۲۹.۲ فروش آنچه در اختیار ندارید جایز نیست - شخصیت اسلامی | Quran Course

۲۹.۲ فروش آنچه در اختیار ندارید جایز نیست - شخصیت اسلامی | Quran Course

0% read · 2 min left

شخصیت اسلامی Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

۲۹.۲ فروش آنچه در اختیار ندارید جایز نیست

29.2 It Is Not Allowed To Sell What You Do Not Have

by Sheikh Taqīuddīn An-Nabahānī2 min readViewed 111 times

جایز نیست کالایی را پیش از تکمیل مالکیت آن بفروشد، پس فروش آن در این وضعیت، بیع باطل است۔ این حکم در دو حالت تحقق می‌یابد: نخست آنکه کسی کالا را پیش از آنکه مالک آن شود بفروشد۔ دوم آنکه پس از خریدن کالا، اما پیش از آنکه مالکیت آن را تکمیل کند، یعنی پیش از تصرف در آن، بفروشد؛ در جایی که تکمیل مالکیت مشروط به تصرف است۔ دلیل این حکم آن است که عقد بیع تنها بر مالی واقع می‌شود که در ملک فروشنده باشد۔ پس کالایی که هنوز ملک او نیست، یا خریداری شده اما مالکیت آن هنوز تکمیل نشده، زیرا هنوز تصرف در آن صورت نگرفته، بر آن عقد بیع واقع نمی‌شود، چراکه در شریعت جایگاهی برای وقوع عقد بر آن وجود ندارد۔ پیامبر ﷺ از فروش چیزی که فروشنده مالک آن نیست نهی فرمود۔ از حکیم بن حزام (رضی الله عنه) روایت شده که گفت:

It is not allowed to sell a good before completing its ownership so selling it in this situation is a void sale. This is verified in two situations. Firstly, that one sells the good before he owns it. Secondly, he sells it after buying it but before he completes owning it via taking possession in that whose completion of ownership is conditioned upon taking possession. This is because the sale contract only occurs upon owned property so that which is not owned yet or is purchased but its ownership is not yet completed since its possession has not yet been taken, then there cannot occur over it the sale contract because there does not exist a place for the contract to occur over it in the Shar’a. The Messenger of Allah (saw) prohibited the sale of what the seller does not own. It is narrated from Hakeem bin Hazam (ra) who said:

این احادیث صریحاً از فروختن آنچه که خریدار هنوز آن را قبض نکرده است منع می‌کنند، زیرا فروشنده هنوز مالکیت خود را بر آن کامل نکرده است. این به دلیل آن است که آنچه نیازمند قبض است، مالکیت آن تا زمانی که خریدار آن را تصرف نکند کامل نمی‌شود، و همچنین به این دلیل که آن کالا در ضمان فروشنده‌اش قرار دارد.

These ahadith are explicit in prohibiting that which they have not taken possession of since the seller has not completed his ownership over it. This is because that which requires taking possession of, then its ownership is not completed until the buyer possesses it and also because it is in the guarantee of its seller.

بنابراین روشن می‌شود که صحت بیع مشروط بر آن است که فروشنده مالک کالا باشد و تصرف خود را در آن تکمیل کرده باشد. اما اگر مالک آن نباشد، یا مالک باشد ولی مالکیت خود را در آن تکمیل نکرده باشد، فروختن آن به‌طور مطلق جایز نیست. این حکم شامل آنچه نیز می‌شود که او مالک آن است اما قبض نکرده است، در حالی که قبض شرط تکمیل بیع است؛ یعنی کالاهایی که با پیمانه، وزن یا شمارش سنجیده می‌شوند. اما کالاهایی که قبض شرط تکمیل مالکیت آن‌ها نیست، یعنی غیر از آنچه با پیمانه، وزن یا شمارش سنجیده می‌شود، مانند حیوان، خانه، زمین و مانند آن‌ها، فروشنده می‌تواند پیش از قبض آن‌ها را بفروشد. زیرا صرف انعقاد عقد بیع با ایجاب و قبول، بیع را تکمیل می‌کند، خواه فروشنده آن را قبض کرده باشد یا نه، و بدین ترتیب او آنچه را که مالکیتش بر آن محقق شده فروخته است. مسئله باطل بودن بیع به قبض یا عدم قبض مربوط نیست، بلکه به مالکیت کالای فروخته‌شده و تکمیل مالکیت در آن مربوط است. اما جواز فروختن چیزی که قبض نشده، در غیر آنچه وزن یا شمارش می‌شود، با حدیث صحیح ثابت شده است. و بخاری از ابن عمر (رضی‌الله‌عنهما) روایت کرده که او شتری سرکش را سوار بود که متعلق به عمر بود...

