هرکه اختیار یا مقامی داشته باشد که بر او لازم است یکی از منافع مردم را انجام دهد، پولی که برای انجام دادن آن منفعت می‌گیرد، رشوه است و به هیچ وجه اجرت نیست. فرق میان اجرت و رشوه این است که اجرت در برابر انجام دادن کاری گرفته می‌شود که بر گیرنده لازم نیست؛ اما رشوه در برابر انجام دادن کاری گرفته می‌شود که گیرنده مکلف به انجامش است، بدون عوض از جانب کسی که کار به خاطر او انجام می‌شود، یا در برابر ترک کاری که بر او لازم است انجام دهد. بنابراین رشوه، پولی است که داده می‌شود تا گیرنده منفعتی را انجام دهد که بر او واجب است، یا تا گیرنده با ترک کاری که مکلف به انجامش است، منفعتی را برآورده کند، خواه آن منفعت حق باشد یا باطل. پرداخت‌کنندهٔ رشوه «راشی»، گیرندهٔ آن «مرتشی» و میانجی میان آن دو «رائش» نامیده می‌شود.

Whoever possesses an authority which obliges upon him to fulfil a benefit among the people’s benefits, then the money which he takes in order to execute the benefit is bribery nor is it a wage in any way whatsoever. The distinction between the wage and bribery is that the wage is taken in exchange for undertaking an action which is not obliged upon him; as for bribery, it is taken in exchange for performing an action he is obliged to perform without exchange from the one for whose sake the action is performed or in exchange for not performing an action obliged upon him to perform. Accordingly bribery is the money given in order to carry out a benefit obliged upon the receiver to execute or to execute a benefit by the receiver not doing that which he is obliged to do, whether the benefit is right or something void. The payer of the bribe is called the (rashi), its receiver is the (murtashi) and the mediator between them is the (raish).