دا هغه قوانینو علم دی چې په هغو سره د سند او متن حالت پیژندل کیږي. د دې علم موخه دا ده چې صحیح حدیث له نورو احادیثو څخه جلا کړي. دا علم دوه ډوله دی: د روایت پورې اړوند د حدیث علم او د درایت پورې اړوند د حدیث علم. د روایت پورې اړوند علم د پیغمبر ﷺ د خبرو، د هغه د کړنو، تأییداتو او صفاتو لېږدول شامل کوي، د دوی د نقل، دقت او د الفاظو د تحریر له پلوه. د درایت پورې اړوند علم په دې سره پیژندل کیږي چې د حدیث حقیقت، شرطونه، ډولونه او د نقل احکام څه دي، همدارنګه د راویانو حالت، د هغوی شرطونه، د نقلونو ډولونه او هغه څه چې له دې سره تړاو لري. درایت دا هم پوښي چې حدیث کې پروت معنا په دې کې څه کتل کیږي چې ایا د یوې قطعي متن سره ټکر لري یا نه.

It is the science of those laws whereby the condition of the sanad [chain of transmission] and matn [text of the ḥadīth] is known. Its objective is to differentiate the sahīh hadīth from the others. It is of two types: the science of hadīth pertaining to transmission [riwāya] and the science of the hadīth pertaining to meaning [dirāya]. As for the one pertaining to transmission, it includes the transmission of the sayings of the Prophet , his actions, consent and attributes, with repsect to their narration, accuracy and transcription of words [tahrīr alfādh]. As for the one pertaining to the meaning, the reality, conditions, types and rules of transmission are known through it, as well as the state of the transmitters, their conditions, the types of the transmissions and that which is related to it. Dirāya also covers knowledge of the meaning contained in the hadīth in terms of whether it contradicts a definitive text.