د منع کوونکی یا مانع (مانع) د حکم د مانع یا د سبب د مانع کیدی شي. د حکم مانع هغه ښکاره مشخص وصف دی چې شتون یې د هغه کار مخالف پایله غواړي چې حکم یې غوښتی وي، لکه په عمد سره وژل؛ دا د هغه زوی لپاره مانع ده چې خپل پلار وژلی وي، چې له میراث څخه محروم کیږي.

The prohibitive can be a prohibitive (mani’) of the rule (hukm) or a prohibitive of the cause (sabab). As for the prohibitive of the rule, it is an apparent specified quality whose existence necessitates the opposite of what the rule necessitates, like the deliberately offensive killing; it is a mani’ for the son who killed from the inheritance of his father.

د سبب مانع په اړه، دا یو ښکاره مشخص وصف دی چې شتون یې د هغه چې سبب یې اړ کوي، برعکس پایله اړ کوي، لکه د پور شتون. دا د زکات د وجوب مانع ده د هغه چا لپاره چې نصاب ولري او حول (کال) پرې تېر شوی وي، ځکه پور د نصاب د پاتې کېدو مانع ده، کوم چې بشپړ سبب دی. نو نصاب (د زکات سبب) د حول تېریدو سره د زکات وجوب اړ کوي، او هغه پور چې مانع د سبب دی، هغه لوی پور دی چې کله موجود وي، نصاب کم کېږي.

As for the mani’ of the sabab, it is a apparent specified quality which’s existence necessitates the opposite of what the sabab necessitates like the existence of the debt, it is a mani’ of the obligatory of the zakaat for whoever has the nisaab and the hawl elapsed on it, because the debt is a mani’ from the remaining of the nisaab which is the complete sabab. So the nisaab (the sabab of he zakaat) necessitates the obligatory of the zakaat by the elapsing of the hawl (year), and the debt which is the mani’ of the sabab is the big debt that when it exists; the nisaab decreases.

ممنوعات دوه ډوله دي: یو هغه دی چې غوښتنه او ترسره کول دواړه منع کوي. بل هغه دی چې غوښتنه منع کوي، مګر ترسره کول منع نه کوي. لومړی ډول، چې غوښتنه او ترسره کول دواړه منع کوي، د عقل نشتون دی لکه د خوب یا لیوالتیا له امله، دا د لمانځه، روژې، پلورنې او نورو احکامو غوښتنه منع کوي او ترسره کولو ته یې هم مخه نیسي. نو دا د اصلي غوښتنې منع کوونکی دی؛ ځکه د عقل شتون د خطاب د مکلف په عملونو پیوندولو شرط دی، ځکه عقل د مسؤلیت د تعلق بنسټ دی. همداسې حیض او نفاس هم لمونځ، روژه او مسجد ته ننوتل منع کوي او د دې عملونو ترسره کول هم منع کوي، نو دا د اصلي غوښتنې منع کوونکي دي، ځکه له حیض او نفاس څخه پاکوالی د لمانځه، روژې او مسجد ته د ننوتلو شرط دی. نو د عقل نشتون او د حیض او نفاس شتون هر یو د غوښتنې او ترسره کولو منع کوونکی دی.

The prohibitives are two types: one of them prohibits the request and the performance. The other prohibits the request but does not prohibit the performance. As for the first type which prohibits the request and the performance, it is like the absence of the mind by the sleep or insanity, it prohibits the request of the salaat, the sawm, the selling and other rules and it prohibits their performance. So it prohibits the original requests; because the existence of the mind is a condition to link the address with the actions of the mukallaf; as the mind is the (manaat) depending basis of the responsibility, and like the menses (al-haydh) and confinement (nifaas), they prohibit the salaat, the sawm and the entry to the masjid, and they prohibit their performances, so they are prohibitives of the initial request, because the purity from the haydh and the nifaas is a condition in the salaat, the sawm and the entry to the masjid, so the absence of the mind and the existence of the haydh and nifaas, every one of them is a mani’ of the request and of the performance.

دې ته ورته هغه څه چې طلب منع کوي خو ادا منع نه کوي، لکه د ښځې والی د جمعې د لمانځه په اړه، او د بلوغ نه والی د روژې په اړه. د ښځې والی د جمعې د لمانځه د طلب منع کوونکی دی، او د بلوغ نه والی د روژې د طلب منع کوونکی دی، ځکه چې جمعه ښځو باندې فرض نه ده، او لمونځ او روژه هلک باندې فرض نه دي، خو که ښځې جمعه ادا کړه، او هلک لمونځ او روژه ادا کړه، دا ادا صحیح ده، ځکه دا منع کول د طلب منع کول دي، نه د ادا منع کول. همدارنګه سفر هم د روژې د طلب او د لمانځه د پوره کولو د طلب منع کوونکی دی، خو که مسافر روژه ونیسي او لمونځ پوره کړي او لنډ نه کړي، ادا یې صحیح ده، ځکه دا منع کول د طلب منع کول دي، نه د ادا منع کول. او همدارنګه د رخصتونو ټول علتونه د طلب منع کوونکي دي، نه د ادا منع کوونکي.

As for what prohibits the request and does not prohibit the performance, this is like the femininity with regard to the Jumu’ah prayer, and the maturity with regard to the fasting. The femininity is a prohibitive of the request of the Jumu’ah prayer, and the immaturity is a prohibitive of the request of fasting, because the Jumu’ah prayer is not obligatory upon women, and the prayer and the fasting are not obligatory upon the boy, but if the women performed the Jumu’ah prayer, and the boy performed the prayer and the fasting, they are valid, because this prohibitive is a mani’ of the request not a mani’ form the performance. And like this is the traveling, it is a mani’ of the fasting request and of the request of completing the salaat, but if the traveler fasts, and completes and does not shorten the salaat it is valid, because this prohibitive is a request mani’ not a performance mani’, and thus are all the causes of the concessions, they are prohibitives of the request not of the performance.