بر فردی که با اصطلاحات پرکاربرد محدثین آشنا می‌شود، لازم است معانی این واژه‌ها را بداند: حدیث، خبر، اثر و سنت؛ از منظر اصطلاحات حدیث و نقل آن: متن، سند، اسناد، مسند و مُسنِد؛ و از منظر راویان: مُحدِّث، حافظ، حُجّت و حاکم. اما توضیح معانی این واژه‌ها در اصطلاح حدیث چنین است:

One should be familiar with the meanings of terms that are frequently used by the muhaddithin. They are: hadīth, khabar, athar and Sunnah; from the perspective of the terms of hadīth and its transmission: matn, sanad, isnād, musnad and musnid; from the perspective of the transmitters: muhaddith, hāfidh, hujjah and hākim. As for the exposition of the meanings of these words in the terminology of hadīth, then it is as follows:

1. حدیث: هر آنچه به پیامبر ﷺ از گفتار، کردار، تقریر (تأیید خاموش) یا صفات جسمانی‌اش نسبت داده شود، یعنی آنچه به خلقت او مربوط است، مانند این‌که نه بلندقد بود و نه کوتاه‌قد، یا آنچه به اخلاق او مربوط است، مانند این‌که با هیچ‌کس با چیزی که مکروه است مقابله نمی‌کرد. خبر و سنت نیز همین معنا را دارند و مترادف با اصطلاح حدیث‌اند. همه‌ی آن‌ها، یعنی حدیث، خبر و سنت، معنای واحدی دارند. اما اثر، حدیثی است که به صحابه ﷺ... (توقف می‌کند) [موقوف]؛ یعنی سند آن در سطح صحابه متوقف می‌شود.

1. Hadīth: Whatever has been attributed to the Prophet  of his sayings, actions, consent or physical attributes i.e, relating to his creation such as his not being tall nor short, or his character, that is, relating to his character such as his [not countering anyone with anything makrūh]. Khabar and Sunnah have this same meaning. They are synonymous with the term hadīth. All of them, i.e, hadīth, khabar and Sunnah have the same meaning. As for athar it is the hadīth stopping [mawqūf] at the Sahābah .