این امر جز از راه چنگ زدن استوار به قرآن باشکوه و سنت پیامبر ﷺ میسر نیست. خداوند متعال می‌فرماید: {و هر کس خدا و پیامبر را فرمان برد، پس آنان با کسانی خواهند بود که خداوند بر ایشان نعمت داده است، از پیامبران و صدیقان و شهیدان و صالحان. و نیکو رفیقانی هستند!} (النساء، ۶۹)

A -_This can not be done unless through sticking firmly to the Glorious Qur'an and the Prophetic Sunnah. Allah the Almighty says: {And whosoever obey Allah and the Messenger (Muhammad), then they will be in the company of those on whom Allah has the Prophets, the Siddiqun,31 the martyrs, and the righteous. And how excellent these companions are!}. (An-Nisa', 69)

آنان که خداوند نعمت خود را بر ایشان ارزانی داشته، همان کسانی هستند که صراط مستقیم در سورۃ الفاتحہ (سورهٔ آغازین قرآن) به ایشان منسوب شده است:

Those on whom Allah has bestowed His Grace are the same to whom the Straight Path was attributed in the Al-Fatihah the Opening Chapter:

{ما را به راه راست هدایت فرما، راه کسانی که به ایشان نعمت دادی، نه راه کسانی که مورد خشم قرار گرفتند (مانند یهودیان) و نه راه گمراهان (مانند مسیحیان)}. (الفاتحہ، ۶، ۷)

{Guide us to the Straight Way. The Way of those on whom You have bestowed Your Grace, not (the way) of those who earned Your Angry (such as the Jews) nor of those who went astray (such as the Christians)}. (Al-Fatihah, 6, 7)

هیچ نعمتی بزرگ‌تر از این نیست که خداوند بنده‌اش را به راه راست هدایت کند و او را توانا سازد تا از راه‌های گمراه‌کننده دوری گزیند. پیامبر خدا ﷺ امتش را بر این پایه نهاد، چنان‌که فرمود: «من شما را بر راهی روشن و سفید رها کردم که شبش همچون روزش است، و پس از من جز هلاک‌شونده کسی از آن گمراه نمی‌شود.» (ابن ماجه)

No greater grace bestowed on the slave than guiding him to the Straight Path and enabling him to avoid the leading-astray paths. Allah's Messenger (Peace be upon him) left his Ummah (nation) on this as explained: "I have left you on the white Path, which night is like its day, and none gets astray thereof after me but a perishable one.” (Ibn Majah)