37.6 د جائز شي [al-mubāh] - اسلامي شخصیت | Quran Course

37.6 د جائز شي [al-mubāh] - اسلامي شخصیت | Quran Course

0% read · 2 min left

اسلامي شخصیت Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

37.6 د جائز شي [al-mubāh]

37.6 The permissible [al-mubāh]

by Sheikh Taqīuddīn An-Nabahānī2 min readViewed 125 times

جائز هغه دی چې د شریعت راوستونکي (الله تعالی) د خطاب په ذریعه، د کولو او نه کولو په منځ کې د اختیار ورکولو په دلیل ثابته وي، پرته لدې چې یو تر بل ته لومړیتوب ورکړل شي. اباحه د شرعي احکامو څخه ده، ځکه چې دا د شریعت راوستونکي د خطاب څخه معلومېږي، او بل ډول ثابتېدای نشي. اباحه د یوه عمل د کولو یا پرېښودلو څخه د زیان لرې کولو نوم نه دی. که داسې وای، نو د هغې تشریع به د وحي له راتګ مخکې ثابته وای، حال دا چې له وحي مخکې هېڅ وحي نشته. بلکه اباحه هغه ده چې د شریعت راوستونکي خطاب د کولو او نه کولو په منځ کې د اختیار سره راغلی وي. دا له وحي او د هغې له راتګ وروسته ثابته ده؛ له همدې امله دا د شرعي احکامو څخه ده.

The permissible is that which textual evidence indicates upon as being the address of the legislator with a choice given in it between performance and abstention, without one being preferred over the other. The permissibility [ibāhah] is from the legal rulings, because it is ascertained from the legislator’s address, and cannot otherwise be established. The ibāhah is not the removal of harm from the commission of an action or its omission. If this were the case then its legislation would be established before the advent of the revelation, whilst there is no revelation prior to its coming. Rather the ibāhah is that which the address of the legislator came with of choice between performance and abstention. It is established from the revelation and after its advent; hence it is from the ahkām shari’ah.

په هغو شرعي احکامو کې چې جواز ثابت شوی وي، هر یو باید په وحي باندې مبني وي. دا احکام هغه نه دي چې په اړه یې وحي خاموشه وي، داسې چې نه یې منع کوي او نه یې جواز ورکوي. هغه حدیث چې امام ترمذي د سلمان فارسي (رض) څخه روایت کړی، چې هغه ویلي: «رسول الله ﷺ ته د غوړو، پنیرو او پوستینو په اړه پوښتنه وشوه، نو فرمایلي یې: حلال هغه دی چې الله په خپل کتاب کې حلال کړی دی، او حرام هغه دی چې الله په خپل کتاب کې حرام کړی دی، او هغه څه چې په اړه یې خاموش دی، له هغو څخه دی چې هغه یې معاف کړي دي [عفا عنه]»، دا دا نه ښیي چې هغه شی چې قرآن پرې خاموش دی مباح دی. ځکه په حدیث کې حرام او حلال دواړه شتون لري، او له پیغمبر ﷺ څخه صحیحه روایت شوې ده چې فرمایلي یې: «بې شکه ماته قرآن او د هغه په څیر بله شیه ورکړل شوې ده» (احمد). له همدې امله په پورتني حدیث کې مراد هغه څه دي چې په اړه یې وحي خاموشه ده. خو د وحي خاموشي د یو شي په اړه دا معنا نه لري چې هغه جایز دی، ځکه د پیغمبر ﷺ دا قول: «حلال هغه دی چې الله حلال کړی» هر هغه څه شامل کوي چې منع شوی نه وي، نو واجب، مستحب، مباح او مکروه ټول شاملوي، ځکه دا ټول په دې معنا جایز دي چې منع شوي نه دي. له همدې امله «هغه څه چې په اړه یې خاموش دی» دا معنا نه لري چې مباح دی.

The legal rulings in which permissibility has been established must each be based on the revelation. These rulings are not that about which the revelation is silent, such that it neither prohibits nor allows them. As for what was narrated by al-Tirmidhi from Salman al-Farisi (ra) that he said, “The Messenger of Allah (saw) was questioned about ghee, cheese and fur, so he said, ‘The halāl is that which Allah has made halāl in his Book, and the harām is that which Allah has made harām in his Book, and on that which He remained silent, it is from that which He has conceded [‘afa ‘anhu]’”, this does not indicate that that which the Qur’an is silent on is mubāh. This is because there are things prohibited and permitted in the Hadith, and it is authenticated from the Prophet (saw) that he said, “Indeed I have been given the Qur’an and its like with it” (Ahmad). Hence the meaning in the above Hadith is that which the revelation remained silent on. Yet the revelation remaining silent about something does not mean that it is permissible because his (saw) saying in the hadith, “The halāl is that which Allah has made halāl” includes everything that is not prohibited, so it includes the wājib, the mandūb, the mubāh, and the makrūh, since it is true of all of these that they are permissible in the sense that they are not prohibited. Therefore ‘that which He remained silent on’ does not mean that it is mubāh.

جہاں تک د هغه (صلی الله علیه وسلم) د دې خبرې تعلق دی چې «هغه څه چې الله پرې چوپ پاتې شوی، هغه له هغو څخه دی چې ده یې رخصت ورکړی دی»، او د هغه (صلی الله علیه وسلم) د بل حدیث دا خبره چې «او هغه څه چې پرې چوپ پاتې شوی، نو هغه رخصت دی» (بیهقي)، او د بل حدیث دا خبره چې «الله په ځینو شیانو چوپتیا کړې ده، دا ستاسو لپاره د رخصت په توګه ده، د هیرښت له مخې نه، نو تاسو د هغو په اړه پوښتنه مه کوئ» (بیهقي)، نو د شیانو په اړه د الله چوپتیا معنا دا ده چې هغه د حلال کولو په توګه ده، یعنې د هغو شیانو حلال کول د الله له خوا د رخصت او د خلکو لپاره د رحمت په توګه ګڼل کیږي۔ دا خبره د هغه (صلی الله علیه وسلم) د هغه ارشاد په دلیل سره ده چې د سعد بن ابي وقاص په حدیث کې راغلی دی: «د مسلمانانو په مینځ کې د مسلمانانو تر ټولو بد هغه څوک دی چې د یو داسې شي په اړه پوښتنه کوي چې پر دوی حرام نه و، خو د هغه د پوښتنې له امله پر دوی حرام شي» (مسلم)، یعنې هغه څوک چې د هغه شي په اړه پوښتنه کوي چې د حرمت په اړه یې وحي چوپه ده۔

As for his (saw) saying, “on that which He remained silent, it is from that which He has conceded”, and his (saw) saying in another hadith, “and that which He remained silent on, then it is a concession” (Bayhaqi), and his saying in another hadith, “and He has remained silent about things as a concession to you, not out of forgetfulness, so do not ask about them” (Bayhaqi), the meaning of His silence on things is His making them halāl, such that His making them halāl is considered a concession from Allah, and a mercy to the people. This is by the evidence of the saying of the Messenger (saw) narrated in the hadith of Sa’d ibn Abi Waqqas, “The worst of the Muslims amongst the Muslims is the one who asks about a thing which is not prohibited on them and consequently becomes prohibited upon them due to his questioning,” (Muslim), referring to the one who asks about a thing about the prohibition of which the revelation is silent.