مرسل حدیث هغه حدیث دی چې له هغې څخه صحابي ساقط شوی وي. داسې چې کله یو تابعي ووایي چې رسول الله ﷺ داسې یا داسې کار وکړ، یا د هغه په حضور کې داسې یا داسې کار وشو. بیلگه یې هغه حدیث دی چې یو تابعي چې د ډیرو صحابه کرامو سره یې ملاقات کړی وي او د هغوی څخه د زده کړې لپاره کښیناستی وي، لکه عبیدالله بن عدي بن الخیار، سعید بن المسیب او د دوی په شان نور تابعین، کله چې په مستقیم ډول ووایي چې:

The mursal hadīth is the hadīth from which the Sahābi has been omitted. Such as when the Tabi’says that the Messenger of Allah  said or did such and such a thing, or such and such thing was done in his presence. An example would be the hadīth of a tabi'i who has met a number of companions and has sat down to learn from them like 'Ubayd Allah ibn 'Iddi ibn al-khayyar, Sa'id ibn al-Musayyab and their likes when they say (directly) that:

دا معلومه ده چې ټول تابعین مساوي ګڼل کیږي، یعنې هغه څه چې تابعي د نبي ﷺ څخه روایت کوي، پرته لدې چې صحابه یادونه شي. د مشرو یا کشرو تابعینو ترمنځ هیڅ توپیر نشته، ځکه دا معلومه ده چې دوی مساوي ګڼل کیږي۔ محدثین، د اصولو علماء (اصولیین) او ائمه د مرسل حدیث د دلیل په توګه کارولو په اړه اختلاف کړی دی. ځینې کسان دا نه کاروي او د منقطع حدیث په شان یې رد کوي، او ځینې نور یې د کارولو منونکي دي. هغه کسان چې دا نه مني، دې ته یو دلیل لري، هغه دا چې په سند کې یو داسې راوی حذف شوی دی چې نه پیژندل کیږي او ممکن معتبر نه وي. د روایت په کې اعتبار د اعتماد او یقین دی، او نامعلوم راوی دلیل نه شي کیدای. دا د مرسل حدیث د ردولو دلیل دی. دا دلیل سم دی او د دې له مخې د حدیث ردول هم سم دي، خو دا د مرسل حدیث باره کې نه پلې کیږي، ځکه هغه راوی چې حذف شوی، صحابي دی. که څه هم د هویت له پلوه نه پیژندل کیږي، خو د صحابي په توګه پیژندل کیږي. او صحابه ټول عادل دي؛ دوی نشي کیدای غیر معتبر وي، بلکه یقیني طور معتبر دي. په دې ترتیب هغه دلیل چې د حدیث د ردولو لپاره کارول کیږي، په مرسل باندې نه راځي، او بل هیڅ دلیل هم د ردولو لپاره نشته. او ځکه چې دا حدیث د متن، سند او راوي شرطونه پوره کوي، نو د صحابي حذف کولو کې هیڅ زیان نشته، تر هغې چې معلومه وي چې هغه صحابي دی او په دې توګه معتبر دی. دا ښیي چې مرسل حدیث دلیل دی او د دلیل په توګه باید واخیستل شي. ممکن ویل شي چې دلیل دا دی چې امکان لري یو تابعي د خپل ډول بل تابعي څخه روایت کړی وي چې هغه د صحابه څخه روایت کړی وي. د یو صحابي حذف کول د یوازې یو راوي حذف کول معنا نه لري۔ مګر د سلسلې د ماتیدو له امله دا امکان شته چې دوه راویان حذف شوي وي، چې یو یې د عدالت شرط پوره کوي، یعنې صحابي دی، او د بل راوي حالت مشکوک دی، چې تابعي دی. په حدیث کې د جرح یا د ضبط د کمزورتیا امکان شته او له همدې امله دا رد کیږي. داسې خبره کیدای شي وشي. ځواب دا دی چې د مرسل حدیث تعریف داسې دی:

