ا--- الله تعالی می‌فرماید: {و ما در روز قیامت ترازوهای عدل را برپا می‌کنیم، پس به هیچ کس در هیچ چیز ستم نمی‌شود.

A--- Allah the Almighty says: {And We shall set up balances of justice on the Day of Resurrection, then none will be dealt with unjustly in anything.

و اگر به وزن دانهٔ خردلی باشد، آن را خواهیم آورد، و کافی است که ما حسابگر باشیم}. (الانبیاء، ۴۷)

And if there be the weight of a mustard seed, We will bring it. And Sufficient are We to take account}. (Al-Anbiya', 47)

الله تعالى يقول: {وَالْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ ۚ فَمَن ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ * وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَٰئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنفُسَهُم}

Allah the Almighty says: {And the weighing on that day (Day of Resurrection) will be the true (weighing). So as for those whose scale (of good deeds) will be heavy, they will be the successful (by entering Paradise). And as for those whose scale will be light, they are those who will lose their own selves (by entering Hell)

از آنجا که آیات ما (دلایل، نشانه‌ها، آیات، درس‌ها، نشانه‌ها، وحی و غیره) را انکار و رد کردند}. (الأعراف، ۸، ۹)

because they denied and rejected Our Ayat (proofs, evidences, verses, lessons, signs, revelations, etc.)}. (Al-A' raf, 8, 9)

الله تبارک و تعالی می‌فرماید: {در روزی که هر کسی آنچه از نیکی انجام داده و آنچه از بدی انجام داده را حاضر می‌یابد، آرزو می‌کند که میان او و بدی‌اش فاصله‌ای دور باشد. و خداوند شما را از خودش (یعنی از عذابش) برحذر می‌دارد و خداوند نسبت به بندگانش بسیار مهربان است}. (آل عمران، ۳۰)

Allah the Almighty says: {On the Day when every person will be confronted with all the good he has done, and all the evil he has done, he will wish that there were a great distance between him and his evil. And Allah warns you against Himself (His punishment) and Allah is full of kindness to (His) slaves}. (Al `Imran, 30)

الله تعالی می‌فرماید: {(یاد کن) روزی را که هر کسی برای خود بحث‌کنان می‌آید، و به هر کس آنچه را کرده است، به‌تمامی داده می‌شود (چه نیکی و چه بدی، چه ایمان و چه کفر، در زندگی این دنیا)، و به آنان ستم نخواهد شد}. (النحل، ۱۱۱)

Allah the Almighty says: {(Remember) the Day when every person will come up pleading for himself, and every one will be paid in full for what he did (good or evil, belief or disbelief in the life of this world) and they will not be dealt with unjustly}. (An-Nahl, 111)

الله تبارک و تعالی می‌فرماید: {و از روزی بترسید که در آن به سوی الله بازگردانده می‌شوید. سپس به هر کسی آنچه را که کسب کرده، داده می‌شود و به آنان ستم نخواهد شد}. (البقرہ، ۲۸۱)

Allah the Almighty says: {And be afraid of the Day when you shall be brought back to Allah. Then every person shall be paid what he earned, and they shall not be dealt with unjustly}. (Al-Baqarah, 281)

الله تعالی می‌فرماید: {آن روز مردم گروه‌گروه بیرون می‌آیند تا اعمالشان به ایشان نشان داده شود. پس هرکس به اندازه‌ی وزن ذره‌ای کار نیک کرده باشد، آن را خواهد دید. و هرکس به اندازه‌ی وزن ذره‌ای کار بد کرده باشد، آن را خواهد دید}. (الزلزلہ، ۶-۸)

Allah the Almighty says: {That Day mankind will proceed in scattered groups that they may be shown their deeds. So whosoever does good equal to the weight of an atom (or a small ant) shall see it. And whosoever does evil equal to the eight of an atom (or a small ant) shall see it}. (Az-Zalzalah, 6-8)

از عایشه (رضی الله عنها) روایت شده است که رسول الله ﷺ فرمود: «هر کس در روز قیامت حسابش بررسی شود، در واقع عذاب داده می‌شود.» من گفتم: «آیا خداوند، متعال و بزرگ، این را نفرموده است: {پس به حسابی آسان حساب پس داده خواهد شد}؟» پس فرمود: «(مقصود آن) حساب واقعی نیست، بلکه تنها عرضه شدن اعمال بر اوست. کسی که در حساب به دقت بررسی شود، عذاب داده می‌شود.» (بخاری و مسلم)

