الف--- عبارت «توبهٔ نصوح» مستلزم وجود سه چیز است:

A--- The term "Sincere Repentance" implies the existence of three things:

ترک گناهی که انجام شده، پشیمانی از آن، و اراده‌ی قاطع برای بازنگشتن به آن تا ابد. اگر ستمی به کس دیگری شده باشد، باید پیش از فرا رسیدن روز قیامت، که در آن همه ناگزیر از قصاص خواهند بود، از او طلب بخشش کرد. افزون بر این، این گونه ستم است که الله متعال ذره‌ای از آن را بی‌حساب نخواهد گذاشت. از ابوهریره (رضی الله عنه) روایت است که رسول خدا ﷺ فرمودند: «هرکس به دیگری در آبرو یا در چیز دیگری ستم کرده باشد، باید از او بخواهد که او را ببخشد، پیش از آنکه روز قیامت فرا رسد، روزی که در آن دینار و درهمی (برای جبران اعمال بد) وجود نخواهد داشت. اما اگر او اعمال نیکی داشته باشد، آن اعمال نیک به اندازه‌ی ستمی که کرده، از او گرفته می‌شود، و اگر اعمال نیکی نداشته باشد، گناهان آن ستم‌دیده بر دوش او نهاده خواهد شد.» [صحیح بخاری]

Giving up the sinful deed committed, regretting it, and showing firm will not to return to it for ever. If there is an oppression against anyone else, one should beg him for forgiveness before the coming of the Day of Resurrection when everyone will inevitably be retaliated. Moreover, this is the sort of oppression Allah the Almighty will not let an atom of it go without reckoning. Narrated Abu Hurairah (May Allah be pleased with him): Allah's Messenger (Peace be upon him) says: "Whoever has oppressed another person concerning his reputation or anything else, he should beg him to forgive him before the Day of Resurrection when there will be no money (to compensate for wrong deeds), but if he has good deeds, those good deeds ,will be taken from him according to his oppression which he has done, and if he has no good deeds, the sins of the oppressed person will be loaded on him. " (Sahih Bukhari)