah Islam.

The Khalifah does not adopt any specific Shari’ah rule in matters related to rituals (‘Ibadaat) except in Zakat and Jihad, and whatever is necessary to protect the unity of the Muslims, and nor does he adopt any thought from among the thoughts related to the Islamic 'Aqeedah.

Terdapat ijmak para sahabat bahawa hanya Khalifah yang berhak mengadopsi, dan daripada ijmak ini telah diperoleh kaedah yang masyhur, "keputusan Imam menyelesaikan perselisihan" dan "keputusan Imam adalah mengikat". Namun, daripada peristiwa Al-Ma'mun (berkaitan fitnah kejadian Al-Quran), ternyata bahawa adopsi dalam pemikiran yang berkaitan dengan 'Aqa'id (akidah, jamak bagi 'Aqeedah) menyebabkan fitnah bagi Khalifah dan fitnah di kalangan kaum Muslimin. Oleh itu, Khalifah berpandangan adalah wajar untuk menahan diri daripada mengadopsi dalam perkara yang berkaitan dengan 'Aqeedah dan dalam hukum yang berkaitan dengan ibadat, bagi mengelakkan masalah serta untuk memperoleh persetujuan dan ketenteraman kaum Muslimin. Namun, menahan diri daripada mengadopsi dalam perkara 'Aqa'id dan ibadat tidak bermakna adopsi dalam perkara tersebut diharamkan ke atas Khalifah; sebaliknya ia bermakna Khalifah memilih untuk tidak mengadopsinya, kerana beliau boleh sama ada mengadopsi atau menahan diri daripada mengadopsi. Maka, beliau boleh memilih untuk tidak mengadopsi. Oleh sebab itu, Artikel tersebut menyatakan bahawa Khalifah "tidak mengadopsi" dan bukannya menyatakan bahawa Khalifah "diharamkan daripada mengadopsi", yang menunjukkan bahawa beliau boleh memilih untuk tidak mengadopsi.