مسلمانانو د اسلامي دعوت د رسولو لپاره هېوادونه فتح کړل. د اسلامي دعوت د رسولو طبیعت دا غوښتنه کوي چې یوه کلتوري غورځنګ شتون ولري. دا ځکه چې اسلام داسې پیغام دی چې مطالعه، څېړنه او لوست ته اړتیا لري، او د خپل طبیعت له مخې دا غوښتنه کوي چې مطالعه او پوهه شي. هغه څوک چې پر دې باور لري، اړ دي هغه هر څه مطالعه کړي چې د ژوند د معیار په لوړولو کې اغېز لري. له همدې امله، هغه خلک چې هېوادونه یې فتح کړل، ډېری یې عالمان (علماء)، د قرآن کریم په تلاوت کې ماهر (قاریان) او لیکوال (کاتبان) وو. دوی سره عالمان، قاریان او لیکوال هم وو، ترڅو نوي فتح شوو سیمو کې تدریس وکړي، ځکه چې په هرې فتح شوې سیمه کې د لمانځه او د سړو، ښځو او ماشومانو د تدریس لپاره جومات جوړېده. علماء د خلکو د قرآن، حدیث او احکامو د ښوونې مسؤولیت په غاړه واخیست. دوی د اسلام د خپرولو مسؤولیت هم په غاړه واخیست. له همدې امله کلتوري غورځنګ د اسلام د ښوونې او خپرولو هدف درلود؛ دا یو اسلامي کلتوري غورځنګ و. په ورته وخت کې، دا غورځنګ د تاریخي، ژبني او ادبي اړخونو هم شامل و.

The Muslims conquered lands in order to carry the Islamic Da’wah to its people. The nature of carrying the Islamic Da’wah necessitates the presence of a cultural movement. This is because Islam is a message which requires study, research and reading and since its very nature necessitates that it is studied and understood. It requires the one who has conviction in it to study anything that has an effect in elevating the standard of life. Thus, many of those people who opened up lands were scholars (ulama), proficient in the recitation of the Qur’ān (qari’een), and those who could write (katibeen). They were accompanied by the scholars, reciters and scribes so as to teach in the newly conquered lands because in every conquered land a mosque would be built for prayer and for the purpose of teaching men, women and children. The Ulama were the ones who assumed the responsibility of teaching the people the Qur’ān, hadīth and ahkām. They also assumed the responsibility of spreading Islam. Thus, the cultural movement aimed at teaching and spreading Islam. It was an Islamic cultural movement. However, in addition to that it also used to include historical, linguistic and literary aspects.