الف: یعنی داشتنِ اعتقادی ناب و مطلق به وجودِ الله متعال که هیچ‌کس بر او پیشی نگرفته و پس از او نیامده است؛ همان ازلیِ نخستین و قدیمِ ابدی، که پیش از هر چیزی است، اما آغازی ندارد.

A--- It means to have pure and absolute belief in the Existence of Allah the Almighty Who has never been preceded or followed by anyone. The Ever First, the Eternal Old, prior to everything, but without a beginning.

او آخرِ (باقی‌ماندہ) ہے، وہ ازلی باقی ہستی ہے جو ہر چیز کی مکمل نابودی کے بعد بھی باقی رہے گا، مگر اس کی کوئی انتہا نہیں۔ Correction: the translation should be in Persian, not Urdu. Here is the correct Persian version: او آخر است، همان باقیِ ازلی که پس از نابودیِ کامل همه چیز باقی می‌ماند، بی‌آنکه پایانی داشته باشد. او الظاهر است و چیزی بالاتر از او نیست. او الباطن (نهان) است که هیچ‌کس نمی‌تواند او را تصور کند. او زنده‌ی جاوید، بلندمرتبه و قائم به ذات خویش است، یگانه، پناهگاه جاودانه. نه می‌زاید و نه زاده می‌شود، و هیچ‌کس همتا یا همانند او نیست.

The Last, the Eternal survivor after the utter destruction of everything, but without an end. He is the Outward' there is nothing above Him. .The Inward (Hidden) Whom no one can conceive. He is the Ever-Living, the Sublime SelfSubsisting, the One, the Everlasting Refuge, He begets not, nor was He begotten, and there is none equal or comparable unto Him.

توحید الهی سه جنبه دارد: [توحید الألوهیة] یکتایی در عبادت خداوند، [توحید الربوبیة] یکتایی در ربوبیت خداوند، و [توحید الأسماء والصفات] یکتایی در نامها و صفات خداوند.

His Oneness has three aspects: [Tawhid AI-Uluhiyyah] Oneness of the Worship of Allah, [Tawhid Ar-Rububiyyah] Oneness of the Lordship of Allah, and [Tawhid AI-AsmaJ was-Sifat] Oneness of the Names and Attributes of Allah.