تواتر له لغت کې د شیانو یو په بل پسې راتلل دي، څو داسې چې د دوی ترمنځ یو وخت وقفه وي، او له همدې جملې دی د الله تعالیٰ قول: «بیا مو خپل رسولان پیهم واستول» (سورة المؤمنون، ۴۴)، یعنې یو په بل پسې د وخت له وقفې سره. تواتر د تکرار معنا لري، او د اصولو علماوو په اصطلاح کې خبر متواتر هغه خبر دی چې یو داسې لوی جماعت یې نقل کړی وي چې د دوی ډېر شمېر د هغه یقین ته رسیږي چې د دوی د خبرو په اړه حاصلېږي؛ دا یقین به د دې جماعت د خبرو له مخې نه حاصلېد، او دا خبر به متواتر نه و مګر دا چې دوی د هغه څه په اړه چې بیان کوي یقین ولري او په کې هېڅ شک ونه لري. علم یې باید په اوریدلو او لیدلو ولاړ وي، نه په اټکل او تخمین، او باید د صحابه کرامو، تابعینو او تابعي تابعینو په دوره کې داسې یوه جماعت موجود وي چې دا شرایط پوره کړي، نو د خبر دواړه طرفونه او منځنۍ برخه برابرې دي. له دې امله، خبر متواتر هغه دی چې په دریو دورو کې د یوې لویې ټولنې له خوا نقل شوی وي، چې د دوی د دروغو جوړولو په اړه یوځای کېدل عادتاً ناممکن وي، او د حدیث په روایت کې د دې دریو دورو پر ماسوا بل هېڅ دوره ته هېڅ ډول پاملرنه نه کېږي.

The tawaator linguistically is the succession of the things one after the other with a time limit in between, and of this is the saying of Allah Ta'ala: Then sent We Our Messengers in succession…) 44 Surat Al Mu'minoun, means one after one with time limit. The tawaator is the recurrence, and al khabar al mutawaatir in the terminology of the usoul scholars is the report (khabar) transmitted by a group which reach in their multitude the extent of the certainty (ilm) which occurred for their saying, the certainty would not occur for the saying of this group and it would not be mutawaatir unless they are certain of what they told, and not in any doubt about it. Their knowledge must be based on the hearing and the witnessing not on the figuring out, there must be a group that fulfills these conditions in the era of the Sahaabah, the era Taabi'ine and the Taabi'y al Taabi'ine, so the two sides and the middle of the khabar are equal. Accordingly, the mutawaatir report is what was narrated in the three eras by a large gathering that their collusion to lie is normally impossible, and no consideration at all for any era other then those three in the narration of the Hadeeth.

متواتر حدیث د پیغمبر ﷺ څخه په قطعي توګه نقل شوی، نو دا د یقیني علم افاده کوي، او د قولي، فعلي او تقریري سنت په ټولو اړخونو کې د هغې پر مطابق عمل کول واجب دي. د متواترو احادیثو له جملې څخه د پیغمبر ﷺ هغه ارشاد دی: «څوک چې زما په نوم دروغ جوړ کړي، هغه باید خپل ځای په دوزخ کې ونیسي» چې البخاري او مسلم روایت کړی دی. پنځه لمونځونه، د هغوی رکعتونه، او هغه څه چې د لمانځه د طریقې، روژې او حج په اړه راغلي، د فعلي متواتر سنت له جملې دي۔

The mutawaatir Hadeeth is decisively transmitted from the prophet (SAW), so it denotes the certainty knowledge, and acting according to it in all aspects is a must, whether it is of the saying, acting, or approving Sunnah. One of the mutawaatir ahaadeeth is the saying of the prophet (SAW): And whoever fabricates a lie on my behalf let him occupy his place in hell fire" narrated by Al Bukhari and Muslim. The five prayers, the number of their rak'ah and also what came about the method of the prayer, the sawm and the hajj are of the acting mutawaatir Sunnah.