اجرت کارگر می‌تواند اجرت مسمّی باشد و می‌تواند اجرت مِثل. اما اجرت مسمّی، همان اجرتی است که در هنگام عقد ذکر و تعیین شده باشد. کارگرانی که هر یک اجرت خود را می‌دانند، مانند کارمندان در یک درجهٔ مشخص یا کارگران در یک کارخانهٔ معین که اجرت کارگر آن معلوم است، به‌منزلهٔ اجرت مسمّی به شمار می‌آیند. از این رو اگر کارگران یا کارمندان به کار گرفته شوند و اجرتشان نام برده شود، همان نام‌برده، اجرت ایشان است. اگر اجرتشان ذکر نشده باشد، بررسی می‌شود که آیا معلوم است یا نه؛ اگر معلوم باشد به ایشان داده می‌شود و به‌منزلهٔ اجرت مسمّی محسوب می‌گردد؛ و اگر معلوم نباشد، به ایشان اجرت مِثل داده می‌شود.

The wage of the employee can be a mentioned wage, and it can be a comparable wage. As for the mentioned wage, it is the wage mentioned and specified at the time of the contract. It is considered as the mentioned wage, the workers who each know their wage like officials in a specific grade or labourers in a specific factory where the wage of its labourer is well known. Hence if labourers or officials are used and their wage is named, so that which is named is their wage. If their wage is not named, it is considered whether it is known so it is given to them and is considered a named wage; if it is not known, they are given the comparable wage.

اجرت مثل، همان اجرت کار مشابه و کارگر مشابه است، یا اجرت کارگر مشابه به تنهایی. تعیین اجرت مثل باید توسط اهل تجربه انجام شود، و اهل تجربه باید با بررسی شخصیت کارگر، اجرت را مشخص کنند. در ارزیابی اجرت مثل، باید سه امر در نظر گرفته شود:- اول: اگر اجرت در برابر منفعت باشد، باید به آن چیزی نگریست که منفعتش با منفعت مورد اجاره برابر است.

The comparable wage is the wage of comparable work and the comparable worker, or the wage of the comparable worker only. The estimation of the comparable wage must be by those with experience, and the people of experience must specify the wage by looking into the personality of the employee. While evaluating the comparable wage, three matters must be looked into:- One: If the wage came upon benefit, to look into the thing whose benefit is equivalent to the benefit of the hired (thing).

دوم: اگر فایده‌ای بر کار مترتب شود، آنگاه باید به شخصی که در آن کار مانند کارگر است نگریست، یعنی باید به خود کار و کارگر نگاه کرد.

Two: If the benefit came upon work, to look into the person similar to the employee in that work i.e. to look into the work and worker.

سوم: نگاه کردن به زمان و مکان اجاره، زیرا اجرت با تفاوت منفعت، کار، زمان و مکان متفاوت می‌شود.

Third: To look at the time and place of the lease because the wage differs according to the difference of benefit, work, time and place.

دانستنِ اجرتِ مثل به محلِ تجربه بستگی دارد، از این رو برای مدّعی جایز نیست که بر آن دلیل اقامه کند. بلکه واجب است که افراد باتجربه، بدون هرگونه منفعتِ شخصی، آن را ارزیابی کنند؛ پس دو طرفِ دعوا با رضایت، ایشان را برمی‌گزینند. و اگر این دو بر یک نفر توافق نکنند، قاضی ایشان را انتخاب می‌کند.

The knowledge of the comparable wage depends upon the place of experience, so it is not permitted for the claimant to establish evidence upon it. Rather it is obligatory for experienced people to evaluate it free of self-interest, so the two disputing parties choose them by consent. If the two do not agree upon some one, then the judge chooses them