Hence it is clarified that it is a condition of the validity of sale that the seller owns the good and has completed his possession therein. If however he does not own it or he owns it but has not completed his own ownership therein then it is absolutely not allowed to sell it. This includes what he owns but has not taken possession in what taking possession is a condition to complete the sale which is what is measured, weighed and counted. As for those for which taking possession is not a condition of completing ownership which is other than that which is measured, weighed or counted such as the animal, house and land and what is similar then it is permitted for the seller to sell it before taking possession. This is because the mere occurrence of the sale contract by offer and acceptance completes the sale whether he takes possession of it or not, so he would have sold that which his ownership over it is accomplished. The issue of the sale being void is not related to taking possession or not; rather it is related to the ownership of the sale and the completion of ownership therein. As for permitting the sale of something that has not been possessed in other than what is weighed or counted, this is established by the sahih hadith. And Al-Bukhari narrated from ibn Umar (ra) that he was riding troublesome camel which belonged to Umar

این نوع از فروش، یعنی فروش کالا پیش از قبض (تصرف و دریافت) آن، نشان‌دهندهٔ آن است که مالکیت بر کالای فروخته‌شده کامل نشده است. و این امر بیانگر عدم جواز فروش آن است، زیرا مالکیت فروشنده بر آن کامل نشده است. بر این اساس، هر چیزی که فروشنده مالک آن باشد و مالکیتش بر آن کامل شده باشد، فروش آن برای او جایز است، و هر چیزی که مالکیتش کامل نشده باشد، فروش آن جایز نیست. از این رو، کاری که برخی دلالان کوچک انجام می‌دهند، یعنی با خریدار بر سر کالایی چانه می‌زنند و بر قیمت توافق می‌کنند و آن را به او می‌فروشند، سپس نزد دلال دیگری می‌روند تا آن را برای کسی که به او فروخته‌اند بخرند و سپس آن را به خریدار تحویل می‌دهند، جایز نیست، زیرا این فروش چیزی است که در مالکیت فروشنده نیست. وقتی از دلال دربارهٔ کالا پرسیده می‌شود، آن کالا نزد او نیست و او مالک آن نیست، بلکه می‌داند که آن کالا در بازار نزد دیگران موجود است. پس به خریدار دروغ می‌گوید که کالا حاضر است و آن را به او می‌فروشد، سپس پس از فروش، آن را می‌خرد. این کار حرام و جایز نیست، زیرا فروش چیزی است که مالک آن نیست. همچنین است کاری که صاحبان مغازه‌ها در بازار سبزی‌فروشی و غلات انجام می‌دهند، هنگامی که سبزی و گندم را پیش از آنکه مالکیتشان بر آن کامل شود، می‌فروشند. برخی از بازرگانان سبزی یا گندم را از کشاورزان می‌خرند و پیش از آنکه آن را تصرف کنند، می‌فروشند. این کار جایز نیست، زیرا از جمله خوراکی‌هایی است که مالکیت بر آن جز با تصرف و دریافت آن کامل نمی‌شود. مانند این است کاری که واردکنندگان از کشورهای دیگر انجام می‌دهند. برخی از آنان کالاها را می‌فروشند و تحویل آن‌ها در کشور را به‌عنوان شرط قرار می‌دهند، سپس پیش از رسیدن کالاها، یعنی پیش از آنکه مالکیتشان بر آن‌ها کامل شود، آن‌ها را می‌فروشند. این فروش حرام است، زیرا فروش پیش از کامل شدن مالکیت بر کالا است.

This is disposal in the sale by gift before taking possession of it which indicates the completion of ownership in the sold good before taking possession of it. It indicates the permissibility of selling it because the seller’s ownership therein has been completed. Accordingly whatever the seller owns and his ownership is completed over it then it is permitted for him to sell it. And whatever (good) whose ownership is not completed is not permitted to be sold. Hence what is done by small traders of bargaining with the buyers of the good then agreeing with him over the price and selling it to him, then going to another trader to buy it for the one whom he sold it to and then presenting it and delivering it to the buyer is not permitted because it is selling that which is not owned. When the trader is asked about the good, it is not before him nor does he own it but he knows it exists in the market with others. So he lies and tells the buyer that it is present and sells it to him, then he goes to buy it after selling it. This is haram and not permitted as it is selling that which is not owned. Similarly what is done by the owners of shops in the vegetable and grain market when they sell vegetables and wheat before their ownership therein is completed. Some traders buy vegetables or wheat from farmers and sell it before they have taken possession of it. This is not permitted as it is from the foodstuff wherein ownership is not completed except by taking possession of it. Similar is what importers from other countries do. Some of them sell the goods and make the delivery in the country a condition therein, then sell them before they arrive i.e. before their ownership over them is completed. This sale is forbidden as it is selling before the ownership over it is completed