'A'ishah (May Allah be pleased with her) reported: Allah's Messenger (Peace be upon him) says: "He who is taken to account on the Day of Resurrection is in fact put to torment.” I said: "Has Allah, the Exalted and Glorious, not said this: {He will be made subject to an easy reckoning}? Thereupon he said: "(What it implies) is not the actual reckoning, but only the presentation of one's deeds to Him. He who is thoroughly examined in reckoning is put to torment.” (Bukhari and Muslim)

بر اساس متون پیشین مربوط به حشر، امور آخرت، میزان، نشر صحائف اعمال، عرضه، حساب، صراط و شفاعت و غیر آن، از همه‌ی این‌ها دانسته شد که مراتب مردم در آخرت، مطابق تفاوتی است که میان ایشان در این زندگی دنیا وجود دارد. با این حال، آنچه آیات قرآن، احادیث نبوی ﷺ و سخنان سلف صالح و یاران پیامبر ﷺ همگی بر آن تأکید کرده‌اند این است که گنه‌کاران از میان اهل توحید بر سه مرتبه‌اند.

According to the earlier texts pertaining to the Gathering, Affairs of the Last Hour, Balance, Spreading of the Records of deeds, Presentation, Reckoning, the Straight Path, and Intercessions, etc., according to all these we came to know that the people's ranks are different in connection to the Hereafter, in correspondence to the differences between them in this present life. However, what the Qur'anic verses, Prophetic Hadiths, and opinions of the earlier pious men and companions of the Prophet (Peace be upon him) all affirmed that the disobedient from among the people of Monotheism are of three ranks:

(الف) گروهی که کارهای نیکشان بر کارهای بدشان می‌چربد، ایشان داخل بهشت می‌شوند و هرگز به آتش نمی‌رسند.

(a) A group whose good deeds outweigh their bad ones, those enter Paradise and never touched by Fire.

(ب) گروهی که کارهای نیک و بد آنان برابر است؛ پس کارهای بدشان مانع ورودشان به بهشت نشد و کارهای نیکشان مانع ورودشان به آتش دوزخ نشد. از این رو، ایشان «اصحاب اعراف» نامیده می‌شوند؛ کسانی که خداوند یادشان کرده که میان بهشت و دوزخ نگه داشته می‌شوند تا آنگاه که خداوند بخواهد، سپس به بهشت وارد می‌شوند.

(b) A group whose good deeds and the bad ones are equal; so their bad deeds did not allow them to enter Paradise, and their good ones did not allow them to enter Hell-fire. Consequently, they are called "Men on A 'raf'30 whom Allah mentioned to be stopped between Paradise and Hell till Allah wills, then they are made to enter Paradise.

الله تعالیٰ فرماتا ہے: {وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌ}

Allah the Almighty says: {And between them will be a (barrier)

بر روی پرده‌ای، و بر اعراف مردانی خواهند بود (که کارهای نیک و بدشان در ترازو برابر است)، که همه (اهل بهشت و اهل دوزخ) را از روی نشانه‌هایشان می‌شناسند (اهل بهشت را با چهره‌های سپیدشان و اهل دوزخ را با چهره‌های سیاهشان)؛ آنان اهل بهشت را ندا می‌دهند: «سلامٌ علیکم» (سلام بر شما)، و در آن هنگام (مردان اعراف) هنوز داخل آن (بهشت) نشده‌اند، اما با یقین امید دارند که وارد آن شوند. و هنگامی که چشمانشان به سوی اهل آتش گردانده شود، می‌گویند: «پروردگارا! ما را با گروه ستمگران (مشرکان و ستمکاران) قرار مده.» و مردان اعراف کسانی را که از روی نشانه‌هایشان می‌شناسند ندا می‌دهند و می‌گویند: «جمعیت بسیار و ثروت انبوه و تکبّرتان (در برابر ایمان) برای شما چه سودی داشت؟ آیا اینان همان کسانی‌اند که سوگند یاد می‌کردید که خداوند هرگز به ایشان رحمت نخواهد کرد؟ (به ایشان گفته می‌شود:) داخل بهشت شوید، نه بیمی بر شماست و نه اندوهگین خواهید شد.» {الأعراف، ۴۶-۴۹} (ج) گروهی از مردمانی که خدا را دیدار می‌کنند در حالی که بر ارتکاب گناهان کبیره پافشاری می‌کنند و آنان اساساً از اهل توحیدند.