It is well known that all of the Tabi’een are treated equally i.e, what the tabi'i narrated about the Prophet  without mentioning the Sahabah. There is no difference between the senior or junior tabi'i because it is well known that they are treated equally. The muhaddithin, scholars of usul (usuliyyin) and the imams have differed over the use of the mursal hadīth as proof. There were those who did not use it and considered it to be rejected like the munqati' hadīth and there were those who did accept its use. Those who do not accept it reject it for a reason, which is that a transmitter who is not known has been omitted from the isnād who might not be trustworthy. The consideration in narration is reliability and certainty, an unknown transmitter is not a proof. This is the reason for rejecting the mursal ahadīth. The reason is correct and the rejection of a hadīth according to it is correct but it does not apply to the mursal hadīth because the transmitter who has been omitted is a Sahābi. Even though he is not known in terms of his identity but he is known as a Sahābi. And the Sahabah are all trustworthy ('udul). They cannot be unreliable. Rather, they are definitely trustworthy. Thus, the reason by which they reject the hadīth does not apply to the mursal and nor is there any other reason to reject it and since he fulfils the conditions of the matn, sanad and transmittor, no harm is done by omitting the Sahābi as long as it is known that he is a Sahābi and so he is trustworthy. This indicates that the mursal hadīth is a proof and should be educed as an evidence. It might be said that the reason is that there is a possibility that a tabi'i narrated from a tabi'i like himself who narrated from the Sahabah. The ommision of a Sahābi does not mean the ommision of only one narrator. But the break in the chain means that it is possible that two narrators have been omitted, one of them satisfies the condition of integrity, which is the Sahābi and the case of the other narrator is dubious, who is a tabi'i. There is a possibility in the hadīth of a jarh (invalidation) or lack of accuracy (dabt) and therefore it is rejected. Such a thing might be said. The response is that the definition of the mursal hadīth is that:

جو روایت یو تابعي د یو داسې تابعي څخه کوي چې نامعلوم وي، دا د دې تعریف لاندې نه راځي۔ حتی که دا مثال ومنو، یعنې دا احتمال چې تابعي صحابي ذکر نه کړي، نو د دې احتمال په اړه هم دا یوازې شک دی، بلکې داسې شک دی چې د امکان درجې ته هم نه رسیږي۔ ځکه شک کوي چې تابعي د بل تابعي څخه روایت کوي چې هغه یې نه دی ذکر کړی او نه یې صحابي ذکر کړی، یعنې فرض کوي چې یو تابعي حذف شوی دی۔ دې فرضي تصور لپاره کوم دلیل نشته، دا یوازې یو شک دی۔ شک هیڅ ارزښت نه لري، او د حدیث حکم پر شک نه ولاړ دی۔ دا هم نه ویل کیدای شي چې نامعلوم (مجهول) راوي دا روایت کړی دی، ځکه روایت داسې څه باندې ولاړ نه دی چې ویل شي چې راوی مجهول دی۔ له همدې امله مرسل حدیث د مردودو احادیثو څخه نه شمېرل کیږي، بلکې منل کیږي او د دلیل په توګه کارول کیږي۔

The narration of a Tabi’ from a Tabi’ who is not known does not come under this definition. Even if we accept this illustration i.e the possibility of the Tabi'i's ommision without mentioning the Sahābi, the possibility of his ommision is by way of suspicion. Rather it is a suspicion which does not reach the level of possibility. Because he suspects the tabi'i of narrating from another tabi'i who he did not mention and nor did he mention the Sahābi i.e, he assumes that a Tabi'i has been ommited. There is no evidence for this hypothetical assumption. It is merely a suspicion. A suspicion has no value and the hukm (value) of hadīth is not based on it. It should not be said that an unknown narrator (majhul) has transmitted it since the narration is not predicated on anything such that it can be said that the narrator is a majhul (unknown). Therefore, the mursal hadīth is not considered to be from the rejected ahadith, rather it is accepted and used as proof.