معنای آن این است که قرآن را در دل خود نگه دارد و آن را درست بخواند، در شب و روز، در آیاتش تدبر کند، آنچه را حلال کرده حلال بداند و آنچه را حرام کرده حرام بداند، به احکام آن عمل کند، از هشدارهایش پند گیرد، از مثال‌هایش درس بگیرد، از داستان‌هایش اندرز یابد، به آیات کاملاً روشن آن عمل کند، در برابر آیات غیرکاملاً روشن آن تسلیم باشد، به حدود آن (یعنی آنچه حلال و حرام است) نزدیک نشود، از آن در برابر تحریف و ادعاهای باطل دفاع کند، با هر معنایی که این واژه دارد برای آن خیرخواهی کند، و آگاهانه آن را به مردم اطرافش ابلاغ کند.

A--- It means to commit it to one's heart and to recite it properly at night and by day, to contemplate over its verses, to declare as lawful what it legalizes and to declare as unlawful what it makes illegal, to obey its ordainments, to take heed of its warnings, to derive lessons from its parables, to find admonition in its stories, to act on its entirely clear verses, to submit to its not-entirely-clear verses, to approach not its boundaries (of what is lawful and unlawful), to defend it against distortions and false claims, to give counsel to it in every meaning of the word, and to consciously preach it to men around.