A--- خداوند متعال می‌فرماید: {او شما را خوب می‌شناسد، آن‌گاه که شما را از زمین (آدم) آفرید و آن‌گاه که در شکم مادرانتان جنین بودید. پس خودتان را پاک نشمارید. او بهتر می‌داند چه کسی از الله می‌ترسد و تقوای او را دارد (یعنی کسانی که اهل تقوا هستند)}. (النجم، ۳۲)

A--- Allah the Almighty says: {He knows you well when He created you from the earth (Adam), and when you were fetuses in your mothers' wombs. So ascribe not purity to yourselves. He knows best him who fears Allah and keeps his duty to Him (i.e. those who are Al-Muttaqun (the pious)}. (An-Najm, 32)

روایت از عبدالله بن مسعود (خدا از او خشنود باد): رسول خدا ﷺ، که راستگو و به راستی وحی‌شده است، فرمود: «آفرینش انسان در شکم مادرش چهل روز گرد می‌آید، سپس به مدت همانقدر خون بسته می‌شود، و سپس به مدت همانقدر پاره‌گوشتی می‌گردد. آنگاه خداوند فرشته‌ای می‌فرستد که مأمور است چهار چیز را بنویسد: اعمال او، روزی او، زمان مرگ او، و اینکه آیا نیک‌بخت خواهد بود یا تیره‌بخت (در دین). سپس روح در او دمیده می‌شود. پس ممکن است یکی از شما کارهای نیک انجام دهد تا آنجا که میان او و بهشت جز یک ذراع فاصله نماند، و آنگاه آنچه برایش نوشته شده بر او چیره شود و کارهای اهل آتش را آغاز کند. و همچنین ممکن است یکی از شما کارهای (بد)

Narrated' Abdullah Ibn Mas'ud (May Allah be pleased with him): Allah's Messenger, the true and truly inspired said: "(The matter of the Creation of) a human being is put together in the womb of the mother in forty days, and then he becomes a clot of thick blood for a similar period, and then a piece of flesh for a similar period. Then Allah sends an angel who is ordered to write four things. He is ordered to write down his (i.e. the new creature's) deeds, his livelihood, his (date of) death, and whether he will be blessed or wretched (in religion). Then the soul is breathed into him. So, a man amongst you may do (good deeds till there is only a cubit between him and Paradise and then what has been written for him decides his behavior and he starts doing (evil) deeds characteristic of the people of the (Hell) Fire. And similarly a man amongst you may do (evil)

...اعمال انجام می‌دهد تا جایی که فاصله‌ای جز یک ذراع میان او و آتش (جهنم) باقی نمی‌ماند، و آنگاه آنچه برای او مقدّر شده، رفتارش را تعیین می‌کند و او شروع به انجام اعمالی می‌کند که ویژگی اهل بهشت است.» (البخاری و مسلم)

deeds till there is only a cubit between him and the (Hell) Fire and then what has been written for him decides his behavior, and he starts doing deeds characteristic of the people of Paradise.” (Bukhari and Muslim)