بله، دعوت آنان با یکدیگر هماهنگ بود و دعوتشان از اولین تا آخرین ایشان یکی بود. همه آنان مردم را به اصل و جوهر عبادت یعنی توحید (یگانگی خداوند متعال، که به معنای «هیچ‌کس جز الله متعال شایستهٔ پرستش نیست») فرا می‌خواندند. اما در مورد آیین‌ها یا واجبات دینی، نمازها و روزه‌ها، برای نمونه، ممکن است بر برخی از ایشان واجب شده باشد و بر دیگران نه. همچنین ممکن است چیزی برای برخی حرام شده باشد در حالی که برای دیگران حلال است، به‌عنوان آزمون و امتحانی از جانب خداوند متعال: {تا شما را بیازماید که کدام‌یک از شما در عمل نیکوتر است}. (هود، ۷)