screen and on Al-A'raf will be men (whose good and evil deeds would be equal in scale), who would recognize all (of the Paradise and Hell people) by their marks (the dwellers of Paradise by their white faces and the dwellers of Hell by their black faces), they will call out to the dwellers of Paradise, "Salamun Alaikum" (Peace be on you), and at that time they (men on Al-A'raf) will not yet have entered it (Paradise), but they will hope to enter (it) with certainty. And when their eyes will be turned towards the dwellers of the Fire, they will say: "Our Lord! Place us not with the people who are Zalimun (polytheists and wrong-doers)." And the men on Al-A'raf will call unto the men whom they would recognize by their marks, saying: "Of what benefit to you were your great numbers (and hoards of wealth), and your arrogance (against Faith)?" Are they those, of whom you swore that Allah would never show them mercy; (Behold! It has been said to them): Enter Paradise, no fear shall be on you, nor shall you grieve}. (Al-A'raf, 46- 49) (c) A group of people who meets Allah while they insist on committing major sins and they are basically from among the people of Monotheism.

و کسانی که نیکی‌هایشان بر بدی‌هایشان می‌چربد، بنا بر شدت گناهانشان به دوزخ داخل می‌شوند: برخی از ایشان تا پاشنه‌هایشان به آتش گرفته می‌شوند، برخی تا ساق‌هایشان، برخی تا زانوهایشان، و برخی از ایشان جز پیشانی‌شان (همان جایی که در نماز بر آن سجده می‌کنند) به آتش گرفته می‌شوند. دسته‌ی آخر کسانی هستند که در قلبشان ایمانی است؛ الله متعال شفاعت محمد ﷺ را همراه با شفاعت سایر پیامبران، فرشتگان و هرکس را که بخواهد برای آنان ممکن می‌سازد. برای ایشان حدی تعیین می‌کند که چه کسانی را از دوزخ بیرون آورند. سپس برای ایشان حد دیگری تعیین می‌کند که کمتر محدود است، از کسانی که از دوزخ بیرون می‌آورند، و همین‌طور ادامه می‌یابد. تا آنکه هرکس را که در قلبش نیکی‌ای به وزن یک دینار یا کمتر از آن باشد، از دوزخ بیرون می‌آورند، و این‌قدر ادامه می‌یابد تا آنکه در قلب هیچ‌کس دیگر هیچ نیکی‌ای باقی نماند.

And, whose good deeds outweigh their bad ones, those would enter Hell in accordance with the seriousness of their sins: some of them would be taken by Fire till their heels, some till their legs, some till their knees, and some of them would be taken by fire except their forehead (the place on which they prostrate themselves in prayer). The last category are those in their right Allah the Almighty will make Muhammad's Intercession possible, along with the intercession of other Prophets, angels and whom He wills. He would set for them a limit whom they take out from Hell. Then, He would set for them a less-restricted limit of whom they take out from Hell, etc. Till they would take out from Hell whomsoever has in his heart what equals the weight of a Dinar of good, and less and less, till there would be no good at all in his heart.

علاوه بر این، هیچ یک از اهل توحید، هرچه گناه کرده باشد، برای همیشه در جهنم نخواهد ماند! اما کسانی از میان ایشان که ایمانشان بیشتر و گناهشان کمتر بوده، عذابشان در آتش جهنم سبکتر و مدت ماندنشان در آن کمتر خواهد بود، و برعکس.

Moreover, none from among the monotheists will be kept for good in Hell, no matter what they have committed! But, those from among them whose faith was greater and sin was lighter, their torment in Hell-fire would be lighter and the period they stay therein less, and vice versa.

پیامبر خدا ﷺ فرمودند: «هر کس لا إله إلا الله (هیچ معبودی به حقّ جز الله نیست) بگوید، روزی به حالش سود خواهد بخشید، هر مصیبتی که پیش از آن روز به او رسیده باشد.» (روایت بیهقی و ابونُعَیم)

Allah's Messenger (Peace be upon him) says: "Whosoever said La Ilah illallah (none has the right to be worshipped but Allah), it would benefit him one day, whatsoever he would be afflicted before that (day). " (Transmitted by Al-Baihaqi and Abu Nu' aim)