د حدیث پوهانو په ژبه کې ډیری کارول شوي اصطلاحات باید هغو معنا وپیژندل شي. دا اصطلاحات دي: حدیث، خبر، اثر او سنت؛ د حدیث د اصطلاحاتو او د هغه د نقل له پلوه: متن، سند، اسناد، مسند او مسند؛ د نقلوونکو له پلوه: محدث، حافظ، حجت او حاکم. د دې کلمو معناوې د حدیث په اصطلاح کې په لاندې ډول ښودل کیږي:

One should be familiar with the meanings of terms that are frequently used by the muhaddithin. They are: hadīth, khabar, athar and Sunnah; from the perspective of the terms of hadīth and its transmission: matn, sanad, isnād, musnad and musnid; from the perspective of the transmitters: muhaddith, hāfidh, hujjah and hākim. As for the exposition of the meanings of these words in the terminology of hadīth, then it is as follows:

1. حدیث: هر هغه څه چې د پیغمبر ﷺ خبرو، کړنو، تایید یا د بدن صفتونو ته منسوب شي، یعنې د هغه د پیدایښت پورې اړوند څیزونه، لکه دا چې هغه نه اوږد و او نه لنډ، یا د هغه د اخلاقو پورې اړوند څیزونه، لکه دا چې هغه د چا سره هیڅ مکروه شي سره مخالفت نه کاوه. خبر او سنت هم همدې معنا لري. دوی د حدیث اصطلاح سره مترادف دي. دا ټول، یعنې حدیث، خبر او سنت، ورته معنا لري. او اثر هغه حدیث دی چې د صحابه کرامو ﷺ پر مهال درېږي.

1. Hadīth: Whatever has been attributed to the Prophet  of his sayings, actions, consent or physical attributes i.e, relating to his creation such as his not being tall nor short, or his character, that is, relating to his character such as his [not countering anyone with anything makrūh]. Khabar and Sunnah have this same meaning. They are synonymous with the term hadīth. All of them, i.e, hadīth, khabar and Sunnah have the same meaning. As for athar it is the hadīth stopping [mawqūf] at the Sahābah .