منع هغه حکم دی چې د شرعي دلیل له مخې د شارع له لوري په داسې یوه خطاب څرګندېږي چې د یوه فعل له ترک کولو غوښتنه په کې قطعي وي. څوک چې دا فعل کوي شرعاً ملامت وړ دی، او دا د المحظور سره مترادف دی.

The prohibition is that which textual evidence indicates upon as being the address of the legislator with a decisive request to abstain from an action. The one who performs it is legally blameworthy, and it is synonymous with al-mahdhūr.